Logika "żaby w studni"

Żaba żyjąca w ograniczonym środowisku swojej studni nie jest w stanie wyobrazić sobie długości i szerokości gigantycznego oceanu. Kiedy opowiemy takiej żabie o gigantycznych rozmiarach oceanu, początkowo wcale nie uwierzy, że coś takiego istnieje. Jeśli jednak ktoś zapewni ją o istnieniu takiego zbiornika wody, będzie starała się zmierzyć go w wyobraźni przez maksymalne nadymanie swego brzucha. W rezultacie takiego "pomiaru" jej maleńki brzuszek pęka i biedna żaba umiera, nie doświadczywszy prawdziwego oceanu. W podobny sposób, materialistyczni naukowcy rzucają wyzwanie niepojętym mocom Pana, próbując zmierzyć Go przy pomocy swoich żabich mózgów i osiągnięć naukowych, ale zawsze w końcu umierają nie odnosząc żadnego sukcesu – zupełnie jak żaba.

Zdarza się czasem, że materialnie potężna osoba uznawana jest za Boga lub Jego inkarnację przez tych, którzy nie mają żadnej wiedzy i o prawdziwym Bogu. Badając świat, możemy uznawać za Boga istoty obdarzone coraz to większą mocą, aż wreszcie znajdziemy najlepszego kandydata na pozycję Boga – Brahmę – najwyższą żywą istotę wszechświata, o niewyobrażalnej dla materialistycznych naukowców długości życia. Zgodnie z informacją najbardziej autentycznej książki naukowej – Bhagavad-gity – jedna doba Brahmy trwa kilkaset tysięcy lat ziemskich (Bg. 8.17). "Studzienna żaba" może nie wierzyć, że tak długie życie jest możliwe, ale osoby posiadające realizację prawd podawanych w Bhagavad-gicie akceptują istnienie wielkiej osobistości, która stwarza różnorodność kompletnego wszechświata. Z pism objawionych można wywnioskować, że Brahmaji tego wszechświata jest młodszy od Brahmów zarządzających w pozostałych wielu, wielu wszechświatach – żaden z nich nie dorównuje jednak Osobie Boga.
Komentarz Śrila Prabhupada do 02.05.10 Śrimad Bhagavatam