Atyahara

Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura pisze w swoim komentarzu Anuvrtti, że nadmierny wysiłek w celu osiągnięcia wiedzy czyniony przez spekulantów umysłowych czy materialistycznych filozofów zalicza się do kategorii atyahara (gromadzenie więcej niż jest to konieczne). Zgodnie ze Śrimad-Bhagavatam, wysiłki filozoficznych spekulantów idące na pisanie stosów książek o filozofii pozbawionej świadomości Kryszny, są całkowicie bezużyteczne. Praca karmitów (karmi), którzy piszą stosy książek o rozwoju ekonomicznym również należy do kategorii atyahara. Podobnie ci, którzy nie mają pragnienia świadomości Kryszny, i którzy są po prostu zainteresowani posiadaniem coraz większej ilości materialnych rzeczy, czy to pod postacią wiedzy naukowej, czy też pieniężnego zysku, są włączeni pod kontrolę atyahara.
Śrila Bhaktivedanta Śwami Prabhupada. Nektar Instrukcji.

Prajalpa

Prajalpa, zbyteczne rozmowy. Kiedy spotyka się kilku przyjaciół, natychmiast angażują się oni w niepotrzebne rozmowy, rechocząc jak żaby. Jeśli już musimy mówić, to powinniśmy rozmawiać o świadomości Kryszny. Ci, którzy są poza świadomością Kryszny, są zainteresowani czytaniem stosów gazet, magazynów, powieści, rozwiązywaniem łamigłówek i robieniem wielu innych nonsensownych rzeczy. W ten sposób ludzie po prostu tracą swój cenny czas i energię. W krajach zachodnich ludzie w podeszłym wieku, którzy wycofali się z aktywnego życia, grają w karty, łapią ryby, oglądają telewizję i debatują o bezużytecznych schematach socjalno-politycznych. Wszystkie te i inne błahe czynności należą do kategorii prajalpa. Inteligentne osoby zainteresowane świadomością Kryszny nie powinny brać udziału w takich czynnościach.

Śrila Bhaktivedanta Śwami Prabhupada. Nektar Instrukcji.