Sukcesja

Śri Caitanya Mahaprabhu jest nikim innym, jak tylko połączoną formą Śri Radhy i Krsny. Jest On życiem tych bhaktów, którzy ściśle podążają w ślady Śrila Rupy Gosvamiego. Śrila Rupa Gosvami i Śrila Sanatana Gosvami są dwoma głównymi zwolennikami Śrila Svarupy Damodary Gosvamiego, który występował w roli najbardziej poufnego sługi Pana Śri Krsny Caitanyi Mahaprabhu, znanego jako Viśvambhara w okresie Swej młodości. Bezpośrednim uczniem Śrila Rupy Gosvamiego był Śrila Raghunatha dasa Gosvami. Autor Śri Caitanya-caritamrty, Śrila Krsnadasa Kaviraja Gosvami, jest bezpośrednim uczniem Śrila Rupy Gosvamiego i Śrila Raghunathy dasa Gosvamiego.

Bezpośrednim uczniem Śrila Krsnadasy Kavirajy Gosvamiego był Śrila Narottama dasa Thakura, który na swego sługę przyjął Śrila Viśvanathę Cakravarttego. Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura przyjął Śrila Jagannatha dasa Babaji, który inicjował Śrila Bhaktivinodę Thakurę, który z kolei inicjował Śrila Gaurakiśora dasa Babaji, mistrza duchowego Om Visnupada Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvati Gosvamiego Maharajy,

boskiego mistrza naszej skromnej osoby.

Ponieważ należymy do tego łańcucha sukcesji uczniów wywodzącego się od Śri Caitanyi Mahaprabhu, ta edycja Śri Caitanya-caritamrty nie zawiera żadnych tworów naszych małych mózgów, ale jedynie pozostałości pokarmu oryginalnie spożywanego przez Samego Pana. Pan Śri Caitanya Mahaprabhu nie należy do doczesnego planu trzech gun natury. Należy do planu transcendentalnego, będącego poza zasięgiem niedoskonałej percepcji zmysłowej żywej istoty. Nawet największy uczony materialny nie jest w stanie zbliżyć się do planu transcendentalnego, jeśli nie jest wrażliwy na transcendentalny dźwięk, gdyż jedynie mając takie nastawienie może zrealizować przekaz Śri Caitanyi Mahaprabhu. Zatem to, co zostanie opisane tutaj, nie ma nic wspólnego z eksperymentalnymi myślami będącymi tworem spekulatywnych nawyków ociężałych umysłów. Temat tej książki nie jest tworem mentalnym, ale rzeczywistym duchowym doświadczeniem, które można zrealizować jedynie poprzez przyjęcie linii sukcesji uczniów opisanej powyżej. Jeśli czytelnik dopuści się jakiegokolwiek odstępstwa od tej linii, wówczas oszołomione zostanie jego zrozumienie misterium Śri Caitanya-caritamrty, która jest literaturą transcendentalną będącą doktoranckim studium dla tego, kto zrealizował całą literaturę wedyjską, taką jak Upanisady i Vedanta oraz ich naturalne komentarze, takie jak Śrimad-Bhagavatam i Bhagavad-gita.

Fragment 1 Rozdziału Śri Caitanya Caritamrita

Pojawienie się Śri Caitayi Mahaprabhu

Pan ukazał się wieczorem Phalguni Purnima 1407 Śakabda. Z woli Pana zdarzyło się tak, że owego wieczoru miało miejsce zaćmienie księżyca. Wśród społeczności hinduskiej panuje zwyczaj kąpania się w godzinach zaćmienia w Gangesie lub innej świętej rzece i intonowania mantr wedyjskich w celu oczyszczenia się. Kiedy Pan Caitanya urodził się podczas zaćmienia księżyca, całe Indie rozbrzmiewały świętym dźwiękiem Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Te szesnaście imion Pana pojawia się w wielu Puranach i Upanisadach, i są one opisywane jako Taraka-brahma-nama tego wieku. W śastrach jest powiedziane, że intonowanie tych świętych imion bez obraz może wyzwolić upadłą duszę z materialnej niewoli. Zarówno w Indiach, jak i poza nimi, istnieje niezliczona liczba imion Pana i wszystkie z nich są równie dobre, ponieważ wszystkie z nich wskazują na Najwyższą Osobę Boga. Ale ponieważ te szesnaście imion zostało polecone szczególnie dla tego wieku, ludzie powinni skorzystać z nich i podążyć śladami wielkich acaryów, którzy osiągnęli sukces przez praktykowanie zaleceń śastr, czyli pism objawionych.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam

Pan Caitanya

Pan ukazał się wieczorem Phalguni Purnima 1407 Śakabda. Z woli Pana zdarzyło się tak, że owego wieczoru miało miejsce zaćmienie księżyca. Wśród społeczności hinduskiej panuje zwyczaj kąpania się w godzinach zaćmienia w Gangesie lub innej świętej rzece i intonowania mantr wedyjskich w celu oczyszczenia się. Kiedy Pan Caitanya urodził się podczas zaćmienia księżyca, całe Indie rozbrzmiewały świętym dźwiękiem Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Te szesnaście imion Pana pojawia się w wielu Puranach i Upanisadach, i są one opisywane jako Taraka-brahma-nama tego wieku. W śastrach jest powiedziane, że intonowanie tych świętych imion bez obraz może wyzwolić upadłą duszę z materialnej niewoli. Zarówno w Indiach, jak i poza nimi, istnieje niezliczona liczba imion Pana i wszystkie z nich są równie dobre, ponieważ wszystkie z nich wskazują na Najwyższą Osobę Boga. Ale ponieważ te szesnaście imion zostało polecone szczególnie dla tego wieku, ludzie powinni skorzystać z nich i podążyć śladami wielkich acaryów, którzy osiągnęli sukces przez praktykowanie zaleceń śastr, czyli pism objawionych.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam