Yogamaya

Przystanek Woodstock 2011 - Pokojowa Wioska Kryszny

2011-07-25T14:27:00.000+02:00

ROZKŁAD KONCERTÓW SCENY
POKOJOWEJ WIOSKI KRYSZNY

*Sroda 03.08.11*
14:00 - 16:00 - program artystyczny
Koncerty
16:20 - 16:50 - RADIO SAMSARA
17:15 - 18:10 - GRUNBERG
18.35 - 19.35 - MIASTO
20.00 - 20.55 - TOI LUZJA
21:20 - 22.20 - YELRAM
22:45 - 00.00 - JAFIA NAMUEL

*Czwartek 04.08.11*
14:00 - 17:00 - program artystyczny
Koncerty
17.15 - 18.10 – PEOPLE OF THE HAZE
18.35 - 19.35 - DREADROCK
20.00 - 20.55 - COSMO SQUAD
21:20 - 22:20 - ETNA KONTRABANDE
22:45 - 00.00 - GAGA ZZ

*Piatek 05.08.11*

14:00 - 16:00 - program artystyczny
Koncerty
16:20 - 16:50 - RADIO SAMSARA
17.15 - 18.10 - JAVARA SOUND SYSTEM
18:35 - 19.35 - VALLIUM
20.00 - 20.55 - RADICAL SOUL AMMUNITION
21:20 - 22:20 - ZMAZA
22:45 - 00.00 - MOSKWA

*Sobota 06.08.11*

14:00-16:45 - program artystyczny
Koncerty
17:15 - 18:15 - GUMANJI MANTRA BAND
18:40 - 19.40 - THE THINNERS
20.00 - 21:00 - PULL THE WIRE
21:20 - 22:40 - FARBEN LEHRE
23.00 - 00:xy - Mantra Joga - finał

Astrologiczne kalkulacje

2010-12-08T11:49:00.000+01:00

Astrologiczne kalkulacje wpływów gwiezdnych na żywe istoty nie są bynajmniej przypuszczeniami, ale są rzeczywiste, jak potwierdza to Śrimad-Bhagavatam. Każda żywa istota jest kontrolowana przez prawa natury w każdej minucie, dokładnie tak jak obywatel jest kontrolowany przez wpływ państwa. Prawa państwowe mogą być postrzegane na platformie wulgarnej, ale prawa materialnej natury, będące subtelnymi dla naszego prostego rozumienia, nie mogą być w sposób "wulgarny namacalne".

Jak oznajmia Bhagavad-gita (3.9), każde działanie żywej istoty wytwarza reakcję, która nas związuje, i tylko ci, którzy działają z ramienia Yajny (Visnu), nie są związani przez reakcje. Nasze czyny są osądzane przez wyższe autorytety, przedstawicieli Pana, i w ten sposób jesteśmy nagradzani odpowiednimi ciałami, odpowiednio do naszych uczynków.

Prawo natury jest tak subtelne, że każda część naszego ciała jest pod wpływem odpowiednich gwiazd, i żywa istota osiąga swoje sprawne ciało przez manipulację takiego astralnego wpływu, aby spełnić swój okres uwięzienia. Przeznaczenie człowieka jest zatem stwierdzane przez konstelację gwiazd w czasie narodzin, i uczony astrolog może sporządzić prawdziwy horoskop.

Astrologia jest wielką nauką, a jej nadużycie w obecnych czasach nie czyni jej wcale bezużyteczną. Maharaja Pariksit czy nawet osoba Boga pojawili się pod szczególną konstelacją dobrych gwiazd, i tak oto został wywarty wpływ na ciało, które dzięki temu narodziło się w pomyślnym momencie. Najbardziej pomyślny układ gwiazd ma miejsce podczas pojawienia się Pana w tym materialnym świecie, i jest on specyficznie określany słowem jayanti, słowem nie nadużywanym dla żadnych innych celów. Maharaja Pariksit był nie tylko wielkim cesarzem ksatriyą; ale również wielkim bhaktą Pana. Tak więc, nie mógł on narodzić się w niepomyślnym momencie. Tak więc, jak wybierany jest odpowiedni czas i miejsce, aby przyjąć godną szacunku osobistość, tak również, aby przyjąć taką osobistość jak Maharaja Pariksit, który był szczególnie drogi Najwyższemu Panu, został wybrany odpowiedni moment, kiedy wszystkie dobre gwiazdy zebrały się razem, aby wywrzeć swój wpływ na Króla. Tak oto narodził się on po to, aby być znanym jako wielki bohater Śrimad-Bhagavatam.

Ten subtelny układ wpływów astralnych nie jest nigdy stwarzany przez wolę ludzką, ale jest on dziełem wyższych autorytetów, pośredników Pana. Oczywiście; układ ten jest robiony odpowiednio do dobrych czy złych czynów żywej istoty. Na tym właśnie polega ważność pobożnych czynów spełnianych przez żywą istotę. Tylko dziki pobożnym uczynkom ktoś może posiadać bogactwo, dobre wykształcenie i piękne rysy cielesne. Samskary przepisane przez szkołę sanatana-dharmy (wiecznego zajęcia człowieka), są wysoce odpowiednie do stworzenia atmosfery sprzyjającej dobrym wpływom astralnym, i dlatego garbhadhana-samskara, czyli pierwszy proces oczyszczający przepisany dla wyższych kast i spełniany w momencie zapłodnienia, jest początkiem wszystkich pobożnych czynów, aby otrzymać dobrą, pobożną i inteligentną klasę ludzi w ludzkim społeczeństwie. Pokój i pomyślność światu może zapewnić tylko dobra i rozsądna populacja, a piekło i niepokoje istnieją tylko z powodu niepożądanej, obłąkanej populacji, nałogowo oddającej się seksowi.

Pas Kuipera

2010-08-16T22:45:00.009+02:00

Porównanie wielkości Eris, Plutona, Makemake, Haumea, Sedna, Orkus, Quaoar, Waruna i Ziemi (w skali).
Od 2000 roku zaobserwowano kilka obiektów Pasa o średnicach pomiędzy 500 a 1200 km:

20000 Waruna (odkryta w 2000 roku),
28978 Iksjon (w 2001),
50000 Quaoar (w 2002) oraz
Makemake i Haumea (w 2005).

Odkrycia tych obiektów na orbitach podobnych do orbity Plutona wywołały wątpliwości, czy Plutona można traktować jako szczególnie wyróżnionego. Nie tylko inne obiekty miały podobne wielkości, ale wiele z nich posiadało też własne satelity i miały podobny skład (powierzchnię z zestalonego metanu i tlenku węgla).
Wywołało to dyskusję nad przekwalifikowaniem statusu Plutona, podobnie do Ceres, która też była uznawana za planetę przed odkryciem innych planetoid.
Dyskusja ta stała się głośna po odkryciu Eris, która znajduje się na wydłużonej orbicie i jest o 27% masywniejsza od Plutona.

Aby rozstrzygnąć wątpliwości, Międzynarodowa Unia Astronomiczna stworzyła po raz pierwszy definicję planety. Zgodnie z nią, jednym z warunków uznania obiektu za planetę jest "oczyszczenie okolic orbity z innych dużych obiektów". Ponieważ Pluton nie spełnia tego warunku, został przeklasyfikowany na zwykły obiekt Pasa Kuipera. Choć obecnie Pluton jest największym obiektem Pasa, niektóre obiekty prawdopodobnie pochodzące z Pasa są od niego większe. Znane takie obiekty to Eris (obecnie obiekt dysku rozproszonego) oraz Tryton (obecnie księżyc Neptuna).

Perseidy 2010

2010-08-07T11:42:00.004+02:00

Już w trakcie najbliższych nocy można obserwować pierwsze meteory z roju Perseidów.
Aktywności roju Perseidów wspominają już starożytne kroniki dalekowschodnie. Także współcześnie jest to jeden z najbardziej znanych rojów meteorów. Swą sławę zawdzięcza nie tylko wysokiej aktywności, ale także korzystnym warunkom, w jakich można go obserwować - jest aktywny podczas ciepłych i najczęściej pogodnych wakacyjnych nocy.

W połowie lipca Perseidy zdają się wybiegać z pogranicza gwiazdozbiorów Andromedy i Kasjopei. Wieczorem ten rejon nieba znajduje się około 25 stopni nad północno-wschodnim horyzontem

W tym roku głównego maksimum Perseidów należy się spodziewać się w nocy z 12 na 13 sierpnia.

Centrum naszej galaktyki

2009-12-06T23:01:00.007+01:00

Dynamiczne centrum, wokół którego wiruje Droga Mleczna. Centrum Galaktyki znajduje się w odległości 7,6 kpc (25 000 lat świetlnych) od Ziemi w kierunku gwiazdozbioru Strzelca. Znajduje się tam supermasywna czarna dziura, znaczne ilości gazu i pyłu oraz gwiazd.
Ponieważ w płaszczyźnie dysku Galaktyki znajdują się znaczne ilości gazu i pyłu, absorbującego promieniowanie optyczne, nadfioletowe i miękkie promieniowanie rentgenowskie, Centrum Galaktyki nie może być bezpośrednio obserwowane w tych zakresach widmowych. Obserwacje emisji promieniowania z tego obszaru prowadzi się w zakresie radiowym, fal milimetrowych, w podczerwieni, a także w zakresie twardego promieniowania rentgenowskiego i promieniowania gamma. Obserwacje radiowe wykazały istnienie w tym obszarze radioźródła Sagittarius A o złożonej strukturze, które ma trzy zasadnicze składniki: Sagittarius A East (pozostałość po supernowej), Sagittarius A West oraz bardzo zwarty Sagittarius A*. To ostatnie centrum emisji jest bezpośrednio związane z istnieniem supermasywnej czarnej dziury.

Pomyślny czas przeprowadzenia ceremoni ślubnej

2009-04-30T21:02:00.002+02:00

Właściwe zaplanowanie i przeprowadzenie ceremonii ślubnej ma istotne znaczenie. Nawet gdy brak zgodności w horoskopie pary, można jej przeciwdziałać wybierając odpowiednią datę przeprowadzenia ceremonii. Jak data narodzin decyduje o horoskopie danej osoby, tak data rozpoczęcia małżeństwa może wpłynąć na jego pomyślny lub niepomyślny przebieg. W sanskrycie ceremonia ślubu nazywa się w iwaha samskara , w iwaha znaczy wznieść, a samskara to rytuał oczyszczający, zatem małżeństwo ma nas wznieść na wyższe szczeble religijności.

W celu ustalenia daty ślubu najlepiej skonsultować się z astrologiem. Poniżej podajemy przykłady pomyślnych i niepomyślnych dni do zawarcia związku.

Pomyślny czas:

- kiedy Słońce znajduje się po północnej stronie, czyli od przesilenia zimowego do przesilenia letniego (21 grudnia do 21 czerwca),
- wiosna,
- dzień pojawienia się inkarnacji Boga (choć unika się dni, kiedy Słońce jest po południowej stronie),
- od połowy stycznia do połowy lutego.

Niepomyślny czas:

- w Indiach nie przeprowadza się żadnych ślubów, kiedy Słońce jest po południowej stronie, tzn. pomiędzy 21 czerwca a 21 grudnia,
- poniedziałek, w który wypada pierwszy dzień księżycowy,
- niedziela, w którą wypada siódmy dzień księżycowy,
- ostatnie pięć dni miesiąca księżycowego, tuż przed nowiem,
- czwarty, ósmy i czternasty dzień księżycowy,
- wtorek (wyjątki do sprawdzenia z astrologiem),
- sobota (wyjątki do sprawdzenia z astrologiem).

Hary Kriszna ;)

2009-01-12T19:47:00.001+01:00

Zweryfikuj swoją wiedzę.

2008-09-17T16:57:00.000+02:00

Gajatri Mahima Madhuri

2008-09-12T23:14:00.004+02:00

Gajatri Mahima Madhuri - słodkie chwały Gajatri
Mahanidhi Swami

Dosłownie, istnieje tysiące mantr zapisanych w Wedach, ale ta książka opisuje osiem z nich – ważnych dla wajsznawów gaudija. Czytelnik dowie się, że prawdziwą pozycją Brahma-gajatri jest wspieranie i asystowanie najważniejszej mantry dla tego wieku, którą jest Hare Kryszna maha-mantra, opisanej w pismach jako „wielka modlitwa o wyzwolenie’” dla wszystkich dusz Kali-jugi. Zdumiewająca moc mistycznej Gopala-mantry rozbłyśnie ze wszystkimi niezliczonymi chwałami, nie mówiąc już o Kama-gajatri i sekretnej sannjasa mantrze.
Większość informacji w tej książce pochodzi z Hari-bhakti-wilasa Śrila Sanatany Goswamiego. Hari-bhakti-wilasa wyjaśnia różne wedyjskie rytuały po to, by zwrócić uwagę ogólnej klasy Waisnawów w stronę wielbienia i służby dla Kryszny, Najwyższej Osoby Boga. W drugiej kolejności daje rytuały szczególnie przeznaczone dla Gaudija Wajsznawów w wielbieniu Radhy i Kryszny. Ma również wiele instrukcji do rytuałów dla tych, którzy przyłączają się do Gaudija Wajsznawa z innych tradycji Wajsznawa, aby mogli praktycznie zaangażować się w wielbienie Kryszny.
Książka wydana przez Wydawnictwo Bhakti-Wedanta

Przystanek Woodstock - Małe Indie 2008

2008-07-24T10:43:00.003+02:00

Dla tych którzy już znają Przystanek, nie trzeba wiele pisać, Ci którzy jeszcze tam nie byli, powinni przyjechać do Kostrzyna tego lata. Wielka scena, na której występuję muzycy z całego świata w tym roku rozbrzmiewać będzie również indyjskim rytmem.

Największa w Europie dystrybucja gorących posiłków. Dzięki pomocy wielu polskich firm wielbiciele Kryszny są w stanie przygotować ponad 100 tysięcy posiłków. Gotują nawet na woodstockowym polu w ogromnym kotle, ponad 3600 litrów za jednym razem.

31.07 - 03.08.08 - Kostrzyn nad Odrą

Program:

31.07.08 Czwartek

12:00-14:00 Muzyczne medytacje

14.00-15.00 H.E.Mr.C.M.Bhandari, Ambasador Indii - "Indie dziś"

15:00- 15:30 Taniec Manipuri - zespół "Ranganiketana" (Manipur-Indie)

15.30-16.30 Dr. Ishwar V. Basavaddi - "Joga i jej praktyka"

16:30-17:00 Teatr BHAKTI - "Bhagavad Gita" - reż. Bhaktimarga Swami (Kanada)

17:00-18:00 B.B.Govinda Swami - MANTRA JOGA

18:00-18:30 Chaturatma Das - "Tożsamość duszy" (USA)

19:00-20:00 AHIMSA (Indie/Niemcy/Szwajcaria)

20:30-21:30 ANANDA MAYA (Polska)

22:00-23:30 MANTRA Fusion Band (Chorwacja)

01.08.08 Piątek

11:00-13:00 Muzyczne medytacje

13.00-14.00 Dr. P.R. Ramesh - "Ajurweda i Pancha Karma"

14:30-15:30 LATINO PROJECT (Ekwador/Polska)

15:30-16:00 Prahlad Nrisimha-P.N.V.Ladesma - "Astrolog o związkach" cz.1

16:00-17:00 Pokazy artystów Festiwalu Indii

17.00-18.00 H.E.Mr.C.M.Bhandari, Ambasador Indii-"Rozwój wewnętrzny i joga"

18:00-19:00 B.B.Govinda Swami - MANTRA JOGA

19:00-20:00 Teatr BHAKTI - "Opowieści z Puran" - reż. Bhaktimarga Swami (Kanada)

20:30-21:30 ANURADHA PAL`S RECHARGE - World Music Fusion Group (Indie)

22:00-23:30 BAKSHISH (Polska)

02.08.08 Sobota

11:00-13:00 Muzyczne medytacje

13:00-14:00 Pokazy artystów Festiwalu Indii

14.00-15.00 Aleksandra Michalska & Alicja Kaczorek-Historia tańca w Indiach

15:00-15:30 Prahlad Nrisimha (P.N.V.Ladesma) - "Astrolog o związkach" cz.2

15.30-16.30 Dr.Ishwar V.Basavaddi - "Pranajama-techniki oddechowe i medytacja"

16:30-17:00 Pokazy artystów Festiwalu Indii

17.00-18.00 Dr.Balendu Prakash - Ajurweda w leczeniu chorób

18:00-19:00 B.B.Govinda Swami - MANTRA JOGA

19:30-20:30 AHIMSA (Indie/Niemcy/Szwajcaria)

21:00-22:15 STEEL STRING (Niemcy)

22:45-00:00 GAGA (Polska)

03.08.08 Niedziela

11:00-13:00 Muzyczne medytacje

13.00-14.00 H.E.Mr.C.M.Bhandari, Ambasador Indii - "Indie - kraj wielu nacji, kultur, tradycji i jego rola we współczesnym świecie"

14:00-14:30 Pokazy artystów Festiwalu Indii

14:30-16:00 B.B.Govinda Swami - MANTRA JOGA

16:00-16:30 Chaturatma Das - "Ja i reinkarnacja" (USA)

16:30-17:00 Teatr BHAKTI - "Bhagavad Gita" - reż. Bhaktimarga Swami (Kanada)

17.00-18.00 Dr. P.R. Ramesh - "Ajurweda i wegetarianizm"

18:30-19:15 MANTRA Fusion Band (Chorwacja)

19:45-21:15 ŚWIADOMOŚĆ (Polska)

21:30-23.00 MANTRA JOGA - FINAŁ - Indradyumna Swami & B.B.Govinda Swami

Pobij rekord Guinnessa

2008-06-01T08:08:00.002+02:00

Brzmi nieźle, prawda? Jedyne, co musisz zrobić, aby pomóc nam pobić rekord w liczbie pobrań programu komputerowego w ciągu 24 godzin, to pobrać Firefoksa 3 podczas Dnia Pobierania - nic więcej. Nie prosimy Cię o połknięcie miecza ani o utrzymanie 30 łyżeczek na twarzy, choć oczywiście byłoby super, gdyby Ci się udało.
Deklaruję chęć pobrania Firefoksa 3 podczas Dnia Pobierania, aby pomóc ustanowić Rekord Świata.

Złóż deklarację

Adobe Photoshop Express - udostępnij swoje zdjęcia

2008-05-31T16:05:00.009+02:00

Adobe Photoshop Express - wersja "beta" już dostępna

Adobe Photoshop Express, sieciowa odmiana jednej z najpopularniejszych aplikacji do obróbki zdjęć ujrzała światło dzienne. Na razie dostępna jest anglojęzyczna wersja "beta".

Adobe Photoshop Express zapowiadany był już od dłuższego czasu. Pomysł połączenia galerii internetowej z możliwością edycji zdjęć on-line wzbudzał spore zainteresowanie potencjalnych użytkowników. Firma Adobe oficjalnie zaprezentowała wersję "beta" serwisu. Na razie osobiste konta mogą zakładać osoby ze Stanów Zjednoczonych - użytkownikom z innych krajów producent nie gwarantuje satysfakcjonującej prędkości działania. Natomiast wszyscy chętni mogą skorzystać z opcji test drive, czyli sprawdzenia funkcjonalności serwisu na publicznym koncie. Adobe zapowiada, że po okresie beta-testów znikną ograniczenia w dostępności i pojawią się różne wersje językowe.

Zobacz moją galerię

Mózg ludzki a płeć

2008-05-19T08:03:00.002+02:00

Fragment książki Andrzeja Babkiewicza
"Małżeństwo w dawnych Indiach"

Mózg człowieka składa się z dwóch półkul: lewej i prawej. Upraszczając całą sprawę można stwierdzić, że pierwsza odpowiedzialna jest za liczbę, kolejność, analizę. Podchodzenie do sprawy z chłodną głową oznacza działanie lewej półkuli. To dzięki niej tworzymy racjonalne plany i sukcesywnie dążymy do ich wypełniania, jesteśmy w stanie działać w chłodny, filozoficzny sposób. Druga półkula odpowiada za kolory, estetykę, emocje i uczucia. Sprawia, że wpadamy w euforię lub załamanie nerwowe. Dzięki niej rozumiemy potrzeby i odczucia innych, kierujemy się intuicją.

Współczesna nauka odkryła, że te półkule działają zupełnie inaczej u obu płci. Powoduje to znaczne różnice w podejściu do świata oraz określa różne mocne i słabe strony charakteru.

Dla dalszych rozważań istotne będzie poznanie definicji inteligencji według Wed, które wyróżniają jej trzy kategorie:

zdolność zapamiętywania i odtwarzania z pamięci faktów, liczb czy zdarzeń;
mądrość czy wiedza, dzięki niej jesteśmy w stanie użyć zdobyte informacje i we właściwy sposób je analizować;
umiejętność rozróżniania między dobrem i złem.

Trzeci rodzaj inteligencji, uważany za najważniejszy, dzieli się na następujące dwie kategorie:

rozróżnianie w sferze materialnej: co jest lepsze dla mego rozwoju ekonomicznego, kto jest moim wrogiem, a kto przyjacielem, itp.
rozróżnianie, co jest duchem a co materią; jakie działania są korzystne z duchowego punktu widzenia, a jakie niekorzystne.

Teraz wróćmy do naszych półkul i ich działania.

Otóż dla męskiego mózgu naturalnym jest, że pracuje tylko jedną połową. Nigdy obie półkule nie działają jednocześnie. Dzięki temu, gdy funkcjonuje lewa półkula, mężczyzna może myśleć analitycznie, chłodno, bez emocji, dostrzegać co jest dobre a co złe i w jednej chwili podjąć decyzję kierując się we właściwą stronę. Gdy zaś zaczyna działać prawa półkula staje się zupełnie bezradny i sentymentalny. Nie analizuje, nie myśli racjonalnie. Potrafi całkowicie się zapomnieć i poświęcić dla rodziny, kraju, narodu czy ludzkości działając zupełnie bez głowy.

W przypadku kobiecego mózgu nie ma chwili, żeby któraś z półkul nie funkcjonowała. Działają zawsze obie. Dzięki temu kobiety mogą analizować całą sytuację oraz rozumieć odczucia i emocje innych. Daje to im wielką siłę i zaradność w działaniach społecznych, np. wiedzą dokładnie jak ustawić stół na przyjęcie, rozłożyć zastawę, by wyglądała estetycznie i w odpowiednich odległościach, a jednocześnie biorą pod uwagę, kogo z kim posadzić, kto kogo lubi, czyli pamiętają o całej sferze uczuć. W takich sytuacjach najczęściej mężczyzna jest całkiem bezradny. Jeśli dostaje pod opiekę dziecko, wszystko jest dobrze dopóki ono się uśmiecha, gdy zacznie płakać, mężczyzna oznajmia: „O, twoje dziecko płacze” i wręcza je żonie — prawa półkula wszczyna panikę, że dziecko jest nieszczęśliwe, ale lewa nie podpowiada żadnego rozwiązania. Kiedy zaś funkcjonuje lewa, mężczyzna nie potrafi odnieść się do uczuć i zrozumieć, jakie dziecko ma potrzeby, czego chce, gdy grymasi i płacze. Z tego powodu kobiety znacznie przewyższają mężczyzn na polu domowym oraz w relacjach społecznych. Jednak działanie ich mózgu oznacza inne słabości. Ciężko im podjąć decyzję z chłodną głową, analitycznie. Zawsze działa druga półkula, uczuciowa, podpowiadająca: „Spójrz, nie możesz zrobić mu przykrości, będzie się czuł zawiedziony”.

Z tego powodu pisma święte Indii opisują czasem kobietę jako mniej inteligentną od mężczyzny. Nie odnosi się to do różnic w możliwości pamiętania informacji ani różnic w posiadaniu mądrości czy nawet umiejętności rozróżniania. Na tych polach kobiety dorównują, a często przewyższają mężczyzn. W innych miejscach Wedy oznajmiają, że kobieta jest lepszą połową mężczyzny i jego inteligencją, gdyż z materialnego punktu widzenia zna często lepiej stan rzeczy niż on. Mniejsza inteligencja nie odnosi się również do niemożności odróżnienia ducha od materii, lecz do problemu z podjęciem stanowczej decyzji. Kobieta jest zbyt delikatna, by kogoś urazić i zawsze bierze pod uwagę czyjeś uczucia. Męski mózg potrafi w jednej chwili określić: „To jest ścieżka duchowa, a to iluzja” i zwrócić się we właściwym kierunku, kobiecy zaś myśli: „To jest dobre, a to jest złe, powinnam więc zrobić tak, ale...” Dlatego Wedy radzą, by kobieta zawsze znajdowała się pod opieką mężczyzny, który ma pomagać jej podejmować właściwe działanie, wytyczać plan i jasno określać zasady. Żona natomiast pomaga mężowi, gdy jego lewa półkula przestaje funkcjonować. W takich sytuacjach mężczyzna jest bezradny, miotany siłą swych zmysłów i uczuć zaczyna robić głupoty. Kobieta, dzięki działaniu prawej półkuli, może go zrozumieć, a jednocześnie dzięki działaniu lewej może pomóc mu przenieść się na obszar półkuli analitycznej i racjonalnej.

Największym minusem w funkcjonowaniu męskiego mózgu jest popadanie w skrajności. Wielka determinacja i wyrzeczenie może natychmiast przemienić się w całkowity sentymentalizm i działanie bez przewidywania jego skutków. Mężczyzna jest bardzo słaby w sferze zadowalania zmysłów, a silny na polu wyrzeczeń i filozofii. Natomiast kobieta idealnie sprawdza się w funkcjach społecznych, lecz trudniej jej podejmować stanowcze decyzje i zdecydowane działanie, szczególnie gdy oznacza zerwanie z przywiązaniami.

Znając obie natury i pomagając sobie nawzajem można stworzyć wspaniały związek. W następnych rozdziałach opiszemy więcej takich różnic, które pomaga nam lepiej się zrozumieć.

Linux Mandriva

2008-03-13T21:30:00.003+01:00

Zapraszam do obejrzenia przeglądu możliwości XGL w Mandrivie 2007 Free!
Dostępna jest już wersja systemu One Free 2008.1

Maitreya's Dream

2008-03-03T18:20:00.004+01:00

Polecam program Maitreya's Dream, autorstwa Martin Petau, Saravali.de.

Zawarte jest w nim moje, polskie tłumaczenie ;)

Jest bardzo prosty w użytkowaniu. Posiada wiele przydatnych i zaawansowanych funkcji obliczeń. W najnowszej wersji zawarte są opisy układów (yogas) planet i ważnych punktów horoskopu opisane wg wedyjskich pism jyotish, np Saravali, Brihat Paraśara Hora Śastra. Zamieszczam zrzuty ekranu obrazujące możliwości tego niewielkiego lecz bardzo fajnego programu.
Program można pobrać:

Maitreya - Release Notes

This chapter summarizes the main changes of the releases. Please refer to the news section for detailed information about minor releases, release dates, bug fixes etc.

Release 5.0

Major Changes

Yoga view shows planetary events according to classical scriptures (Parasara, Saravali, Brihat Jataka). Support for higher Vargas.
Support for astrological scripting language (MDL = Maitreya definition language). This language is used to define astrological events and their effects.
Ashtaka Varga view with diagrams (Rasi and Graha summary) and graphical charts for Rekha, Trikona and Ekadhipatya Shodana (all Vargas). Several options for AV calculation.
Varga overview with diagram of Vimsopaka Bala and grouped charts.
Improved Vedic chart with styles (like western chart in version 4.2)
All astrological objects are available in both Vedic and western view (including Kala Velas, Upagrahas, Uranian planets, planetoids).

Minor Changes

Configuration dialog rewritten.
Configuration of individual aspect types and orbes in western chart.
Display options for lords and dignities in planetary list.
Kala Vela configuration support (lords, portions, Gulika can be included now).
Buttons in main toolbar can be configured now.
Custom footer in PDF printout (can be used for name of astrologer etc.)
Graphical/textual display of planets and signs in graphical Dasa view.
Multiple chart views added in partner view and Tajaka view.
Support for Krusinski house system.
Italian translation.
Default house system for Vedic astrology is now Placidus. K.P: style house system ist default, too.
Better support for development on MS Windows. The software builds now on MS Visual Studio Express.
Full support for wxWidgets 2.8 on all platforms. wx 2.6 is deprecated now. Windows installer comes with latest 2.8 release.

Astrologia a karma

2008-02-12T12:08:00.000+01:00

Astrologiczne kalkulacje wpływów gwiezdnych na żywe istoty nie są bynajmniej przypuszczeniami, ale są rzeczywiste, jak potwierdza to Śrimad-Bhagavatam. Każda żywa istota jest kontrolowana przez prawa natury w każdej minucie, dokładnie tak jak obywatel jest kontrolowany przez wpływ państwa. Prawa państwowe mogą być postrzegane na platformie wulgarnej, ale prawa materialnej natury, będące subtelnymi dla naszego prostego rozumienia, nie mogą być w sposób "wulgarny namacalne". Jak oznajmia Bhagavad-gita (3.9), każde działanie żywej istoty wytwarza reakcję, która nas związuje, i tylko ci, którzy działają z ramienia Yajny (Visnu), nie są związani przez reakcje. Nasze czyny są osądzane przez wyższe autorytety, przedstawicieli Pana, i w ten sposób jesteśmy nagradzani odpowiednimi ciałami, odpowiednio do naszych uczynków. Prawo natury jest tak subtelne, że każda część naszego ciała jest pod wpływem odpowiednich gwiazd, i żywa istota osiąga swoje sprawne ciało przez manipulację takiego astralnego wpływu, aby spełnić swój okres uwięzienia. Przeznaczenie człowieka jest zatem stwierdzane przez konstelację gwiazd w czasie narodzin, i uczony astrolog może sporządzić prawdziwy horoskop. Astrologia jest wielką nauką, a jej nadużycie w obecnych czasach nie czyni jej wcale bezużyteczną. Maharaja Pariksit czy nawet osoba Boga pojawili się pod szczególną konstelacją dobrych gwiazd, i tak oto został wywarty wpływ na ciało, które dzięki temu narodziło się w pomyślnym momencie. Najbardziej pomyślny układ gwiazd ma miejsce podczas pojawienia się Pana w tym materialnym świecie, i jest on specyficznie określany słowem jayanti, słowem nie nadużywanym dla żadnych innych celów. Maharaja Pariksit był nie tylko wielkim cesarzem ksatriyą; ale również wielkim bhaktą Pana. Tak więc, nie mógł on narodzić się w niepomyślnym momencie. Tak więc, jak wybierany jest odpowiedni czas i miejsce, aby przyjąć godną szacunku osobistość, tak również, aby przyjąć taką osobistość jak Maharaja Pariksit, który był szczególnie drogi Najwyższemu Panu, został wybrany odpowiedni moment, kiedy wszystkie dobre gwiazdy zebrały się razem, aby wywrzeć swój wpływ na Króla. Tak oto narodził się on po to, aby być znanym jako wielki bohater Śrimad-Bhagavatam. Ten subtelny układ wpływów astralnych nie jest nigdy stwarzany przez wolę ludzką, ale jest on dziełem wyższych autorytetów, pośredników Pana. Oczywiście; układ ten jest robiony odpowiednio do dobrych czy złych czynów żywej istoty. Na tym właśnie polega ważność pobożnych czynów spełnianych przez żywą istotę. Tylko dziki pobożnym uczynkom ktoś może posiadać bogactwo, dobre wykształcenie i piękne rysy cielesne. Samskary przepisane przez szkołę sanatana-dharmy (wiecznego zajęcia człowieka), są wysoce odpowiednie do stworzenia atmosfery sprzyjającej dobrym wpływom astralnym, i dlatego garbhadhana-samskara, czyli pierwszy proces oczyszczający przepisany dla wyższych kast i spełniany w momencie zapłodnienia, jest początkiem wszystkich pobożnych czynów, aby otrzymać dobrą, pobożną i inteligentną klasę ludzi w ludzkim społeczeństwie. Pokój i pomyślność światu może zapewnić tylko dobra i rozsądna populacja, a piekło i niepokoje istnieją tylko z powodu niepożądanej, obłąkanej populacji, nałogowo oddającej się seksowi.
Śrila Prabhupada - komentarz wersu 12. rozdz. 12, Śrimad Bhagavatam, Canto 1.

Atyahara

2008-02-12T11:08:00.000+01:00

Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura pisze w swoim komentarzu Anuvrtti, że nadmierny wysiłek w celu osiągnięcia wiedzy czyniony przez spekulantów umysłowych czy materialistycznych filozofów zalicza się do kategorii atyahara (gromadzenie więcej niż jest to konieczne). Zgodnie ze Śrimad-Bhagavatam, wysiłki filozoficznych spekulantów idące na pisanie stosów książek o filozofii pozbawionej świadomości Kryszny, są całkowicie bezużyteczne. Praca karmitów (karmi), którzy piszą stosy książek o rozwoju ekonomicznym również należy do kategorii atyahara. Podobnie ci, którzy nie mają pragnienia świadomości Kryszny, i którzy są po prostu zainteresowani posiadaniem coraz większej ilości materialnych rzeczy, czy to pod postacią wiedzy naukowej, czy też pieniężnego zysku, są włączeni pod kontrolę atyahara.
Śrila Bhaktivedanta Śwami Prabhupada. Nektar Instrukcji.

Prajalpa

2008-02-12T10:57:00.000+01:00

Prajalpa, zbyteczne rozmowy. Kiedy spotyka się kilku przyjaciół, natychmiast angażują się oni w niepotrzebne rozmowy, rechocząc jak żaby. Jeśli już musimy mówić, to powinniśmy rozmawiać o świadomości Kryszny. Ci, którzy są poza świadomością Kryszny, są zainteresowani czytaniem stosów gazet, magazynów, powieści, rozwiązywaniem łamigłówek i robieniem wielu innych nonsensownych rzeczy. W ten sposób ludzie po prostu tracą swój cenny czas i energię. W krajach zachodnich ludzie w podeszłym wieku, którzy wycofali się z aktywnego życia, grają w karty, łapią ryby, oglądają telewizję i debatują o bezużytecznych schematach socjalno-politycznych. Wszystkie te i inne błahe czynności należą do kategorii prajalpa. Inteligentne osoby zainteresowane świadomością Kryszny nie powinny brać udziału w takich czynnościach.

Śrila Bhaktivedanta Śwami Prabhupada. Nektar Instrukcji.

Odliczanie czasu na podstawie atomu

2007-12-25T21:19:00.000+01:00

Śrimad Bhagavatam Canto 3, Rozdział 11

Podstawowa cząsteczka materialnej manifestacji, która jest niepodzielna i nieuformowana w ciało, jest zwana atomem. Istnieje ona zawsze, jako jednostka niewidoczna, nawet po rozwiązania wszelkich form. Materialne ciało jest jedynie kombinacją takich atomów, zwykli ludzie mają błędne zrozumienie tych rzeczy.

Znaczenie: Atomowy opis zawarty w Śrimad-Bhagavatam jest prawie identyczny z koncepcją współczesnej atomistyki. Jest to szerzej wyjaśnione w Paramanu-vada Kanady. Współczesna nauka również przyjmuje, że atom jest ostateczną niepodzielną cząstką, z której zbudowany jest wszechświat. Pełen tekst Śrimad-Bhagavatam zawiera wszelkie opisy wiedzy, łącznie z teorią atomistyczną. Atom jest maleńką subtelną formą wiecznego czasu.

Atomy są ostatecznym stanem zamanifestowanego wszechświata. Kiedy pozostają w swoich własnych formach, nie formując żadnych innych ciał, są zwane nieograniczoną jednością. Z pewnością istnieją różne ciała w formach fizycznych, ale atomy same formują kompletną manifestację.

Czas można obliczać mierząc ruch atomowej kombinacji ciał. Czas jest mocą wszechmocnej Osoby Boga, Hari, który kontroluje wszelki fizyczny ruch, mimo iż Sam nie jest widoczny w tym fizycznym świecie.

Atomowy czas jest mierzony odpowiednio do tego, jaką określoną przestrzeń atomową pokrywa. A czas, który pokrywa niezamanifestowaną sumę atomów, jest zwany wielkim czasem.

Znaczenie: Czas i przestrzeń są terminami współzależnymi. Czas jest mierzony w kategoriach odpowiedniej przestrzeni atomów, którą pokrywa. Standardowy czas jest mierzony w kategoriach ruchu słońca. Czas pokrywany przez słońce podczas przesuwania się nad jednym atomem jest określany jako czas atomowy. Czas największy spośród wszystkich pokrywa całą egzystencję niedualnej manifestacji. Wszystkie planety dokonują ruchu obrotowego i przemierzają przestrzeń, a przestrzeń jest obliczana w kategorii atomów. Każda planeta ma swoją określoną orbitę ruchu, z której nie zbacza, i również słońce ma swoją orbitę. Całkowita rachuba czasu stworzenia, utrzymania i rozwiązania, mierzona według obiegowego ruchu wszystkich systemów planetarnych aż do końca stworzenia, jest znana jako najwyższy kala.

Podział wulgarnego czasu jest obliczany następująco: dwa atomy tworzą jeden podwójny atom, a trzy podwójne atomy tworzą jeden heksatom. Ten heksatom jest widoczny w blasku słonecznym, który przenika przez otwory siatki okiennej. Można wyraźnie ujrzeć, że ten heksatom unosi się w kierunku nieba.

Znaczenie: Atom został opisany jako cząsteczka niewidoczna, ale kiedy sześć takich atomów zostaje połączonych razem, nazywa się to trasarenu i jest ono widoczne w blasku słonecznym przenikającym przez otwory siatki okiennej.

Okres czasu konieczny na połączenie się trzech trasarenu jest zwany truti, a sto truti daje jedną vedha. Trzy vedha dają jedną lava.

Znaczenie: Zostało obliczone, że jeśli sekunda zostanie podzielona na 1687,5 części, każda z tych części jest długością truti, która jest czasem, w jakim odbywa się integracja osiemnastu cząstek atomowych. Ta kombinacja atomów w różne ciała tworzy rachubę materialnego czasu. Centralnym punktem dla obliczania różnych okresów czasu jest słońce.

Czas trzech lava jest równy jednej nimesa, kombinacja trzech nimesa daje jedną ksanę, pięć ksana połączonych razem tworzy jedną kasthę, a piętnaście kastha tworzy jedną laghu.

Znaczenie: Z obliczeń wiadomo, że jedna laghu, równa się dwóm minutom. Atomowa rachuba czasu według mądrości wedyjskiej może zostać, zamieniona, zgodnie z tą wiedzą; na czas obecny.

Piętnaście laghu daje jedną nadika, która jest również zwana dandą. Dwie dandy tworzą jedną muhurtę, a sześć lub siedem dand składa się – według kalkulacji człowieka – na jedną czwartą dnia albo nocy.

Naczynie pomiarowe na jedną nadikę, czyli dandę, można przygotować z naczynia miedzianego o wadze sześciu pala [czternaście uncji; jedna uncja ma około 3 dkg], w którym za pomocą złotej sondy o masie czterech masa i długości czterech palców wywiercony został otwór. Kiedy naczynie to zostaje umieszczone na wodzie, to czas, w którym to naczynie napełnia się wodą, jest zwany jedną dandą.

Znaczenie: Zaleca się tutaj, aby otwór w miedzianym naczyniu pomiarowym zrobiony był sondą ważącą nie więcej niż cztery masa i mającą długość nie większą niż na cztery palce. To ustala średnicę otworu. Naczynie to zanurza się w wodzie, a czas zatopienia go jest nazywany dandą. Jest to inny sposób mierzenia długości trwania dandy, podobnie jak mierzy się czas piaskiem w szklanym naczyniu. Zatem w czasach cywilizacji wedyjskiej nie brakowało wiedzy z dziedziny fizyki, chemii czy wyższej matematyki. Sposoby pomiarów były wówczas inne, i były one niesłychanie proste.

Oblicza się, że tak czas dnia, jak i czas nocy istoty ludzkiej trwa cztery prahary, które są również zwane yamami. Podobnie, piętnaście dni i nocy stanowią dwa tygodnie, a w czasie miesiąca istniej dwa tygodnie białe i dwa tygodnie czarne.

Suma dwóch okresów dwutygodniowych stanowi jeden miesiąc, i ten okres jest jednym pełnym dniem i nocą dla planet Pita. Dwa z takich miesięcy stanowią jeden sezon, a sześć miesięcy układa się na jeden pełny ruch słońca z południa na północ.

Dwa ruchy słoneczne składaj się na dzień i noc półbogów, a kombinacja takiego dnia i nocy jest jednym pełnym rokiem kalendarzowym dla istoty ludzkiej. Długość trwania życia istoty ludzkiej wynosi sto lat.

Wpływowe gwiazdy, planety, ciała świetlne i atomy w całym wszechświecie krążą po swoich odpowiednich orbitach pod kierunkiem Najwyższego, reprezentowanego przez wieczny kala.

Znaczenie: W Brahma-samhicie jest powiedziane, że słońce jest okiem Najwyższego i że-wykonuje ono swój ruch obrotowy w określonej orbicie czasu. Podobnie, począwszy od słońca aż do atomu, wszystkie ciała są pod wpływem kala-cakry, czyli orbity wiecznego czasu, i planowy czas orbitalny ich wszystkich wynosi jedną samvatsarę.

Istnieje pięć różnych nazw dla orbit słońca, księżyca, gwiazd i ciał świetlnych na sklepieniu niebieskim, i każde z nich ma swoją własną samvatsarę.

Znaczenie: Zagadnienia fizyki, chemii, matematyki, astronomii, czasu i przestrzeni, których dotyczą powyższe wersety Śrimad-Bhagavatam, są z pewnością bardzo interesujące dla studentów poszczególnych przedmiotów, ale jeśli chodzi o nas, nie możemy wytłumaczyć ich dokładnie w terminach fachowej wiedzy. Temat ten został podsumowany oznajmieniem, że ponad tymi wszystkimi gałęziami wiedzy istnieje najwyższa kontrola kala, pełnej reprezentacji Najwyższej Osoby Boga. Nic nie istnieje bez Niego i dlatego wszystko – jakkolwiek wspaniałe by to było dla nas, posiadających skromną wiedzę – jest jedynie działaniem czarodziejskiej różdżki Najwyższego Pana. Jeśli chodzi o czas, to pozwolimy sobie tutaj załączyć tabelę czasu według współczesnego zegara:

jeden truti – 8/13 500 sekundy
jedna vedha -.8/135 sekundy
jedna lava – 8/45 sekundy
jedna nimesa – 8/15 sekundy
jedna ksana – 8/5 sekundy
jedna kastha - 8 sekund
jedna laghu - 2 minuty
jedna danda - 30 minut
jedna prahara - 3 godziny
jeden dzień - 12 godzin
jedna noc - 12 godzin
jedna paksa - 15 dni
2 pakse tworzą jeden miesiąc,
12 miesięcy składa się na kalendarzowy rok, czyli jedni pełną: orbitę słoneczną.

Długość życia ludzkiego wynosi mniej więcej sto lat Na tym polega sposób regulowania miary wiecznego czasu.

Brahma-samhita (5.52) potwierdza tę kontrolę w następujący sposób:

yac-caksur esa savita sakala-grahanam
raja samasta-sura-murtir aśesa-tejah
yasyajnaya bhramati sambhrta-kala-cakro
govindam adi-purusam tam aham bhajami

"Wielbię Govindę, pierwotnego Pana, Najwyższą Osobę Boga, pod którego kontrolą nawet słońce, które jest uważane za oko Pana, wiruje w określonej orbicie wiecznego czasu. Słońce jest królem wszystkich systemów planetarnych i posiada nieograniczoną moc ciepła i światła."

Viduro, dzięki swojemu nieograniczonemu ciepłu i światłu słońce ożywia wszystkie żywe istoty. Zmniejsza ono długość życia wszystkich stworzeń, aby wyzwolić je ze złudzenia materialnego przywiązania, i roztacza ścieżkę wznoszącą do królestwa niebiańskiego. I tak z wielką prędkością porusza się po firmamencie, dlatego też raz w ciągu pięciu lat każdy powinien ofiarować mu wyrazy szacunku z wszelkimi składnikami kultu.

Vidya, avidya

2007-11-24T12:02:00.000+01:00

anyad evahur vidyaya
anyad ahur avidyanyad evahur vidyaya
anyad ahur avidyaya
iti śuśruma dhiranam
ye nas tad vicacaksireaya
iti śuśruma dhiranam
ye nas tad vicacaksire

Mędrcy objaśnili, że inny skutek przynosi kultywowanie wiedzy, a inny kultywowanie niewiedzy

Należy odznaczać się wysoką kulturą osobistą i nauczyć się okazywać innym szacunek, jak na to zasługują.
Nie należy pozować na osobę religijną, by zyskać w ten sposób sławę.
Nie należy przysparzać innym niepokoju uczynkiem, myślą, ani słowem.
Należy wyrobić w sobie cierpliwość i wyrozumiałość nawet w obliczu prowokacji.
Należy unikać fałszu.
Należy znaleźć autentycznego mistrza duchowego, który może stopniowo doprowadzić ucznia do realizacji duchowej. Należy podporządkować się mu, służyć i zadawać istotne pytania.
Aby wznieść się na płaszczyznę samorealizacji, trzeba koniecznie przestrzegać zasad podanych w pismach objawionych.
Należy być utwierdzonym w naukach pism objawionych.
Należy całkowicie zarzucić praktyki szkodliwe dla samorealizacji.
Nie należy przyjmować więcej, niż potrzeba do utrzymania ciała.
Nie należy błędnie utożsamiać się z fizycznym ciałem ani uważać, że osoby spokrewnione z naszym ciałem są naszą własnością.
Należy zawsze pamiętać, że dopóki mamy materialne ciało, podlegamy niedolom powtarzających się narodzin, starości, chorób i śmierci. Nie ma sensu wymyślać planów uniknięcia tych niedoli przeznaczonych materialnemu ciału. Najlepszym rozwiązaniem jest znalezienie metody odzyskania duchowej tożsamości.
Nie należy być przywiązanym do czegokolwiek ponad rzeczy niezbędne do życia i robienia postępu duchowego.
Nie należy być bardziej przywiązanym do żony, dzieci i ogniska domowego niż zalecają pisma objawione.
Nie należy unosić się szczęściem ani popadać w rozpacz z powodu pożądanych czy niepożądanych okoliczności; należy wiedzieć, że uczucia te są tylko tworami umysłu.
Należy zostać czystym bhaktą Najwyższego Pana, Śri Kryszny, i służyć Mu z wielką uwagą.
Należy wyrobić w sobie upodobanie do życia w odludnym miejscu o spokojnej i cichej atmosferze, sprzyjającej praktykom duchowym, unikać zaś zatłoczonych miejsc gdzie gromadzą się niebhaktowie.
Należy zostać uczonym lub filozofem i zgłębiać wiedzę duchową, rozumiejąc, że jest ona ponadczasowa, gdy tymczasem wiedza materialna przemija wraz z ciałem.

Przestrzeganie tych osiemnastu zaleceń pozwala stopniowo uzyskać prawdziwą wiedzę. Wszelkie metody inne niż wymienione tutaj zalicza się do kategorii niewiedzy.

Antaryami i Virat

2007-11-24T11:54:00.000+01:00

Govinda, oryginalny Pan, wchodzi we wszystko za pośrednictwem swej pełnej części. Pan wchodzi we wszechświat i w każdy atom we wszechświecie. Jest na zewnątrz w swej postaci virat i wewnątrz jako antaryami. W postaci antaryami obserwuje wszystko i przyznaje nam owoce działania (karma-phala). My sami możemy zapomnieć, co robiliśmy w minionych życiach, ale jako że Pan był świadkiem naszego działania, pojawiają się ich następstwa i czy pamiętamy, czy nie – musimy je przyjąć.
Tak naprawdę nigdzie – czy to wewnątrz, czy na zewnątrz – nie ma nic poza Bogiem. Cokolwiek istnieje, jest przejawem Jego energii, które są jak ciepło i światło bijące z ognia. Wszystkie energie Pana stanowią zatem jedno. Lecz ta jedność energii nie zmienia faktu, że sam Pan w swej osobowej postaci czerpie nieograniczone szczęście z tych samych przyjemności, jakimi cieszą się w nieskończenie małym stopniu maleńkie żywe istoty – Jego integralne cząstki.

Energie Najwyższego

2007-11-24T11:46:00.001+01:00

Energie Pana są niezliczone, ale zasadniczo można je podzielić na trzy kategorie: energię wewnętrzną, graniczną i zewnętrzną. Każda z tych kategorii dzieli się dalej na miliony podkategorii. Wszyscy główni półbogowie, upełnomocnieni do zarządzania takimi zjawiskami natury, jak powietrze, światło i deszcz, należą do energii granicznej Absolutnej Osoby. Pomniejsze żywe istoty z ludźmi włącznie także należą do niej. Świat materialny jest tworem zewnętrznej energii Pana, a niebo duchowe, gdzie leży królestwo Boga, jest przejawieniem Jego energii wewnętrznej.

Rozmowa Judhiszthiry z Nahuszą

2007-11-24T11:07:00.000+01:00

"Jak rozpoznać prawdziwego bramina, królu, i czego dotyczy najwyższa wiedza?"

- "Uczciwość, czystość, umiejętność przebaczania, samokontrola, asceza, wiedza i religijność są cechami bramina. Najwyższym obiektem wiedzy jest Najwyższy Brahman i może być poznany przez tych, którzy wznieśli się ponad dualność tego świata".
- "Jeśli ktoś posiada te cechy, powinien być uznany za bramina bez względu na to, w jakim środowisku się narodził. Można pokonać szczęście i nieszczęście w życiu materialnym, jednocześnie doświadczając ich w związku z Najwyższym. Materialne odczucia są wypaczonym odzwierciedleniem prawdziwych duchowych uczuć".
Odpowiedź Judhiszthiry spodobała się Nahuszy, więc poprosił go, by mówił dalej.
"Po co dzielić społeczeństwo, jeśli nie ma znaczenia, z jakiej ktoś wywodzi się kasty?"
W odpowiedzi na to pytanie Judhiszthira wyjaśnił:
- "Z powodu przemieszania się klas, trudno jest stwierdzić, do której z nich ktoś należy. Jedynie biorąc pod uwagę cechy człowieka, można ustalić jego status. Dlatego społeczeństwo powinno być podzielone wyłącznie na tej zasadzie, a nie według urodzenia. Nahusza powiedział: "Królu, najwyraźniej posiadasz wielką wiedzę.

"W jaki sposób można zasłużyć sobie na życie w niebie?"
- "Dając jałmużnę braminom, używając łagodnych słów, będąc prawdomównym i wyzbywając się zazdrości w stosunku do innych żywych istot".
"Które z tych rzeczy są najważniejsze i co znaczy być wolnym od zazdrości?"
- "Każda z tych rzeczy może być uznana za najważniejszą zależnie od okoliczności. Dlatego należy zrozumieć, co jest ostatecznym celem życia, by móc działać odpowiednio w każdej sytuacji. Wszelkie działania i wiedza powinny skupiać się na osiągnięciu Najwyższego.
- "Wolność od zazdrości oznacza pragnienie dobra i postępu wszystkich żywych istot – w przeciwieństwie do chęci wykorzystywania ich dla własnej przyjemności. Szczególnie chodzi tu o pragnienie duchowego rozwoju innych i służenie im pomocą w tym kierunku".
"W jaki sposób dusza przyjmuje materialne ciało?"
- "Dusza, czyli atman, otrzymuje różne ciała zgodnie ze swym działaniem. Zmieniają się one życie po życiu zgodnie z jej grzesznym lub pobożnym zachowaniem – czasami żyje ona w niebie, a czasami błądzi po świecie w ciele zwierzęcia. Ostateczne wyzwolenie osiąga wtedy, gdy zrozumie Brahmana, najwyższy absolut".
Źródło: Vrinda.net.pl

Pięciocyfrowa przez 7

2007-10-28T13:41:00.001+01:00

| View | Upload your own

Urdhva-tiryagbhyam

2007-10-28T00:56:00.000+02:00

| View | Upload your own

Nikhilam Navatashcaramam Dashatah

2007-10-28T00:12:00.000+02:00

| View | Upload your own

Proste mnożenie dużych liczb

2007-10-27T21:52:00.000+02:00

| View | Upload your own

Dzielenie i mnożenie przez 9

2007-09-30T18:20:00.000+02:00

Ekanynena Purvena

W przypadku, gdy mnożna ma mniej cyfr niż mnożnik zawierający dziewiątki, najpierw od mnożnej odejmujemy 1. Do wyniku dopisujemy różnicę mnożnika i pierwszego wyniku.

| View | Upload your own

82*99

82-1=81 | 99-81=18
Wynik: 8118

16*99

16-1=15 | 99-15 = 84
Wynik: 1584

28*99

28-1 = 27 | 99-27 = 72
Wynik: 2772

W sytuacji, gdy mnożna ma więcej cyfr niż mnożnik zawierający dziewiątki, najpierw od mnożnej odejmujemy sumę liczby złożonej z cyfr nie stojących na pozycji jedności i jedynki.

Do wyniku dopisujemy różnicę dziesiątki i cyfry jedności.

| View | Upload your own

42*9

42-(4+1) | 10-2 = 42-5 | 8 = 37 | 8 = 378
Wynik: 378

124*9

124-(12+1) | 10 - 4 = 124-13 | 6 = 111 | 6 = 1116
Wynik: 1116

Nikhilam Navatashcaramam Dashatah

2007-09-30T18:06:00.000+02:00

Wszystkie od 9, ostatnia od 10

10000-4979

10-9 = 1
9-7 = 2
9-9 = 0
9-4 = 5

Wynik odczytujemy od dołu: 5021

10000-5826

10-6=4
9-2=7
9-8=1
9-5=4

Wynik odczytujemy od dołu: 4174

1000-675

10-5=5
9-7=2
9-6=3

Wynik odczytujemy od dołu: 325

Mnożenie przez 11 do 19

2007-09-30T18:02:00.000+02:00

Rozwinięcia dziesiętne

2007-09-30T17:47:00.000+02:00

Ekadhikena Purvena
Przez jeden więcej niż poprzednia

Zaczynamy od licznika, którym jest 1.
Dzielimy przez 3 (o jeden większe od 2, która stoi przed 9 w mianowniku).

1/29

1/3 = 0 r 1
10/3 = 3 r 1
13/3 = 4 r 1
14/3 = 4 r 2
24/3 = 8
8/3 = 2 r 2
22/3 = 7 r 1
17/3 = 5 r 2

Dzielenie wykonujemy aż do uzyskania żądanej dokładności.

Wtym wypadku 1/29 = 0,03448275

45/69

Zaczynamy od 45, która znajduje się w liczniku. Dzielimy ją przez 7 (o jeden większe od 6, która stoi przez 9 w mianowniku)

45/7 = 6 r 3
36/7 = 5 r 1
15/7 = 2 r 1
12/7 = 1 r 5
51/7 =7 r 2
27/7 = 3 r 6

Dzielimy aż do momentu uzyskania pożądanej dokładności.
W tym przykładzie 45/69 = 0,652173

Matematyczne Sutry

2007-09-30T14:47:00.000+02:00

Sutra
Tłumaczenie

Ekadhikena Purvena
Przez jeden więcej niż poprzednia

Nikhilam Navatashcaramam Dashatah

Wszystkie od 9 i ostatnia od 10

Urdhva-tiryagbhyam

Pionowo i na krzyż

Paraavartya Yojayet

Przenieś i zastosuj

Shunyam Saamyasamuccaye

Jeżeli Samuccaya = Zero to
jest równa Zero

(Anurupye) Shunyamanyat

Gdy jedno jest stosunkiem,

inne jest zerem

Sankalana-vyavakalanabhyam

Dodawanie i odejmowanie

Puranapuranabhyam

Przez dopełnienie lub jego brak

Chalana-Kalanabhyam

Rachunek różniczkowy

Yaavadunam

Przez różnicę

Vyashtisamanshtih

Specyficzny i ogólny

Shesanyankena Charamena

Reszta z ostatniej cyfry

Sopaantyadvayamantyam

Ostatni i podwojony przedostatni

Ekanynena Purvena

Przez jeden mniej niż przez

poprzedni

Gunitasamuchyah

Wynik sumy

Gunakasamuchyah

Wszystkie mnożniki

Proporcjonalnie

Reszta pozostaje stała

Pierwsza przez pierwszą i ostatnia przez ostatnią

Dla 7 Mnożnik = 143

Styczność

Zmniejszenie przez niedostatek

Każdy niedostatek zmniejsza się
przez ilość i ustawia kwadrat niedostatku

Ostatnie sumowanie 10

Tylko ostatni człon

Suma wyników

Przez alternatywną eliminację i zatrzymanie

Przez zwykłe obserwacje

Wynik sumy jest równy wynikowi

Znacznik

Źródło http://vedicmathsindia.org

Mnożenie xy i xz (gdzie y+z=10)

2007-09-30T12:49:00.000+02:00

Ekadhikena Purvena

Mnożenie liczb dwucyfrowych typu xy i xz (gdzie y+z=10)

Liczbę dziesiątek, mnożymy przez liczbę o jeden od niej większą
Do otrzymanego wyniku dopisujemy iloczyn jedności

29*21 = 2*3 (3 o jeden większa od 2) | 09 (9*1) = 609
32*38 = 3*4 (4 o jeden większa od 3) | 16 (2*8) = 1216
74*76 = 7*8 (8 o jeden większa od 7) | 24 (4*6) = 5624

Przez jeden więcej niż poprzednia

2007-09-30T12:17:00.000+02:00

Przez jeden więcej niż poprzednia

Ekadhikena Purvena

Podnoszenie do kwadratu liczb kończących się na 5

Liczbę dziesiątek, mnożymy przez liczbę o jeden od niej większą.
Do otrzymanej liczby dopisujemy 25

15 = 1*2 (2 o jeden większa od 1) = 2 | 25 = 225
35 = 3*4 (4 o jeden większa od 3) = 12 | 25 = 1225
75 = 7*8 (8 o jeden większa od 7) = 56 | 25 = 5625
125 = 12*13 (13 o jeden większa od 12) = 156 | 25 = 15625

Trochę matematyki

2007-09-29T22:37:00.000+02:00

Sukcesja

2007-09-14T22:53:00.000+02:00

Śri Caitanya Mahaprabhu jest nikim innym, jak tylko połączoną formą Śri Radhy i Krsny. Jest On życiem tych bhaktów, którzy ściśle podążają w ślady Śrila Rupy Gosvamiego. Śrila Rupa Gosvami i Śrila Sanatana Gosvami są dwoma głównymi zwolennikami Śrila Svarupy Damodary Gosvamiego, który występował w roli najbardziej poufnego sługi Pana Śri Krsny Caitanyi Mahaprabhu, znanego jako Viśvambhara w okresie Swej młodości. Bezpośrednim uczniem Śrila Rupy Gosvamiego był Śrila Raghunatha dasa Gosvami. Autor Śri Caitanya-caritamrty, Śrila Krsnadasa Kaviraja Gosvami, jest bezpośrednim uczniem Śrila Rupy Gosvamiego i Śrila Raghunathy dasa Gosvamiego.

Bezpośrednim uczniem Śrila Krsnadasy Kavirajy Gosvamiego był Śrila Narottama dasa Thakura, który na swego sługę przyjął Śrila Viśvanathę Cakravarttego. Śrila Viśvanatha Cakravarti Thakura przyjął Śrila Jagannatha dasa Babaji, który inicjował Śrila Bhaktivinodę Thakurę, który z kolei inicjował Śrila Gaurakiśora dasa Babaji, mistrza duchowego Om Visnupada Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvati Gosvamiego Maharajy,

boskiego mistrza naszej skromnej osoby.

Ponieważ należymy do tego łańcucha sukcesji uczniów wywodzącego się od Śri Caitanyi Mahaprabhu, ta edycja Śri Caitanya-caritamrty nie zawiera żadnych tworów naszych małych mózgów, ale jedynie pozostałości pokarmu oryginalnie spożywanego przez Samego Pana. Pan Śri Caitanya Mahaprabhu nie należy do doczesnego planu trzech gun natury. Należy do planu transcendentalnego, będącego poza zasięgiem niedoskonałej percepcji zmysłowej żywej istoty. Nawet największy uczony materialny nie jest w stanie zbliżyć się do planu transcendentalnego, jeśli nie jest wrażliwy na transcendentalny dźwięk, gdyż jedynie mając takie nastawienie może zrealizować przekaz Śri Caitanyi Mahaprabhu. Zatem to, co zostanie opisane tutaj, nie ma nic wspólnego z eksperymentalnymi myślami będącymi tworem spekulatywnych nawyków ociężałych umysłów. Temat tej książki nie jest tworem mentalnym, ale rzeczywistym duchowym doświadczeniem, które można zrealizować jedynie poprzez przyjęcie linii sukcesji uczniów opisanej powyżej. Jeśli czytelnik dopuści się jakiegokolwiek odstępstwa od tej linii, wówczas oszołomione zostanie jego zrozumienie misterium Śri Caitanya-caritamrty, która jest literaturą transcendentalną będącą doktoranckim studium dla tego, kto zrealizował całą literaturę wedyjską, taką jak Upanisady i Vedanta oraz ich naturalne komentarze, takie jak Śrimad-Bhagavatam i Bhagavad-gita.

Fragment 1 Rozdziału Śri Caitanya Caritamrita

Ezoteryczne wygłupy

2007-08-29T20:41:00.000+02:00

Człowiek poważny nie ma żadnych szans na oświecenie. Powaga jest chorobą, jest rakiem duszy. Powaga jest opacznym nastawieniem do życia. Jak możesz osiągnąć prawdę, skoro masz absolutnie błędną orientację? Człowiek poważny jest po prostu chory, patologiczny. Naturalnie, od tysięcy lat tacy ludzie panują nad nami, ponieważ to właśnie jest ich jedyną radością - radość panowania.

Tak zwany poważny człowiek od niepamiętnych czasów zadręcza innych w imię polityki, w imię wychowania, w imię moralności - to jest jego jedyną radością życia. Po prostu jest sado-masochistą.

Żaden sado-masochista nie może zostać oświecony. 99,9% tych, których uważacie za oświeconych, nie ma nic wspólnego z oświeceniem. Po prostu wmówiono wam: “Ten człowiek jest oświecony”. Nie istnieje żadne uniwersalne kryterium, według którego dałoby się to ustalić.

Dla chrześcijan Jezus jest oświecony, dla dżinistów nie jest. Ich kryteria są odmienne. Być może poczujecie się tym zaskoczeni - także chrześcijanie nie uważają Mahawiry za oświeconego. Mają oni swoją własną miarę. Chrześcijanie powiadają, że Jezus się nigdy nie śmiał. Ale to nie może być prawdą. Nie jestem w stanie w to uwierzyć. Jego życie daje świadectwo zupełnie czemuś innemu. Jest wręcz niemożliwością wyobrazić sobie, że nigdy się nie śmiał. Jednak chrześcijanie uparcie obstają przy swoim.

Dlaczego? Ponieważ człowiek oświecony musi być przecież poważny. Przybył, aby wziąć na siebie wszystkie problemy świata; przybył, aby uratować ludzkość. Jest zbawicielem, mesjaszem - musi uwolnić was od waszych minionych grzechów i jednocześnie uchronić przed możliwymi przyszłymi grzechami. Naturalnie, dźwiga on brzemię ciężkie jak Himalaje, zatem wcale mu nie do śmiechu. Jakże - zgodnie z waszymi wyobrażeniami - ktoś taki mógłby się śmiać? To absolutnie wykluczone.

Ale to przekonanie; to całe wyobrażenie, że ktoś musi was zbawić - jest odrażające. Tak właśnie niszczycie waszą wolność. Kogoś innego obarczacie odpowiedzialnością za wasze własne postępowanie. Ktoś inny ma cierpieć za was.

Inne tradycje widzą to zupełnie inaczej. Na przykład Budda nie jest tego zdania. Powiada: “Bądź światłem sam dla siebie. Nikt poza tobą samym nie może ci pomóc.” Dlatego Budda nie jest taki poważny - nie jest to konieczne, nie ma żadnego powodu. On sam uwolnił się od wszystkich swoich problemów, zbawił sam siebie. Wypełnia go subtelna radość. Jednak chrześcijanie uważają Buddę za egoistę - myśli on tylko o sobie. A jak oświecony może być egoistyczny? Dla nich Jezus jest oświecony, ponieważ myśli o całej ludzkości. Mahawira żył nago - to stanowi dla dżinistów wyznacznik człowieka oświeconego - człowiek oświecony powinien wyrzec się wszystkiego. Człowiek oświecony będzie zatem żył nago, i ponieważ jest wolny od grzechów - nie będzie cierpiał. Ale Jezus cierpiał przecież na krzyżu. Zgodnie z filozofią dżinistów cierpisz zawsze za sprawą twej minionej złej karmy. Jeśli Jezus musiał cierpieć na krzyżu, to świadczy to jedynie o tym, że podlegał jeszcze karmie - musiał zapłacić. Każdy czyn musi zostać odpokutowany.

Ale Mahawira... Powiada się, że jeśli na drodze, którą szedł, leżał jakiś cierń, ty natychmiast się chował, gdy tylko widział nadchodzącego Mahawirę. Bowiem Mahawira jest wolny od grzechów, a więc żaden cierń nie może sprawić mu bólu - oczywiście o ukrzyżowaniu nie ma nawet mowy! Według nich Mahawira był poważny.

Kriszna natomiast poważny nie był. Tańczył, śpiewał, grał na swoim flecie. Gdy Bodhidharma został oświecony, nie mógł przez siedem dni powstrzymać się od śmiechu. Kiedy zadawano mu pytania, odpowiadał tylko” “Śmieję się, bo to wszystko jest takie śmieszne /.../ Cały trud jaki sobie zadałem jest kompletnie absurdalny. Śmieję się sam z siebie, śmieję się z całego świata, ponieważ ludzie starają się dokonać czegoś, co w ogóle nie jest konieczne. Ludzie zadają sobie wielki trud, a im bardziej się wysilają, tym to wszystko jest trudniejsze. Akurat ich wysiłki stanowią tutaj przeszkodę.”

W jaki sposób chcecie rozstrzygać, kto jest oświecony, a kto nie?

Przed paroma dniami dostałem list: “Gdybyś rzeczywiście był oświecony, przebywałbyś w Himalajach, ponieważ oświeceni zawsze przebywają na odludziu, w ukryciu, nie pokazują się publicznie.”

Jeżeli ten, kto napisał ten list ma rację, wówczas Mahawira, Budda, Jezus, Kriszna, Rama, Zaratustra... wówczas żaden z nich nie jest oświecony. Wszyscy oni są dobrze znani, sławni na całym świecie, nie ukrywali się w Himalajach... No i jeszcze jedno pytanie: jak autor tego listu mógł się w ogóle dowiedzieć, że w Himalajach żyją jacyś zakamuflowani ludzie; ludzie kompletnie nikomu nie znani? Skąd zatem wie o tych kilku? Chyba, że jest jedynym na świecie, który zna tajemnicę ich istnienia!

Świat roi się od takich idiotów. Z uporem maniaka popisują się swoimi uprzedzeniami, swoimi przesądami. Szkoda zawracać sobie nimi głowę. Nie mam zamiaru rozwodzić się na temat, kto jest oświecony, a kto nie, ale mogę wam proste kryterium, które jesteście w stanie zrozumieć. Jedna rzecz jest absolutnie pewna: żaden sado-masochista nie ma szans na oświecenie. Kto zadręcza siebie samego i innych; kto się tym delektuje, ten nie może być oświecony. Oświecenie jest stanem pełnym radości, stanem niczym nie zmąconej pogody ducha. Oświecenie może być dostojne, ale nie może być poważne. Jest samą radością!

Osho
Źródło: www.osho.prv.pl

Kultywacja wiedzy filozoficznej

2007-08-07T20:41:00.000+02:00

Adi Lila 08.17
"Kultywując wiedzę filozoficzną można zrozumieć swą duchową pozycję i w ten sposób osiągnąć wyzwolenie, a poprzez spełnianie ofiar i pobożnych czynów można otrzymać przyjemności zmysłowe na wyższym systemie planetarnym, lecz służba oddania dla Pana jest tak rzadka, że nie można jej osiągnąć nawet dzięki spełnieniu setek i tysięcy takich ofiar."

Komentarz Śrila Prabhpada: Prahlada Maharaja instruuje:

matir na krsne paratah svato va
mitho 'bhipadyeta grha-vratanam
(Bhag. 7.5.30)

naisam matis tavad urukramanghrim
sprśaty anarthapagamo yad arthah
mahiyasam pada-rajo 'bhisekam
niskincananam na vrnita yavat
(Bhag. 7.5.32)

Powinniśmy przedyskutować te śloki. Znaczenie ich jest takie, że Krsna-bhakti, czyli służby oddania dla Pana, nie można osiągnąć poprzez formalne spełnianie wedyjskich rytuałów. Należy zbliżyć się do czystego bhakty. Narottama dasa Thakura śpiewa, chadiya vaisnava-seva nistara payeche keba: "Kto osiągnął postęp bez pełnienia służby dla czystego Vaisnavy?" Prahlada Maharaja stwierdza, że jeśli ktoś nie jest zdolny przyjąć pyłu z lotosowych stóp czystego Vaisnavy, to osiągnięcie platformy służby oddania będzie dla niego rzeczą niemożliwą. Na tym polega sekret. Umieszczona powyżej Tantra-vacana, zacytowana z Bhakti-rasamrta-sindhu, jest naszą doskonałą informacją w tym względzie.

Najwyższa Łaska

2007-08-07T20:32:00.000+02:00

Adi Lila 08.11
Jeśli ktoś ofiarowuje pokłony Panu Caitanyi, nawet przyjmując Go jedynie za zwykłego sannyasina, zmniejszy się jego materialna niedola i ostatecznie osiągnie wyzwolenie

Komentarz Śrila Prabhupada: Krsna jest tak łaskawy, że zawsze myśli o tym, jak wyzwolić uwarunkowane dusze z platformy materialnej. To właśnie z tego powodu Krsna inkarnuje, jak wyraźnie oznajmia to w Bhagavad-gicie:

yada yada hi dharmasya glanir bhavati bharata
abhyutthanam adharmasya tadatmanam srjamy aham

"Zawsze, kiedy tylko i gdzie tylko zamierają praktyki religijne, o potomku Bharaty, i zaczyna szerzyć się bezbożność - wtedy zstępuję osobiście." (Bg. 4.7) Krsna zawsze na wiele sposobów chroni żywe istoty. Zstępuje osobiście, posyła Swoich poufnych bhaktów i pozostawia nam takie śastry jak Bhagavad-gita. Dlaczego? Aby ludzie moli skorzystać z tego błogosławieństwa i wyzwolić się z sideł mayi. Śri Caitanya Mahaprabhu przyjął sannyasę, aby nawet głupiec, który uważa Go za zwykłego sannyasina, ofiarował Mu pokłony, gdyż to zmniejszy jego materialne niedole i ostatecznie wyzwoli go z materialnych sideł. W związku z tym Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati wykazuje, że Śri Krsna Caitanya Mahaprabhu jest kombinacją formy Śri Radhy i Krsny (mahaprabhu śri-caitanya, radha-krsna --- nahe anya). Więc kiedy głupcy uważali Caitanyę Mahaprabhu za zwykłą ludzką istotę i wskutek tego nie odnosili się do Niego z szacunkiem, miłosierny Pan, aby wyzwolić tych bluźnierców, przyjął sannyasę, by ofiarowywali Mu pokłony, przyjmując Go za sannyasina. Śri Caitanya Mahaprabhu przyjął sannyasę, aby obdarzyć Swą wielką łaską ogół ludzi, którzy nie są w stanie docenić Go jako Samych Radhy i Krsny.

Czysty wielbiciel

2007-08-07T20:24:00.001+02:00

Caitanya Caritamrita Adi Lila 01.61
Czysty bhakta bezustannie pełniący miłosną służbę dla Pana jest tożsamy z Panem, który zawsze przebywa w jego sercu
Komentarz Śrila Prabhupada: Najwyższa Osoba Boga jest jednym bez wtórego, dlatego jest On wszechpotężny. Ma On niepojęte energie, z których trzy są zasadnicze. Bhaktowie uważani są za jedną z tych energii, a nigdy za źródło energii. Źródłem energii jest zawsze Najwyższy Pan. Energie są związane z Nim w celu pełnienia wiecznej służby. Dzięki łasce Krsny i mistrza duchowego żywa istota w uwarunkowanym stanie może odkryć swoją naturalną skłonność do służenia Absolutnej Prawdzie. Wówczas Pan objawia się w jej sercu i może ona wiedzieć, że Krsna usytuowany jest w sersu każdego czystego bhakty. W rzeczywistości Kina przebywa w sercu każdej żywej istoty, lecz jedynie bhakta może zrealizować ten fakt.

Czysty wielbiciel

2007-08-07T20:24:00.000+02:00

Caitanya Caritamrita Adi Lila 01.61
Czysty bhakta bezustannie pełniący miłosną służbę dla Pana jest tożsamy z Panem, który zawsze przebywa w jego sercu
Komentarz Śrila Prabhupada: Najwyższa Osoba Boga jest jednym bez wtórego, dlatego jest On wszechpotężny. Ma On niepojęte energie, z których trzy są zasadnicze. Bhaktowie uważani są za jedną z tych energii, a nigdy za źródło energii. Źródłem energii jest zawsze Najwyższy Pan. Energie są związane z Nim w celu pełnienia wiecznej służby. Dzięki łasce Krsny i mistrza duchowego żywa istota w uwarunkowanym stanie może odkryć swoją naturalną skłonność do służenia Absolutnej Prawdzie. Wówczas Pan objawia się w jej sercu i może ona wiedzieć, że Krsna usytuowany jest w sersu każdego czystego bhakty. W rzeczywistości Krsna przebywa w sercu każdej żywej istoty, lecz jedynie bhakta może zrealizować ten fakt.

Zasłona yoga-mayi

2007-07-14T23:37:00.000+02:00

Można argumentować, że skoro Krsna był obecny na tej ziemi i był widzialny dla każdego, to dlaczego nie objawia się każdemu teraz? W rzeczywistości jednak nie ukazywał się On każdemu. Kiedy Krsna był obecny na tej planecie, było zaledwie paru takich, którzy wiedzieli, iż jest On Najwyższą Osobą Boga. Kiedy na zgromadzeniu Kauravów Śiśupala nie chciał zgodzić się, aby Krsnę wybrano prezydentem zgromadzenia, Bhisma opowiedział się po stronie Krsny, oświadczając, iż jest On Najwyższym Bogiem. Jedynie Pandavowie, poza paru innymi, wiedzieli, że Krsna jest Najwyższym; nie każdy był tego świadom. Nie dał się On poznać niewielbicielom i zwykłym ludziom. Dlatego Krsna w Gicie mówi, że za wyjątkiem Jego czystych wielbicieli, wszyscy ludzie uważają Go za podobnego samym sobie. Tylko Swoim wielbicielom objawił się On jako źródło wszelkich przyjemności. Natomiast dla innych, dla nieinteligentnych niewielbicieli, pozostał On pod przykryciem Swojej wewnętrznej mocy.

Z modlitw Kunti w Śrimad-Bhagavatam (1.8.19) dowiadujemy się, że Pan pozostaje pod zasłoną yoga-mayi i wskutek tego zwykli ludzie nie mogą Go poznać. O tej zasłonie yoga-mayi mówi również Iśopanisad (mantra 15), gdzie wielbiciel modli się;

hiranmayena patrena satyasyapihitam mukham

tat tvam pusann apavrnu satya-dharmaya drstaye

"O mój Panie, Ty utrzymujesz i chronisz cały wszechświat, a służba oddania dla Ciebie jest najwyższą zasadą religijną. Dlatego proszę Cię, abyś również ochronił mnie. Twoja transcendentalna forma przykryta jest przez yoga-mayę, zaś brahmajyoti jest zasłoną Twojej wewnętrznej mocy. Bądź tak dobry i usuń tę promienną światłość, która przeszkadza mi w oglądaniu Twojej sac-cid-ananda-vigraha, wiecznej, pełnej szczęścia i wiedzy formy." Najwyższa Osoba Boga w Jego transcendentalnej, pełnej szczęścia i wiedzy formie przykryty jest wewnętrzną mocą brahmajyoti, i z tego powodu mniej inteligentni impersonaliści nie mogą dostrzec Najwyższego.

Również w Śrimad-Bhagavatam (10.14.7) znajduje się modlitwa Brahmy: "O Najwyższa Osobo Boga, o Najwyższa Duszo, o panie wszelkich tajemnic, któż może ocenić Twoją moc i rozrywki w tym świecie? Zawsze rozszerzasz Swoją wewnętrzną moc i dlatego też nikt nie może Ciebie poznać. Naukowcy mogą zbadać budowę atomową tego materialnego świata, a nawet planet, jednak nie są w stanie ocenić Twoich energii i mocy, mimo iż Ty jawisz się przed nimi." Najwyższa Osoba Boga, Pan Krsna, jest nie tylko nienarodzony, ale jest On też avyaya, niewyczerpany. Jego wieczna forma jest szczęściem i wiedzą, a Jego niezliczone energie są niewyczerpane.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 07.25)

4 rodzaje osób posłusznych

2007-07-14T23:24:00.000+02:00

W przeciwieństwie do złoczyńców, ci, którzy są zwolennikami regulujących zasad pism świętych, nazywani są sukrtinah (czyli posłusznymi wobec nakazów pism świętych, praw moralnych i społecznych), i są oni więcej lub mniej oddani Najwyższemu Panu. Osoby takie można podzielić na cztery grupy:

do pierwszej można zaliczyć tych, którzy czasami znajdują się w niedoli;
do drugiej – potrzebujących pieniędzy,
do trzeciej – tych, którzy są czasami ciekawi; a
do czwartej – osoby poszukujące czasami wiedzy o Prawdzie Absolutnej.

Przychodzą oni do Najwyższego Pana, aby pełnić służbę oddania dla różnych celów. Nie są to czyści wielbiciele, ponieważ w zamian za służbę oddania oczekują oni spełnienia swoich pragnień. Czysta służba oddania jest wolna od wszelkich aspiracji i od pragnienia korzyści materialnej. Bhakti-rasamrta-sindhu (1.1.11) definiuje czyste oddanie w ten sposób:

anyabhilasita-śunyam jnana-karmady-anavrtam
anukulyena krsnanu- śilanam bhaktir uttama

"Transcendentalną służbę miłości dla Najwyższego Pana należy pełnić z pełną życzliwością, bez pragnienia korzyści materialnej i roszczenia sobie prawa do owoców swojej pracy oraz bez filozoficznych spekulacji. Taka służba nazywa się czystą służbą oddania."

Te cztery rodzaje ludzi przychodzą do Najwyższego Pana, aby pełnić służbę oddania, a gdy – poprzez obcowanie z czystymi wielbicielami – zostają oczyszczeni, wtedy również zostają czystymi wielbicielami. Jednak dla niegodziwców służba oddania jest czymś bardzo trudnym, jako że są oni egoistyczni z natury, nie kierują się żadnymi zasadami i nie mają żadnego celu duchowego. Ale zdarza się niekiedy, że nawet niektórzy z nich, jeśli przypadkowo mają styczność z czystym wielbicielem, również stają się czystymi wielbicielami.

Osoby zawsze zajęte pracą dla zysku przychodzą do Pana, kiedy dotknięte zostaną materialną niedolą, i przebywając w tym czasie z czystymi wielbicielami, również stają się, w tej samej niedoli, wielbicielami Pana. Ci, którzy są po prostu sfrustrowani, również czasami przychodzą, aby obcować z czystymi wielbicielami, i zaczyna ciekawić ich wiedza o Bogu. Podobnie jest w przypadku filozofów, którzy po bezowocnych poszukiwaniach rozczarowują się do każdej dziedziny wiedzy, i chcąc dowiedzieć się czegoś o Bogu, przychodzą do Najwyższego Pana, aby pełnić służbę oddania. W ten sposób, dzięki łasce Najwyższego Pana i Jego czystego wielbiciela, przekraczają wiedzę o bezosobowym Brahmanie i zlokalizowanej Paramatmie. Na ogół, kiedy strapieni, ciekawscy, poszukujący wiedzy i ci, którzy potrzebują pieniędzy, uwolnią się od pragnień materialnych, i kiedy w pełni zrozumieją, że materialne wyrzeczenie nie ma nic wspólnego z postępem duchowym, wtedy zostają czystymi wielbicielami. Do momentu, kiedy nie osiągną tego oczyszczonego stanu, wielbiciele w transcendentalnej służbie Pana skalani są pracą dla zysku i poszukiwaniem świeckiej wiedzy itd. Aby więc osiągnąć czyste oddanie, należy przekroczyć wszystkie tego typu pragnienia.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 07.16)

4 rodzaje łotrów

2007-07-14T23:12:00.000+02:00

Gita wyraźnie mówi o tym, że energia materialna pracuje całkowicie pod kierunkiem Najwyższego Pana. Nie jest ona niezależna. Działa ona na tej samej zasadzie jak cień przesuwający się za przedmiotem. Jednakowoż ta materialna energia jest bardzo silna, a ateista – z powodu swojego bezbożnego usposobienia – nie może wiedzieć, w jaki sposób ona pracuje ani też nie może znać planu Najwyższego Pana. Pod wpływem złudzenia, jak też sił pasji i ignorancji, wszystkie jego plany zawodzą. Tak było w przypadku Hiranyakaśipu i Ravany, których plany zostały obrócone w proch, mimo iż obaj byli materialnie wykształconymi naukowcami, filozofami, władcami i nauczycielami. Łotrów tych, duskrtina, można podzielić na cztery różne grupy, które opisano poniżej.

(1) Mudha – to wielcy głupcy, podobni ciężko pracującym zwierzętom jucznym. Pragną korzystać z owoców swojej pracy nie dzieląc się nimi z Najwyższym. Typowym przykładem jucznego zwierzęcia jest osioł. To pokorne zwierzę zmuszane jest przez swego pana do ciężkiej pracy. Nie wie ono dla kogo tak ciężko pracuje dzień i noc. Zadowala się wiązką trawy i chwilą snu, cały czas obawiając się, że zostanie zbite przez swojego pana; nawet zaspokajając swoją żądzę seksualną ryzykuje tym, iż będzie bezustannie kopane przez stronę przeciwną. Osioł ten śpiewa czasami poezję i filozofię, ale ten ryk jedynie niepokoi innych. Taka jest pozycja głupców pracujących dla korzyści. Nie wiedzą oni dla kogo powinni pracować. Nie wiedzą, iż karma (praca) przeznaczona jest dla yajni (ofiary).

Najczęściej ci, którzy pracują ciężko dzień i noc, aby uwolnić się od brzemienia stworzonych przez siebie samych obowiązków, mówią, iż nie mają czasu słuchać o nieśmiertelności żywych istot. Dla takich mudha krótkotrwałe osiągnięcia materialne są wszystkim – pomimo faktu, iż korzystają oni jedynie z bardzo niewielkiej części owoców swojej pracy. Czasami spędzają bezsenne dnie i noce po to, aby osiągnąć jakąś tam korzyść, i chociaż cierpią z powodu wrzodów i niestrawności, zadowalają się praktycznie żadnym pożywieniem. Dzień i noc zaabsorbowani są jedynie ciężką pracą dla korzyści nierzeczywistych panów. Nie posiadając wiedzy o swoim prawdziwym panu, niemądrzy wyrobnicy tracą swój cenny czas, służąc mamonie. Nigdy nie podporządkowują się panu wszystkich panów, ani też nie zajmują sobie czasu słuchaniem o Nim z właściwych źródeł. Świnia, która żre odchody, nie będzie chciała jeść słodyczy zrobionych z cukru i ghee. Podobnie też, niemądry wyrobnik będzie niestrudzenie słuchał tematów związanych z zadowalaniem zmysłów w tym przemijającym doczesnym świecie, ale będzie miał bardzo mało czasu, by słuchać o wiecznej żyjącej sile, która porusza ten materialny świat.

(2) Inna klasa duskrti (łotrów) nazywana jest naradhama, czyli najniższymi spośród ludzkości. Nara oznacza ludzką istotę, a adhama znaczy najniższy. Wśród 8 400 000 różnych gatunków żywych istot istnieje 400 000 gatunków ludzkich. Poza nimi jest niezliczona ilość różnych niższych form ludzkiego życia, które są prawie niecywilizowane. Cywilizowane ludzkie istoty posiadają zasady życia społecznego, politycznego i religijnego. Ci, którzy są rozwinięci społecznie i politycznie, ale nie posiadają zasad religijnych, muszą być uważani za naradhama. Ani też religia bez Boga nie jest religią, jako że celem przestrzegania zasad religijnych jest poznanie Najwyższej Prawdy i związku człowieka z Nim. W Gicie Osoba Boga wyraźnie mówi, że nie ma żadnego autorytetu ponad Nim, i że On jest Najwyższą Prawdą. Cywilizowana forma ludzkiego życia ma służyć odzyskaniu utraconej świadomości o wiecznym związku z Najwyższą Prawdą, Osobą Boga – Śri Krsną, który jest wszechpotężny. Każdy, kto nie wykorzystuje tej szansy, zaliczany jest do naradhama. Z objawionych pism dowiadujemy się, że kiedy dziecko znajduje się w łonie matki (w niezwykle niewygodnej pozycji) modli się ono do Boga o wyzwolenie i obiecuje, że skoro tylko wydostanie się na zewnątrz, będzie wielbić tylko Jego. Ponieważ żywa istota jest wiecznie spokrewniona z Bogiem, modlenie się do Niego w obliczu jakichś trudności jest jej naturalnym instynktem. Lecz po oswobodzeniu, pod wpływem mayi, energii iluzorycznej, dziecko zapomina o trudach narodzin i zapomina również o swoim wyzwolicielu.

Obowiązkiem opiekunów dzieci jest rozbudzenie tej drzemiącej w nich boskiej świadomości. Dziesięć obrzędów będących procesami oczyszczającymi, jak oznajmia Manu-smrti (zbiór zasad religijnych), ma służyć rozbudzeniu świadomości Boga w systemie varnaśrama. Jednakże żaden z tych procesów nie jest obecnie ściśle przestrzegany w żadnej części świata i dlatego 99,9 procent populacji można zaliczyć do naradhama.

Kiedy cała populacja staje się naradhama, wtedy w naturalny sposób cała ich tzw. edukacja sprowadza się do zera i zostaje unieważniona przez wszechpotężną energię natury fizycznej. Według Gity, ten jest człowiekiem prawdziwie uczonym, kto jednakowo widzi wykształconego bramina, psa, krowę, słonia i zjadacza psów. W taki sposób widzi prawdziwy wielbiciel. Śri Nityananda Prabhu, który jest inkarnacją Boga jako boski mistrz, wyzwolił braci Jagai i Madhai, będących typowymi naradhama, i pokazał w jaki sposób łaska prawdziwego wielbiciela spływa na najniższych spośród rodzaju ludzkiego. A więc potępiony przez Osobę Boga naradhama może ponownie rozbudzić swoją świadomość duchową tylko dzięki miłosierdziu wielbiciela Pana.

Śri Caitanya Mahaprabhu, propagując bhagavata-dharmę, czyli czyny spełniane przez wielbicieli, polecił, aby ludzie pokornie słuchali przekazu Najwyższej Osoby Boga. Esencją tego przekazu jest Bhagavad-gita. Najniżsi spośród rodzaju ludzkiego mogą zostać wyzwoleni jedynie poprzez pokorny proces słuchania tych przekazów, ale na nieszczęście nie są oni nimi nawet w najmniejszym stopniu zainteresowani, nie mówiąc już o podporządkowaniu się woli Najwyższego Pana. Naradhama, czyli najniżsi spośród rodzaju ludzkiego, całkowicie lekceważą pierwszy i najważniejszy obowiązek ludzkich istot.

(3) Następna grupa duskrti nazywana jest mayayapahrta-jnanah. Są to te osoby, których wiedza została sprowadzona do zera poprzez oddziaływanie złudnej energii materialnej. Przeważnie są to osoby bardzo uczone – wielcy filozofowie, poeci, literaci, naukowcy, itd. – ale wprowadzeni w błąd przez energię iluzoryczną, nie są posłuszni Najwyższemu Panu..

W obecnych czasach jest bardzo wielu takich mayayapahrta-jnanah, nawet pomiędzy wykładowcami Gity. W Gicie zrozumiałym i prostym językiem zostało powiedziane, że Śri Krsna jest Najwyższą Osobą Boga. Nikt nie przewyższa Go ani nikt Mu nie dorównuje. Jest tam mowa o Nim jako o ojcu Brahmy, pierwotnym ojcu wszystkich istot ludzkich. W rzeczywistości Pan Krsna jest nie tylko ojcem Brahmy, ale również ojcem wszystkich gatunków życia. Jest On źródłem bezosobowego Brahmana i Paramatmy; Dusza Najwyższa obecna w każdej żywej istocie jest Jego pełną, kompletną cząstką. On jest źródłem wszystkiego i dlatego wszyscy powinni podporządkować się Jego lotosowym stopom. Pomimo wszystkich tych wyraźnych orzeczeń, mayayapahrta-jnanah wyśmiewa Osobę Najwyższego Pana i uważa Go jedynie za zwykłą ludzką istotę. Nie wie on, że ta błogosławiona forma ludzkiego życia została zaprojektowana według wiecznej i transcendentalnej postaci Najwyższego Pana.

Wszystkie nieautoryzowane interpretacje Gity pisane przez klasę mayayapahrta-jnanah, poza systemem parampara, są wielkimi przeszkodami na ścieżce duchowego poznania. Zwiedzeni interpretatorzy nie podporządkowują się lotosowym stopom Śri Krsny ani też nie uczą innych przestrzegania tej zasady.

(4) Ostatnia klasa duskrti nazywana jest asuram bhavam aśritah. Są to ludzie z zasady demoniczni, będący klasą jawnych ateistów. Niektórzy z nich utrzymują, iż Najwyższy Pan nigdy nie może zejść do tego świata materialnego, ale nie potrafią podać istotnych powodów, dlaczego by nie miał tego uczynić. Są i inni, którzy uważają Go za podrzędnego w stosunku do Jego cechy bezosobowej, mimo iż Gita twierdzi wręcz coś przeciwnego. Zazdrośni o Najwyższą Osobę Boga, ateiści będą prezentowali mnóstwo bezprawnych, wytworzonych w fabrykach ich umysłów inkarnacji. Takie osoby, których życiową zasadą jest oczernianie Osoby Boga, nie są w stanie podporządkować się lotosowym stopom Śri Krsny.

Śri Yamunacarya Albandaru z południowych Indii mówi: "O mój Panie! Mimo iż wszystkie, usytuowane w gunie dobroci, objawione święte pisma potwierdzają Twoje niezwykłe cechy, czyny i osobowość, i mimo iż uznają Ciebie wszystkie sławne z pobożności i głębi swojej wiedzy transcendentalnej autorytety, to jednak pozostajesz niepoznawalnym dla osób kierujących się zasadami ateistycznymi."

Zatem

osoby bardzo niemądre;
najniżsi spośród rodzaju ludzkiego;
zbałamuceni spekulanci i
jawni ateiści,

tak jak to przedstawiono powyżej, nigdy nie podporządkowują się lotosowym stopom Osoby Boga, pomimo iż zalecają to pisma święte i wielkie autorytety.

Fragment komentarza Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada do 07.15 Śrimad Bhagavad Gity.

Współczucie wajsznawy

2007-07-12T14:40:00.000+02:00

Cała materialna egzystencja powstała z powodu zadowalania zmysłów, (.) w szczególności (.) pragnienia seksualnego, a rezultat tego jest taki, że mimo całego zaawansowania wiedzy, końcowym celem wszelkich czynności żywych istot jest zadowalanie zmysłów (.) Kosmiczna świadomość osiągnięta jest dzięki skoordynowanej służbie wszystkich zainteresowanych dla Boga, Najwyższej Osoby, i samo takie działanie może zapewnić wszelką doskonałość. Dlatego nawet wielcy naukowcy, filozofowie, spekulanci umysłowi, wielcy politycy, wielcy przemysłowcy, wielcy reformatorzy społeczni itd., nie mogą przynieść żadnej ulgi niespokojnemu społeczeństwu materialnego świata. Nie jest to możliwe, ponieważ nie znają oni sekretu sukcesu (.) mianowicie, że trzeba znać misterium bhakti-jogi.

Śrimad-Bhagawatam wielokrotnie zatem powtarza, że bez osiągnięcia statusu bhakti-jogi wszystkie działania społeczeństwa ludzkiego uważane są jedynie za całkowite fiasko. - Bhag. 2.9.36, znaczenie Fakt, że mamy taki wspaniały, miłosierny dar do ofiarowania innym nie oznacza jednak, że sami jesteśmy najbardziej współczującymi osobami. To także nie oznacza, że ci, którzy pracują w mniej chwalebny sposób, ale są całkowicie bezinteresowni, nie wyrażają i nie doświadczają współczucia. W rzeczywistości mogą wyrażać większe współczucie wobec innych, niż my. Istnieje wielu nieznanych światu działaczy, którzy poświęcają się wybranym sprawom, nawet jeżeli umożliwiają one jedynie tymczasową ulgę tym, do których pomoc jest skierowana. Co mogłoby być dla nich motywacją, poza zmysłem współczucia? Wciąż jednak my, wielbiciele, skłonni jesteśmy myśleć, że jesteśmy lepsi tylko dlatego, że mamy dostęp do para-upakara.

Prawdziwego współczucia nie można osiągnąć automatycznie przez jedyne przyłączenie się do Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny. Współczucie nie jest tylko działaniem, ale czymś, co płynie z serca. Im bardziej zinstytucjonalizowane stają się nasze akty współczucia, tym łatwiej możemy stać się ofiarą motywacji takich jak duma, honor, prawość, słowem takiego lub innego materialnego poczucia wyższości. Jednak Prabhupada prawdziwie pojął cierpienie materialnego życia oraz ból narodzin i śmierci. Rozumiał i uczył swoich zwolenników, że tylko poprzez rozbudzenie uśpionej świadomości Kryszny ludzie mogą uwolnić się z cyklu narodzin i śmierci. Powiedział, że nie wystarczy uśmierzyć cierpienie ludzi na czas tego jednego życia. Pragnął, by jego zwolennicy ratowali nie tylko płaszcz tonącego człowieka, ale przede wszystkim samego człowieka.

Fragment książki "Współczucie wajsznawy"
Satswarupa Das Goswami

Wydawnictwo Bhakti-Wedanta

Spokój

2007-07-09T11:55:00.000+02:00

Nie można osiągnąć spokoju, jeśli nie jest się świadomym Krsny. Potwierdzone jest to w Rozdziale Piątym (5.29), gdzie powiedziane jest, że prawdziwy spokój można osiągnąć tylko wtedy, kiedy zrozumie się, że Krsna jest jedyną osobą, która przyjmuje wszelkie dobre rezultaty wyrzeczenia i ofiary, i że On jest właścicielem wszystkich manifestacji wszechświata oraz prawdziwym przyjacielem wszystkich żywych istot Jeśli ktoś nie jest świadomy Krsny, jego umysł nie może znaleźć ostatecznego celu. Przyczyną niepokoju jest brak ostatecznego celu. Spokój ten można osiągnąć za pomocą niewzruszonego umysłu wtedy, kiedy jest się pewnym, że Krsna jest podmiotem radości oraz właścicielem i przyjacielem każdego i wszystkiego. Osoba, której życie nie ma związku z Krsną, zawsze znajduje się w niebezpieczeństwie i niepokoju, choćby nie wiadomo jak bardzo demonstrowała spokój i duchowy postęp. Świadomość Krsny jest samomanifestującym się stanem spokoju, który osiągnąć można jedynie w związku z Krsną.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 02.66)

Skąd się bierze złość ?

2007-07-09T11:48:00.000+02:00

Osoba kontemplująca przedmioty zmysłów rozwija przywiązanie do nich. Z takiego przywiązania rodzi się pożądanie, a z pożądania pochodzi złość (B.G. 02.62)

Kontemplując przedmioty zmysłów, osoba nieświadoma Krsny ulega pragnieniom materialnym. Zmysły potrzebują prawdziwego zajęcia, i jeśli nie są zaangażowane w transcendentalną służbę miłości dla Pana, z pewnością będą szukały zaangażowania w służbie materialnej. Każdy w tym materialnym świecie, nie wyłączając Pana Śivy i Pana Brahmy (nie mówiąc już o innych półbogach na planetach niebiańskich), ulega wpływom przedmiotów zmysłów. Jedynym sposobem na pozbycie się kłopotów egzystencji materialnej jest osiągnięcie świadomości Krsny. Pan Śiva pogrążony był w głębokiej medytacji, ale kiedy Parvati namówiła go do przyjemności zmysłowych, przyjął jej propozycję i w rezultacie urodził się Kartikeya. Kiedy Haridasa Thakura był młodym wielbicielem Pana, był w podobny sposób kuszony przez inkarnację Maya-devi. Jednak dzięki swojemu czystemu oddaniu dla Pana Krsny, Haridasa z łatwością przeszedł tę próbę. Jak zobrazował to wyżej wymieniony werset Śri Yamunacryi, szczery wielbiciel Pana unika wszelkich materialnych radości zmysłowych, dzięki swojemu wyższemu upodobaniu do radości duchowych w towarzystwie Pana. Na tym polega sekret sukcesu. Jeżeli ktoś nie jest świadomy Krsny, to jakkolwiek mocny by był w kontrolowaniu zmysłów poprzez jakieś sztuczne hamulce, z pewnością w końcu upadnie, gdyż najlżejsza myśl o przyjemnościach zmysłowych skłoni go do zaspokojenia jego pragnień.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 02.62)

Karma-kanda

2007-07-09T11:43:00.000+02:00

Ludzie na ogół nie są bardzo inteligentni i z powodu swojej niewiedzy bardzo przywiązani są do czynności przynoszących korzyści, polecanych w części Ved zwanej karma-kanda. Nie pragną nic ponad propozycje radości zmysłowych na planetach niebiańskich, gdzie dostępne są kobiety i wino, a bogactwa materialne są rzeczą bardzo powszechną. Dla osiągnięcia tych planet niebiańskich Vedy polecają różne ofiary, szczególnie ofiary jyotistoma. Właściwie jest tam powiedziane, że ofiary te musi spełniać każdy, kto pragnie osiągnąć takie planety, a ludzie o ubogim zasobie wiedzy myślą, iż jest to cały cel mądrości wedyjskiej. Dla takich niedoświadczonych osób zdecydowane działanie w świadomości Krsny jest bardzo uciążliwe. Tak jak głupcy wabieni są przez kwiecie trującego drzewa, nie znając skutków tego powabu, podobnie ludzie nieoświeceni przyciągani są przez bogactwa niebiańskie i tamtejsze radości zmysłowe.

W części Ved zwanej karma-kanda jest powiedziane (apama somam amrta abhuma i aksayyam ha vai caturmasya-yajinah sukrtam bhavati), że ci, którzy odprawiają czteromiesięczne pokuty, będą mogli pić napój soma-rasa i w ten sposób uzyskać nieśmiertelność i wieczne szczęście. Niektórzy bardzo chętnie piliby soma-rasę, nawet tutaj, na tej ziemi, aby stać się potężnymi i zdolnymi do zadowalania zmysłów. Takie osoby nie mają wiary w wyzwolenie z niewoli materialnej i bardzo przywiązane są do wystawnych ceremonii związanych z ofiarami wedyjskimi. Są to na ogół osoby bardzo zmysłowe. Nie pragną one nic ponad przyjemności życia na planetach niebiańskich, na których znajdują się ogrody zwane Nandana-kanana, gdzie można obcować z anielsko pięknymi kobietami i gdzie pod dostatkiem jest wina soma-rasa. Jest to cielesne, zmysłowe szczęście, dlatego znajdują się tam ci, którzy, jako władcy tego materialnego świata, całkowicie są przywiązani do przemijającego, materialnego szczęścia.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 02.42-43)

"Ja" i "Moje"

2007-07-08T19:11:00.000+02:00

Dwie fałszywe koncepcje życia – "ja" i "moje" – są prawdziwie manifestowane przez dwie klasy ludzi. Na niższym poziomie bardzo dominująca jest koncepcja "moje", a na wyższym – koncepcja "ja". W zwierzęcym stanie życia fałszywa koncepcja "moje" jest dostrzegana nawet wśród psów i kotów, które w oparciu o nią walczą ze sobą. Na niższym etapie życia ludzkiego jest ona również dominująca w formie: "To jest moje ciało", "To jest mój dom", "To jest moja rodzina", "To jest moja kasta", "To jest mój naród", "To jest moje państwo" itd. A na wyższym etapie wiedzy spekulatywnej ta sama koncepcja "moje" przekształcona jest w "Ja jestem" lub "To jest wszystko, czym jestem" czy "Ja" itd. Wiele klas ludzi rozumie tę samą koncepcję "ja" i "moje" w różnym świetle. Ale prawdziwe znaczenie "ja" może być zrealizowane jedynie wtedy, gdy usytuowani jesteśmy w świadomości "Jestem wiecznym sługa Pana." To jest właśnie czysta świadomość i tej koncepcji życia uczy nas cała literatura wedyjska. Bardziej niebezpieczna od koncepcji "moje" jest fałszywa koncepcja "Jestem Panem" lub "Jestem Najwyższym". Mimo iż w literaturze wedyjskiej czasami są wskazówki, aby myśleć, że jesteśmy jednym z Panem – to wcale nie znaczy, że stajemy się identyczni z Panem pod każdym względem. Niewątpliwie istnieje jedność żywej istoty z Panem pod wieloma względami, ale ostatecznie żywa istota podlega Panu – jej konstytucyjnym przeznaczeniem jest zadowolenie zmysłów Pana. Dlatego Pan prosi uwarunkowane dusze, by podporządkowały się Jemu. Gdyby żywe istoty nie podlegały najwyższej woli, to dlaczego Pan prosiłby je, by się Mu podporządkowały? Gdyby żywa istota była równa Panu pod każdym względem, to dlaczego miałaby zostać poddaną wpływowi mayi? Wiele razy już dyskutowaliśmy o tym, że materialna energia jest kontrolowana przez Pana. Tę kontrolującą siłę Pana nad naturą materialną potwierdza Bhagavad-gita (9.10). Czy żywa istota – twierdząca, że jest tak dobra jak Najwyższa Istota – może kontrolować naturę materialną? Głupie "ja" powie, że zrobi to w przyszłości. A nawet jeśli przyjmiemy, że w przyszłości będzie ona tak samo dobrym kontrolerem materialnej natury jak Najwyższa Istota, to dlaczego teraz jest pod jej kontrolą? Bhagavad-gita mówi, że spod kontroli natury materialnej można uwolnić się poprzez podporządkowanie Najwyższemu Panu, ale bez tego podporządkowania żywa istota nigdy nie będzie w stanie kontrolować materialnej natury. Poprzez praktykowanie ścieżki służby oddania, czyli silne usytuowanie w transcendentalnej służbie miłości Panu, trzeba też porzucić tę błędną koncepcję "ja". Biedny człowiek bez pracy czy zawodu może doświadczać tak wielu niedoli życia. Ale jeżeli ten sam człowiek – przez przypadek – dostanie dobrą pracę pod patronatem rządu, natychmiast czuje się szczęśliwy. Nie ma żadnej korzyści z negowania supremacji Pana, który jest kontrolerem wszystkich energii – należy być usytuowanym konstytucyjnie w swojej własnej chwale, czyli w czystej świadomości bycia wiecznym sługą Pana. W swoim uwarunkowanym życiu żywa istota jest sługą iluzorycznej mayi, a w stanie wyzwolonym jest czystym, bezwarunkowym sługą Pana. Kwalifikacją pozwalającą na pełnienie służby dla Pana jest całkowite uwolnienie się spod wpływu sił natury materialnej. Dopóki jesteśmy sługami wytworów umysłowych, dopóty nie możemy w pełni uwolnić się od choroby "ja" i "moje". Najwyższa Prawda nie jest skażona przez energię iluzoryczną, gdyż jest On kontrolerem tej energii. Ale prawdy względne łatwo zostają pochłonięte przez tę złudną energię iluzoryczną. Najlepiej jest więc, gdy bezpośrednio zwracamy się w kierunku Najwyższej Prawdy – tak, jak zwracamy się w stronę słońca. Gdy nad naszymi głowami świeci słońce – wszystko jest pełne światła, ale kiedy nie jest ono widoczne – wszystko pogrążone jest w ciemności. Podobnie – kiedy mamy bezpośredni kontakt z Panem jesteśmy wolni od wszelkiego złudzenia, ale bez takiego kontaktu – znajdujemy się w ciemności iluzorycznej mayi. Bhagavad-gita (14.26) potwierdza to w sposób następujący:
mam ca yo 'vyabhicarena bhakti-yogena sevate

sa gunan samatityaitan brahma-bhuyaya kalpate

Dlatego też z całą powagą i gorliwością należy przyjąć naukę o bhakti-yodze – wielbienie Pana, gloryfikowanie Pana, słuchanie Śrimad-Bhagavatam z właściwych źródeł (nie od zawodowych recytatorów; ale od osoby będącej Bhagavatam w swoim życiu) i ciągłe obcowanie z czystymi bhaktami. Nie należy dać się zwieść błędnym koncepcjom "ja" i "moje". Karmici są wielkimi entuzjastami koncepcji "moje", jnani mają zamiłowanie do koncepcji "ja" – lecz zarówno jedni, jak i drudzy nie mają kwalifikacji do tego, by uwolnić się z niewoli iluzorycznej energii. Zarówno Śrimad-Bhagavatam, jak i – w głównej mierze – Bhagavad-gita mają pomóc nam uwolnić się od błędnych koncepcji "ja" i "moje". Śrila Vyasadeva skompilował to pismo dla wyzwolenia upadłych dusz. Żywa istota musi osiągnąć pozycję transcendentalną, na której nie istnieje już dłużej ani wpływ czasu, ani wpływ energii materialnej. W uwarunkowanym życiu żywa istota podlega wpływowi czasu – w postaci przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Spekulanci umysłowi próbują pokonać wpływ czasu, myśląc o staniu się w przyszłości Vasudevą, czyli Samym Najwyższym Panem – przez wiedzę i pokonanie ego. Ale proces ten nie jest doskonały. Doskonałym procesem jest zaakceptowanie faktu, że Pan Vasudeva jest najwyższy we wszystkim. Najwyższą doskonałością w kultywowaniu wiedzy jest podporządkowanie się Jemu, gdyż On jest źródłem wszystkiego. Jedynie taka koncepcja może uwolnić nas od fałszywej koncepcji "ja" i "moje". Potwierdza to zarówno Bhagavad-gita, jak i Śrimad-Bhagavatam. Śrila Vyasadeva spisał naukę o Bogu i procesie bhakti-yogi w swoim wielkim dziele Śrimad-Bhagavatam, specjalnie dla żywych istot będących pod wpływem iluzji: Uwarunkowana dusza powinna w pełni wykorzystać tę wielką naukę.

Komentarz Śrila Prabhupada do 02.09.03 Śrimad Bhagavatam

Maleńki Kryszna

2007-07-08T19:07:00.000+02:00

Boga nie można stworzyć ani przez umysłową spekulację, ani przez głosowanie, jak czasami robią to niezbyt inteligentni ludzie. Bóg jest zawsze Bogiem, a zwykła żywa istota jest zawsze Jego integralną częścią. Istnieje tylko jeden Bóg, podczas gdy żywych istot jest niezliczenie wiele. Wszystkie żywe istoty istnieją dzięki Panu – taki jest werdykt pism wedyjskich. Pewnego razu, gdy matka Yaśoda trzymała Krsnę na ręku, pojawiła się wiedźma Putana i poprosiła, aby pozwolono jej wziąć na kolana i nakarmić to dziecko. Matka Yaśoda zgodziła się na to i Krsna znalazł się na ręku Putany, która przybrała formę kobiety godnej szacunku. Wiedźma ta chciała zabić Krsnę i w tym celu posmarowała trucizną sutki swoich piersi. Krsna jednak wraz z mlekiem wyssał z niej powietrze życia i wiedźma, której ciało – jak jest powiedziane – miało sześć mil długości, padła martwa. Krsna wcale nie musiał dostosowywać Swojego ciała do rozmiarów Putany, mimo iż bez trudu mógł stać się wielokrotnie od niej większy. W inkarnacji Vamany udawał On bramina-karła, ale kiedy zajmował ziemię obiecaną Mu przez Maharaja Bali, jednym krokiem dotarł do najwyższych planet wszechświata, pokonując w ten sposób wiele milionów mil. Zwiększenie rozmiarów ciała nie byłoby więc dla Niego czymś trudnym. Nie zrobił tego jednak ze względu na wielką, synowską miłość do matki Yaśody. Gdyby Yaśoda zobaczyła, że siedzący na jej kolanach Krsna urósł do rozmiarów Putany, jej macierzyńska miłość zostałaby zraniona. Yaśoda zrozumiałaby wtedy, że jej "dziecko", Krsna, jest Samym Bogiem i zniknęłoby jej naturalne uczucie matki. Jeśli jednak chodzi o Pana Krsnę, to jest On zawsze Bogiem – zarówno wtedy, gdy jednym krokiem pokonuje cały wszechświat, jak i wtedy, gdy siedzi na kolanach matki Yaśody. Nie musi On osiągać boskości przez surowe umartwienia, chociaż niektórzy sądzą, że można w ten sposób stać się Bogiem. Poddanie się surowym pokutom i umartwieniom nie umożliwia nikomu "wtopienia się" w Boga czy też "zjednoczenia się" z Nim. Działanie takie pomaga jednak osiągnąć większość boskich cech. Żywa istota może mieć wiele boskich cech, ale nigdy nie może stać się Bogiem. Krsna natomiast jest Bogiem zawsze – bez poddawania się jakimkolwiek umartwieniom. Jest On Bogiem w każdym momencie Swego rozwoju – zarówno wtedy, gdy jako niemowlę siedzi na kolanach Swojej matki, jak również wówczas, gdy jest dorastającym młodzieńcem.

Mając zaledwie trzy miesiące, Krsna zabił Śakatasurę, który ukrył się w wozie stojącym przed domem Yaśodamayi. Pewnego razu, kiedy Krsna raczkował i przeszkadzał Yaśodzie w jej obowiązkach domowych, matka przywiązała Go do wielkiego moździerza. Rozdokazywane dziecko powlokło jednak ten sprzęt w stronę dwóch olbrzymich drzew arjuna, które rosły w ogrodzie Yaśody. Moździerz utknął pomiędzy nimi, ale Krsna ciągnął dalej i drzewa zwaliły się z potwornym hukiem. Kiedy Yaśoda zobaczyła co się stało, pomyślała, że jej dziecko tylko dzięki Bogu zostało uratowane przed upadającymi drzewami. Nie wiedziała, że całe to zamieszanie wywołał Sam Najwyższy Pan Swoim raczkowaniem. Tak właśnie wygląda wymiana miłości pomiędzy Panem i Jego bhaktami. Yaśodamayi pragnęła, by Pan był jej dzieckiem i Krsna bawił się na jej kolanach zupełnie jak dziecko, ale kiedy sytuacja wymagała tego, działał jak Wszechmocny Pan. Piękno takich rozrywek polega na tym, że Pan spełnia pragnienia wszystkich istot. Przewrócenie gigantycznych drzew arjuna miało na celu zarówno wyzwolenie dwóch synów Kuvery, którzy przyjęli postać drzew w wyniku klątwy Narady, jak też i odegranie roli raczkującego dziecka dla matki Yaśody, która doznawała transcendentalnej przyjemności, kiedy Pan w ten sposób bawił się na jej podwórku.

Pan jest Panem wszechświata w każdej sytuacji i dlatego może działać w dowolnej formie – w olbrzymiej i bardzo małej – tak jak pragnie.

Komentarz Śrila Prabhupada do 02.07.27 Śrimad Bhagavatam

Logika "żaby w studni"

2007-07-08T19:00:00.000+02:00

Żaba żyjąca w ograniczonym środowisku swojej studni nie jest w stanie wyobrazić sobie długości i szerokości gigantycznego oceanu. Kiedy opowiemy takiej żabie o gigantycznych rozmiarach oceanu, początkowo wcale nie uwierzy, że coś takiego istnieje. Jeśli jednak ktoś zapewni ją o istnieniu takiego zbiornika wody, będzie starała się zmierzyć go w wyobraźni przez maksymalne nadymanie swego brzucha. W rezultacie takiego "pomiaru" jej maleńki brzuszek pęka i biedna żaba umiera, nie doświadczywszy prawdziwego oceanu. W podobny sposób, materialistyczni naukowcy rzucają wyzwanie niepojętym mocom Pana, próbując zmierzyć Go przy pomocy swoich żabich mózgów i osiągnięć naukowych, ale zawsze w końcu umierają nie odnosząc żadnego sukcesu – zupełnie jak żaba.

Zdarza się czasem, że materialnie potężna osoba uznawana jest za Boga lub Jego inkarnację przez tych, którzy nie mają żadnej wiedzy i o prawdziwym Bogu. Badając świat, możemy uznawać za Boga istoty obdarzone coraz to większą mocą, aż wreszcie znajdziemy najlepszego kandydata na pozycję Boga – Brahmę – najwyższą żywą istotę wszechświata, o niewyobrażalnej dla materialistycznych naukowców długości życia. Zgodnie z informacją najbardziej autentycznej książki naukowej – Bhagavad-gity – jedna doba Brahmy trwa kilkaset tysięcy lat ziemskich (Bg. 8.17). "Studzienna żaba" może nie wierzyć, że tak długie życie jest możliwe, ale osoby posiadające realizację prawd podawanych w Bhagavad-gicie akceptują istnienie wielkiej osobistości, która stwarza różnorodność kompletnego wszechświata. Z pism objawionych można wywnioskować, że Brahmaji tego wszechświata jest młodszy od Brahmów zarządzających w pozostałych wielu, wielu wszechświatach – żaden z nich nie dorównuje jednak Osobie Boga.
Komentarz Śrila Prabhupada do 02.05.10 Śrimad Bhagavatam

Brahma

2007-07-08T18:56:00.000+02:00

Brahma jest bezpośrednim stwórcą zamanifestowanego wszechświata i wszystkiego, co znajduje się w jego wnętrzu. Dlatego też wie on o wszystkim, co zdarzyło się w przeszłości, co zdarzy się w przyszłości i co dzieje się w chwili obecnej. Trzy zasadnicze elementy: żywa istota, świat zjawiskowy i kontroler, są w ciągłym ruchu – przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Osoba bezpośrednio zarządzająca światem powinna więc wiedzieć wszystko o jego akcjach i reakcjach, tak jak powinien nam być znany orzech, który ściskamy w dłoni. Można spodziewać się, że bezpośredni wytwórca danego przedmiotu będzie wiedział jak nauczył się jego wytwarzania, skąd zdobył potrzebne materiały, jak je zestawił i jak zmieniają się one w procesie produkcji. Brahma jest pierworodną żywą istotą i dlatego jest rzeczą naturalną, że oczekuje się od niego pełnej wiedzy o stworzeniu.
Komentarz Śrila Prabhupada do 02.05.03 Śrimad Bhagavatam

Yogamaya

2007-07-05T14:46:00.000+02:00

Parasya śaktir vividhaiva śruyate (Śvetaśvatara Upanisad 6.8). W Vedach jest powiedziane, że moce Najwyższej Osoby Boga określane są różnymi nazwami, takimi jak yogamaya i mahamaya. Ostatecznie jednakże moc Pana jest jedna, tak samo jak moc elektryczna jest jedna, chociaż może działać zarówno, by chłodzić, jak i ogrzewać. Moc Pana działa zarówno w świecie duchowym, jak i materialnym. W świecie duchowym moc Pana działa jako yogamaya, a w świecie materialnym ta sama moc działa jako mahamaya, tak samo jak elektryczność działa zarówno w urządzeniu ogrzewającym, jak i chłodzącym. W świecie materialnym ta moc, działając jako mahamaya, wpływa na uwarunkowane dusze w ten sposób, by coraz bardziej pozbawić je służby oddania. Powiedziane jest; yaya sammohito jiva atmanam tri-gunatmakam. W świecie materialnym uwarunkowana dusza uważa się za produkt tri-guna, trzech sił materialnej natury. Na tym polega cielesna koncepcja życia. Z powodu obcowania z trzema gunami mocy materialnej, każdy utożsamia się ze swym ciałem. Ktoś uważa się za bramina, ktoś za ksatriyę, a ktoś za vaiśyę czy śudrę. W rzeczywistości jednakże nie jest ani braminem, ani ksatriyę, ani vaiśyą czy śudrą; jest integralną cząstką Najwyższego Pana (mama-ivamśah), ale ponieważ jest okryty materialną energią, mahamayą, utożsamia się rozmaicie. Kiedy jednakże uwarunkowana dusza osiąga wyzwolenie, uważa się za wiecznego sługę Krsny. Jivera 'svarupa' haya -- krsnera 'nitya-dasa.' Kiedy osiąga tę pozycję, ta sama moc, działając jako yogamaya, coraz bardziej pomaga jej się oczyścić i poświęcić swą energię w służbie dla Pana.

Jednakże bez względu na to, czy dusza jest uwarunkowana czy wyzwolona, Pan jest najwyższym. Jak oznajmia Bhagavad-gita (9.10), mayadhyaksena prakrtih suyate sa-caracaram: to z polecenia Najwyższej Osoby Boga energia materialna, mahamaya, działa na uwarunkowaną duszę.

prakrteh kriyamanani gunaih karmani sarvaśah

ahankara-vimudhatma kartaham iti manyate

"Zdezorientowana dusza, znajdująca się pod wpływem fałszywego ego, siebie uważa za sprawcę czynów, które w rzeczywistości spełniane są przez trzy siły natury materialnej." (Bg. 3.27) W uwarunkowanym życiu nikt nie ma wolności, ale ponieważ pod wpływem kontroli mahamayi jesteśmy oszołomieni, niemądrze sądzimy, że jesteśmy niezależni (ahankara-vimudhatma kartaham iti manyate). Ale gdy uwarunkowana dusza osiąga wyzwolenie poprzez pełnienie służby oddania, otrzymuje coraz większą szansę rozkoszowania się związkiem z Najwyższą Osobą Boga na różnych transcendentalnych pozycjach, takich jak dasya-rasa, sakhya-rasa, vatsalya-rasa i madhurya-rasa.

Zatem moc Pana, visnu-maya, ma dwie cechy – avaranika i unmukha. Kiedy Pan pojawił się, Jego moc przyszła razem z Nim i działała na różne sposoby. Jako yogamaya działała na Yaśodę, Devaki i innych bliskich krewnych Pana, a inaczej oddziaływała na Kamsę, Śalvę i inne asury. Z polecenia Pana Krsny ta Jego moc yogamaya pojawiła się razem z Nim i spełniała różne czynności odpowiednio do czasu i warunków. Karyarthe sambhavisyati. Yogamaya działała na różne sposoby, aby spełnić różne upragnione przez Pana cele. Jak potwierdza Bhagavad-gita (9.13), mahatmanas tu mam partha daivim prakrtim aśritah. Mahatmowie, którzy całkowicie podporządkowują się lotosowym stopom Pana, kierowani są przez yogamayę, podczas gdy duratmowie, osoby pozbawione służby oddania, kierowane są przez mahamayę.
Komentarz Śrila Prabhupada do 10.01.25 Śrimad Bhagavatam

Ramiona Formy Kosmicznej

2007-07-03T08:15:00.000+02:00

Jest wielu potężnych królów, przywódców, uczonych, naukowców, artystów, inżynierów, wynalazców, odkrywców, archeologów, przemysłowców, polityków, ekonomistów, magnatów finansowych oraz obdarzonych jeszcze większą mocą półbogów, jak Brahma, Śiva, Indra, Candra, Surya, Varuna i Marut Wszystkie te osoby są obdarzonymi wielką mocą integralnymi cząstkami Najwyższego Pana, które, zajmując różne stanowiska, zaangażowane są w utrzymywanie wszechświata. Najwyższy Pan Śri Krsna jest ojcem wszystkich żywych istot, które umieszczone są na swoich wyższych i niższych pozycjach zgodnie z własnymi pragnieniami i aspiracjami. Niektóre z tych istot, jak zostało to powiedziane powyżej, otrzymują z woli Pana szczególną moc, ale rozsądna osoba powinna dobrze zrozumieć, że żadna żywa istota – bez względu na swoją moc – nie jest ani absolutna, ani niezależna. Wszyscy muszą uznać, że ich moc pochodzi od Pana. Jeśli osoby takie będą działały zgodnie z tym zrozumieniem, wtedy przez samo wypełnianie swoich obowiązków osiągną najwyższą doskonałość życia – wieczne życie, całkowitą wiedzę i niewyczerpalne błogosławieństwa. Dopóki ludzie posiadający szczególną moc nie zaakceptują źródła swej mocy, Osoby Boga, maya (złudzenie) nie przestanie działać. Pod wpływem mayi osoby takie zostają zwiedzione iluzoryczną energią materialną i, uważając siebie za wszystko co istnieje, nie rozwijają świadomości Boga. Fałszywy egoizm ("ja" i "moje") stał się plagą tego świata i wywołał niezwykle ostrą walkę o byt w społeczeństwie ludzkim. Ludzie inteligentni powinni więc przyznać otwarcie, że Najwyższy Pan jest ostatecznym źródłem wszystkich energii oraz złożyć Mu hołd, prosząc o błogosławieństwo. Przez samo zaakceptowanie Pana jako najwyższego właściciela wszystkiego co istnieje (gdyż tak jest w rzeczywistości) można osiągnąć najwyższą doskonałość życia. Jeśli ktoś pragnie odwzajemnić się Osobie Boga miłością, to bez względu na swoją pozycję społeczną od razu dozna najwyższego uspokojenia umysłu – uspokojenia, którego poszukiwał życie po życiu. Spokój umysłu, czyli innymi słowy stan prawdziwego zdrowia umysłowego, można osiągnąć jedynie przez usytuowanie umysłu w transcendentalnej służbie miłości dla Pana. Integralne cząstki Pana obdarzone są specjalną energią do pełnienia służby oddania, zupełnie tak jak synowie wielkiego biznesmena otrzymują od niego specjalną władzę administracyjną. Posłuszny syn nigdy nie sprzeciwia się woli swego ojca i dlatego żyje sobie bardzo spokojnie w zgodzie ze swoim ojcem, głową rodziny. Podobnie – ponieważ Pan jest naszym ojcem, wszystkie żywe istoty powinny w pełni i zadowalająco wypełniać wynikające z Jego woli obowiązki – zupełnie jak wierni synowie. Tego rodzaju postawa od razu przyniesie ludzkości pokój i dobrobyt.
Fragment komentarza Śrila Prabhupada do 02.06.06 Śrimad Bhagavatam

Zwierzchnictwo

2007-07-01T08:05:00.000+02:00

Wszelkie pokuty i wyrzeczenia i wszelkie nasze działanie powinno mieć na celu wydostanie się spod wpływu energii materialnych. Obecnie wszyscy jesteśmy kontrolowani przez energię zewnętrzną Pana, i po to właśnie, aby zmienić jakość wpływu, musimy uczynić wysiłek w kultywowaniu duchowej energii. W Bhagavad-gicie (9.13) jest powiedziane, że ci, którzy są mahatmami, czyli ci, których umysły zostały oświecone tak, że zaangażowali się oni w służbę oddania dla Pana Krsny, są pod wpływem mocy wewnętrznej, a skutek tego jest taki, że takie żywe istoty o szerokich poglądach są bezustannie zaangażowane w służbę dla Pana. I to powinno być celem życia. Taki jest werdykt całej literatury wedyjskiej. Nikt zatem nie powinien zawracać sobie głowy czynnościami karmicznymi (przynoszącymi materialny zysk) czy też jałową spekulacją o wiedzy transcendentalnej. Każdy powinien od razu zaangażować się w transcendentalną miłosną służbę dla Pana. Nikt nie powinien czcić półbogów; którzy pracują jako różne ręce Pana w stwarzaniu, utrzymywaniu i unicestwianiu materialnego świata. Istnieje niezliczona ilość potężnych półbogów, którzy sprawują nadzór nad zewnętrznymi funkcjami administracyjnymi tego materialnego świata. Wszyscy oni są pomocnymi rękoma Pana Vasudevy. Nawet Pan Śiva i Pan Brahma są włączani do tej listy półbogów administrujących, ale Pan Visnu, czyli Vasudeva, jest zawsze usytuowany transcendentalnie. Jest On transcendentalny w stosunku do wszelkich sił materialnych, nawet jeśli akceptuje On cechę dobroci tego materialnego świata. Następujący przykład bardziej rozjaśni tę sprawę. W więzieniu znajdują się więźniowie i ci, którzy zarządzają więzieniem. Zarówno więźniowie, jak i zarządcy, są związani przez prawa króla. I nawet chociaż król czasami odwiedza więzienie, to jednak jest on zawsze ponad ograniczającymi prawami więziennymi. Król jest zatem zawsze transcendentalny do praw więzienia, tak jak Pan jest zawsze transcendentalny do praw materialnego świata.
Fragment komentarza Śrila Prabhupada do 01.02.28-29 Śrimad Bhagavatam

Kali Yuga a Śrimad Bhagavatam

2007-06-28T20:53:00.000+02:00

W tym wieku ludzie padają ofiarami nie tylko różnych politycznych programów i partii, ale także są ofiarami różnego rodzaju rozrywek mających na celu zadowalanie zmysłów, jak kina, sporty, hazard, kluby, biblioteki wypełnione literaturą materialistyczną, złe towarzystwo, pijaństwo, palenie, oszustwo, złodziejstwo, kłótnie, itd. Ich umysły są zawsze niespokojne i pełne trosk z powodu tak wielu różnych zajęć. W tym wieku wielu niegodziwych ludzi fabrykuje swoje własne religijne wiary, które nie mają nic wspólnego z pismami świętymi, i bardzo często ludzie, którzy skłonni są do nałogowego za dowalania zmysłów, są wabieni przez tego rodzaju instytucje. Tak więc, w imię religii spełnia się tak wiele grzesznych czynów, które nie dają szansy na znalezienie spokoju umysłu, ani też nie dają zdrowia. Nie są już dłużej utrzymywane społeczności studenckie (brahmacari), zaś żyjący w małżeństwie nie przestrzegają regulaminów grhastha-aśramu. W rezultacie, tak zwani vanaprasthowie i sannyasini pochodzący z takich grhastha-aśramów są łatwo zwodzeni z właściwej drogi. W Kali-yudze cała atmosfera została przesycona odstępstwem od wiary. Ludzie nie są już dłużej zainteresowani wartościami duchowymi. Teraz standardem cywilizacji stało się materialne zadowalanie zmysłów. I dla podtrzymania takiej materialnej cywilizacji, człowiek stworzył kompleks narodów i społeczności, pomiędzy którymi istnieje ciągłe napięcie, przybierające formę tak zwanych gorących i zimnych wojen. W takiej sytuacji niezwykle trudno jest podnieść standard duchowy, a powodem tego jest wypaczenie wartości ludzkiego społeczeństwa. Mędrcy Naimisaranya bardzo pragną uwolnić z tego uwikłania wszystkie upadłe dusze, i szukają lekarstwa, pytając o nie Śrila Sutę Gosvamiego.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam

Rasa - smak - relacje

2007-06-28T20:36:00.000+02:00

Każda żywa istota, poczynając od Brahmy, pierwszej zrodzonej w tym materialnym świecie żywej istoty, a kończąc na znikomej mrówce, pragnie rozkoszować się jakimś rodzajem smaku czerpanego z percepcji zmysłowej. Te przyjemności zmysłowe są fachowo nazywane rasami. Takie rasy są różnego rodzaju. W pismach objawionych wymienia się 12 następujących ras:

1) raudra (złość, gniew),

2) adbhuta (zdumienie),

3) śrngara (miłość małżeńska),

4) hasya (komedianctwo),

5) vira (rycerskość),

6) daya (miłosierdzie),

7) dasya (służenie),

8) sakhya (braterstwo),

9) bhayanaka (przerażenie),

10) bibhatsa (szok),

11) śanta (neutralność),

12) vatsalya (ojcostwo i macierzyństwo).

Suma tych wszystkich ras jest nazywana uczuciem albo miłością. Zasadniczo oznaki takiej miłości są manifestowane przez adorację, służenie, przyjaźń, uczucie rodzicielskie i miłość małżeńską. A kiedy tych pięć symptomów jest nieobecne, miłość manifestuje się pośrednio przez złość, zdumienie, komedianctwo, rycerskość, lęk, szok, itd. Na przykład, kiedy mężczyzna jest zakochany w kobiecie, rasa ta nazywana jest miłością małżeńską. Ale kiedy takie uczucia miłosne zostają zakłócone, może pojawić się złość, szok, czy nawet przerażenie. Czasami sprawy miłosne pomiędzy dwoma osobami kulminują w upiornych scenach zbrodni. Takie rasy manifestują się pomiędzy przedstawicielami tego samego gatunku. Nie ma możliwości wymiany takich uczuć, czyli ras, pomiędzy człowiekiem i zwierzęciem, czy pomiędzy człowiekiem i którymś z gatunków żywych istot żyjących w tym materialnym świecie. Rasy są wymieniane pomiędzy przedstawicielami tych samych gatunków. Ale co się tyczy istot duchowych, to są one jakościowo jednym z Najwyższym Panem. Dlatego też pierwotnie rasy były wymieniane pomiędzy duchową żywą istotą i duchową całością, Najwyższą Osobą Boga. Ta duchowa wymiana, czyli rasa pomiędzy żywymi istotami i Najwyższym Panem, jest zamanifestowana w pełni w egzystencji duchowej.

Zatem, Najwyższa Osoba Boga został opisany w śruti-mantrach, hymnach wedyjskich, jako źródło wszelkich ras. Kiedy ktoś obcuje z Najwyższym Panem i wymienia z Nim swoją oryginalną rasę, wtedy taka żywa istota jest naprawdę szczęśliwa.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam

Pojawienie się Śri Caitayi Mahaprabhu

2007-06-28T20:33:00.000+02:00

Pan ukazał się wieczorem Phalguni Purnima 1407 Śakabda. Z woli Pana zdarzyło się tak, że owego wieczoru miało miejsce zaćmienie księżyca. Wśród społeczności hinduskiej panuje zwyczaj kąpania się w godzinach zaćmienia w Gangesie lub innej świętej rzece i intonowania mantr wedyjskich w celu oczyszczenia się. Kiedy Pan Caitanya urodził się podczas zaćmienia księżyca, całe Indie rozbrzmiewały świętym dźwiękiem Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Te szesnaście imion Pana pojawia się w wielu Puranach i Upanisadach, i są one opisywane jako Taraka-brahma-nama tego wieku. W śastrach jest powiedziane, że intonowanie tych świętych imion bez obraz może wyzwolić upadłą duszę z materialnej niewoli. Zarówno w Indiach, jak i poza nimi, istnieje niezliczona liczba imion Pana i wszystkie z nich są równie dobre, ponieważ wszystkie z nich wskazują na Najwyższą Osobę Boga. Ale ponieważ te szesnaście imion zostało polecone szczególnie dla tego wieku, ludzie powinni skorzystać z nich i podążyć śladami wielkich acaryów, którzy osiągnęli sukces przez praktykowanie zaleceń śastr, czyli pism objawionych.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam

Pan Caitanya

2007-06-28T20:30:00.000+02:00

Autor Śrimad Bhagavatam

2007-06-28T20:26:00.000+02:00

Autor Śrimad-Bhagavatam, Śrila Vyasadeva, ofiarowuje najpierw swoje pełne szacunku pokłony param satyam (Absolutnej Prawdzie), i ponieważ ta param satyam jest ostatecznym źródłem wszystkich energii, jest ona Najwyższą Osobą. Bogowie czy kontrolerzy są niewątpliwie osobami, ale param satyam, z której bogowie czerpią swoje moce kontroli, jest Najwyższą Osobą. Sanskryckie słowo iśvara (kontroler), komunikuje znaczenie słowa Bóg, ale Najwyższa Osoba jest nazywany parameśvara, czyli najwyższym iśvara. Najwyższa Osoba, czyli parameśvara, jest najwyższą świadomą osobą, a ponieważ nie czerpie On Swych mocy z żadnych innych źródeł poza Samym Sobą, jest On w najwyższym stopniu niezależny. W literaturze wedyjskiej Brahma jest opisywany jako najwyższy bóg czy przywódca pozostałych bogów, takich jak Indra, Candra i Varuna, ale Śrimad-Bhagavatam oznajmia, że nawet Brahma nie jest niezależny, jeśli chodzi o jego moc i wiedzę. Wiedzę, w formie Ved, otrzymał on od Najwyższej Osoby, który rezyduje w sercu każdej żywej istoty. Ta Najwyższa Osoba wie wszystko bezpośrednio i pośrednio. Indywidualne, nieskończenie małe osoby, będące integralnymi cząstkami Najwyższej Osoby, mogą wiedzieć bezpośrednio i pośrednio wszystko, co się tyczy ich ciał czy zewnętrznych cech, ale Najwyższa Osoba wie wszystko o Swojej naturze, zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam

Srimad Bhagavatam

2007-06-28T20:17:00.000+02:00

Koncepcja Boga i koncepcja Prawdy Absolutnej nie są na tej samej płaszczyźnie. Śrimad-Bhagavatam trafia w tarczę Absolutnej Prawdy. Koncepcja Boga wskazuje na kontrolera, podczas gdy koncepcja Prawdy Absolutnej wskazuje na summum bonum, czyli najwyższe źródło wszystkich energii. Nie ma żadnej sprzeczności w opinii, że kontrolerem jest Bóg osobowy, ponieważ kontroler nie może być bezosobowy. Oczywiście, współczesny rząd, szczególnie rząd demokratyczny, jest do pewnego stopnia bezosobowy, ale, ostatecznie, głową państwa jest osoba, i bezosobowy aspekt rządu podporządkowany jest aspektowi osobowemu. Tak więc, bez wątpienia, kiedykolwiek mamy na myśli kontrolę nad innymi, musimy wziąć pod uwagę istnienie osobowego aspektu kontrolera. Ponieważ istnieje wieli różnych kontrolerów zajmujących różne kierownicze stanowiska, można mówić o wielu małych bogach. Według Bhagavad-gity, każdy kontroler posiadający jakąś specyficzną nadzwyczajną moc jest nazywany vibhutimat sattva, czyli kontrolerem upełnomocnionym przez Pana. Jest wielu vibhutimat sattvów, kontrolerów czy bogów wyposażonych w różne specyficzne moce, ale Absolutna Prawda jest jednym bez wtórego. To Śrimad-Bhagavatam wskazuje na Absolutną Prawdę, summum bonum, jako param satyam.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wstęp do Śrimad Bhagavatam

Oczy wiedzy

2007-06-26T08:18:00.000+02:00

Kto nie posiada wiedzy, ten nie może zrozumieć, w jaki sposób żywa istota opuszcza swoje obecne ciało, ani nie wie, jaki typ ciała przyjmie ona w życiu następnym; nie wiedząc też dlaczego teraz ma taki a nie inny rodzaj ciała. Wymaga to ogromnego zasobu wiedzy z Bhagavad-gity i podobnej literatury, przyswojonej poprzez słuchanie od bona fide mistrza duchowego. Szczęśliwy jest ten, kto wyszkolony jest w postrzeganiu tych rzeczy. Pod wpływem materialnej natury każda żywa istota opuszcza swoje ciało w pewnych określonych warunkach, żyje w określonych warunkach i znajduje upodobanie w określonych warunkach. W efekcie cierpi ona różnego rodzaju szczęście i nieszczęście, ulegając złudzeniu radości zmysłowych. Osoby, które bezustannie ogłupiane są przez pragnienie i pożądanie, tracą wszelką moc rozumienia zmian swojego ciała i swojego pobytu w określonym ciele. Nie są w stanie ogarnąć tego rozumem. Jednakże ci, którzy rozwinęli wiedzę duchową, mogą zrozumieć, że duch jest różny od ciała, że zmienia on swoje ciało i raduje się w rozmaity sposób. Osoba, która posiada taką wiedzę, może zrozumieć, w jaki sposób uwarunkowana żywa istota cierpi w tym życiu materialnym. Dlatego ci, którzy w wysokim stopniu rozwinęli swoją świadomość Krsny, robią wszystko, aby dostarczyć tej wiedzy ogółowi ludzkości, gdyż uwarunkowane życie pełne jest problemów. Ludzie powinni uwolnić się od takiego życia, powinni stać się świadomymi Krsny i wyzwolić się, aby móc następnie przenieść się do świata duchowego.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 15.10)

Pragnienia i koncepcje

2007-06-26T07:43:00.000+02:00

Będąc w tym materialnym świecie, żywa istota przenosi swoje różne koncepcje życia z jednego ciała do drugiego, tak jak powietrze przenosi zapachy. Wskutek tego przyjmuje jeden rodzaj ciała, aby ponownie porzucić je i przyjąć następne

Żywa istota opisana została tutaj jako iśvara, kontroler swego własnego ciała. Jeśli chce, może ona zmienić swoje ciało na ciało wyższego rzędu albo też cofnąć się w niższe gatunki. Ma tutaj niewielką niezależność. Zmiany, jakim podlega jej ciało, zależą od niej. Świadomość, którą wytworzyła w tym życiu, przeniesie w chwili śmierci do innego ciała. Jeśli uczyniła swoją świadomość podobną świadomości psów i kotów, z pewnością otrzyma ciało psa albo kota. Jeśli skupiła swoją świadomość na cechach boskich, przyjmie ciało półboga. A jeśli jest świadoma Krsny, zostanie przeniesiona do świata duchowego, na Krsnalokę, gdzie będzie obcowała z Krsną. Fałszywym jest twierdzenie, że po unicestwieniu ciała wszystko się kończy. Indywidualna dusza wędruje poprzez różne typy ciał, a jej obecne ciało i obecne czyny są podstawą jej ciała następnego. Otrzymujemy różne ciała odpowiednio do naszej karmy i musimy opuścić te ciała we właściwym czasie. Jest powiedziane tutaj, że ciało subtelne, które przenosi koncepcję ciała następnego, rozwija to inne ciało w przyszłym życiu. Ten proces wędrówki z jednego ciała do innego i walka podczas przebywania w danym ciele jest nazywana karsati, czyli walką o egzystencję.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 15.08)

Nasza tożsamość

2007-06-26T07:40:00.000+02:00

Żywa istota jest fragmentaryczną, integralną cząstką Najwyższego Pana – i jest taką wiecznie. Nie jest prawdą, iż przyjmuje ona indywidualność w swoim uwarunkowanym życiu, a po wyzwoleniu staje się jednym z Najwyższym Panem. Jest ona wiecznie Jego fragmentaryczną, integralną cząstką, gdyż jest wyraźnie powiedziane – sanatanah. Według wersji wedyjskiej, Najwyższy Pan przejawia się i rozprzestrzenia w niezliczonych ekspansjach, z których pierwsze nazywane są visnu-tattva, a wtórne-żywymi istotami. Innymi słowy, visnu-tattva jest osobistą ekspansją Krsny, podczas gdy żywe istoty są Jego oddzielonymi ekspansjami. Poprzez Swoją osobistą ekspansję manifestuje się On w różnych formach, takich jak Pan Rama, Nrsimhadeva, Visnumurti, i wszystkie Bóstwa przewodzące na Vaikunthach, planetach nieba duchowego. Jego oddzielone ekspansje, żywe istoty, są wiecznymi sługami. Osobowe ekspansje Najwyższej Osoby Boga istnieją zawsze jako oddzielne indywidualności, tożsame z Osobą Boga. Podobnie, swoją indywidualność mają również i oddzielone ekspansje żywych istot. Jako fragmentaryczne, integralne cząstki Najwyższego Boga, żywe istoty mają również we fragmentarycznej ilości Jego cechy, z których jedną jest niezależność. Każda żywa istota – jako indywidualna dusza – ma swoją osobistą indywidualność i niewielką niezależność. Przez niewłaściwe skorzystanie z tej niezależności staje się ona duszą uwarunkowaną, lecz kiedy używa jej właściwie – jest zawsze wyzwolona. W każdym przypadku jest ona jakościowo wieczna, tak jak Najwyższy Pan. W swoim wyzwolonym stanie jest ona wolna od tego materialnego uwarunkowania i zaangażowana jest w transcendentalną służbę miłości dla Pana. Natomiast w uwarunkowanym stanie życia kontrolowana jest przez trzy siły natury materialnej i zapomina o transcendentalnej służbie miłości dla Pana. Wskutek tego musi bardzo ciężko walczyć, aby utrzymać się przy życiu w tym świecie materialnym.
Żywe istoty, nie tylko istoty ludzkie oraz psy i koty, ale nawet więksi kontrolerzy świata materialnego: Brahma, Pan Śiva a nawet Visnu – wszyscy są integralnymi cząstkami Najwyższego Pana. Wszyscy oni są manifestacjami wiecznymi, nie okresowymi. Ważne jest słowo karsati ("walczyć", albo "zmagać się"). Uwarunkowana dusza jest związana, jak gdyby skrępowana żelaznym łańcuchem. Jest ona związana przez fałszywe ego, a umysł jest głównym czynnikiem kierującym nią w tym życiu materialnym. Gdy umysł kontrolowany jest przez gunę dobroci, jej czynności są dobre. Kiedy znajduje się on pod wpływem pasji, jej czynności są wówczas niespokojne i pełne fatygi; a kiedy umysł jest w gunie ignorancji, schodzi ona do niższych gatunków życia. Z wersetu tego wyraźnie wynika, że uwarunkowana dusza przykryta jest materialnym ciałem, umysłem i zmysłami, a kiedy osiąga wyzwolenie, to materialne pokrycie znika i manifestuje się jej ciało duchowe o indywidualnym charakterze. W Madhyandinayana-śruti zamieszczona jest następująca informacja sa va esa brahma-nistha idam śariram martyam atisrjya brahmabhisampadya brahmana paśyati brahmana śrnoti brahmanaivedam sarvam anubhavati. Oznajmia ona, że kiedy żywa istota porzuca to materialne ciało i wchodzi do świata duchowego, odzyskuje ona swoje ciało duchowe, w którym to ciele może oglądać Najwyższą Osobę Boga, twarzą w twarz. Może słuchać Go i mówić do Niego oraz poznać Go takim, jakim jest. Można również dowiedzieć się ze smrti, vasanti yatra purusah sarve vaikuntha-murtayah: na planetach duchowych każdy żyje w ciele podobnym pod względem cech do ciała Najwyższej Osoby Boga. Jeśli chodzi o konstytucję cielesną, to nie ma różnicy pomiędzy cząstkowymi żywymi istotami a ekspansjami visnu-murti. Innymi słowy, z chwilą wyzwolenia żywa istota, dzięki łasce Najwyższej Osoby Boga, otrzymuje ciało duchowe.
Bardzo znaczące jest również słowo mamaivamśah ("fragmentaryczne, integralne cząstki Najwyższego Pana"). Fragmentaryczna cząstka Najwyższego Pana nie jest czymś takim jak część jakiegoś rozbitego przedmiotu materialnego. Wiemy już z Rozdziału Drugiego, że duch nie może zostać podzielony na kawałki. Cząstka ta jest materialnie niewyobrażalna. Duch nie jest podobny materii, która może zostać pocięta na kawałki, a następnie ponownie złączona razem. Ta koncepcja nie znajduje zastosowania tutaj, ponieważ użyte zostało sanskryckie słowo sanatana ("wieczny"). Fragmentaryczna cząstka jest wieczna. Wiemy również z początku Rozdziału Drugiego (dehino 'smin yatha dehe), że fragmentaryczna cząstka Najwyższego Pana obecna jest w każdym indywidualnym ciele. Ta fragmentaryczna cząstka, kiedy zostaje wyzwolona z ciała materialnego, odnawia swoje prawdziwe ciało duchowe w niebie duchowym, na planecie duchowej, i tam raduje się towarzystwem Najwyższego Pana. Należy wiedzieć, że żywa istota, będąc fragmentaryczną, integralną cząstką Najwyższego Pana, jest Mu jakościowo równa, tak jak cząstka złota jest również złotem.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 15.07)

Podporządkowanie

2007-06-26T07:39:00.000+02:00

Pierwszą kwalifikacją jest to, że nie powinno się ulegać dumie. Ponieważ uwarunkowana dusza przepełniona jest dumą, uważając się za pana natury materialnej, dlatego bardzo trudno jest się jej podporządkować Najwyższej Osobie Boga. Powinniśmy wiedzieć, dzięki kultywacji prawdziwej wiedzy, iż nie jesteśmy panami natury materialnej. Panem jest Najwyższa Osoba Boga. Kiedy ktoś uwolni się od złudzenia, przyczyną którego jest właśnie duma, wtedy może rozpocząć proces podporządkowania się. Nie może podporządkować się Najwyższej Osobie ten, kto zawsze oczekuje jakiegoś honoru w tym świecie materialnym. Przyczyną dumy jest złudzenie, albowiem chociaż ktoś przychodzi tutaj, pozostaje przez krótki czas i następnie odchodzi, to zawsze ma on fałszywe przekonanie, że jest panem tego świata. W ten sposób tylko komplikuje wszystko i zawsze znajduje się w kłopocie. Cały świat pozostaje pod tym wrażeniem. Ludzie uważają, że ta ziemia należy do społeczeństwa ludzkiego i podzielili ją, ulegając fałszywemu wrażeniu, iż to oni są jej właścicielami. Należy uwolnić się od tego fałszywego przekonania, że ludzkie społeczeństwo jest właścicielem tego świata. Będąc wolnym od takiego fałszywego przekonania, można uwolnić się od fałszywych związków, których przyczyną jest uczucie rodzinne, społeczne i narodowe. Te fałszywe związki przywiązują nas do tego świata materialnego. Po przejściu tego etapu należy rozwijać wiedzę duchową. Należy kultywować wiedzę o tym, co jest naprawdę naszą własnością, a co nią nie jest A kiedy ktoś posiada prawdziwą wiedzę, uwalnia się od wszelkich dualizmów, takich jak szczęście i nieszczęście, przyjemność i ból. Osiągnąwszy pełną wiedzę, jest on zdolny do podporządkowania się Najwyższej Osobie Boga.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 15.05)

Cel Ved

2007-06-26T07:11:00.000+02:00

Celem studiowania Ved jest poznanie Krsny. Zatem ten, kto jest świadomy Krsny i zaangażowany w służbę oddania, ten już właściwie poznał Vedy.
Matnia tego świata materialnego porównana została tutaj do drzewa figowego. Dla tego, kto zaangażowany jest w pracę dla zysków, to drzewo figowe nie ma końca. Wędruje on z jednej gałęzi na drugą, trzecią, czwartą... Drzewo tego świata materialnego nie ma końca. I dla tego, kto przywiązany jest do tego drzewa, nie ma nadziei na wyzwolenie. Hymny wedyjskie, mające służyć naszemu oświeceniu, nazywane są liśćmi tego drzewa. Korzenie tego drzewa rosną w górę, ponieważ zaczynają się od siedziby Brahmy, najwyższej planety tego wszechświata. Z tego niezniszczalnego drzewa złudzenia wydostać się może tylko ten, kto poznał je dokładnie.
Należy poznać ten proces wyzwolenia. Już poprzednie rozdziały wspominały o wielu procesach, za pomocą których można wydostać się z materialnej matni. Czytając pierwsze trzynaście rozdziałów mogliśmy przekonać się, iż służba oddania jest najlepszą drogą prowadzącą do tego wyzwolenia. Podstawową zasadą służby oddania jest uwolnienie się od przywiązania do czynności materialnych i przywiązanie się do transcendentalnej służby dla Pana. Proces zrywania więzów z tym światem materialnym omówiony został na początku tego rozdziału. Korzenie tego życia materialnego rosną w górę. To znaczy, że zaczynają się one od totalnej substancji materialnej, od najwyższej planety tego wszechświata. Z tego miejsca rozprzestrzenia się cały wszechświat, z wieloma gałęziami reprezentującymi różne systemy planetarne. Owoce zaś reprezentują skutki działalności żywych istot, mianowicie: religię, rozwój ekonomiczny, zadowalanie zmysłów i wyzwolenie.
W tym świecie nie ma bezpośredniego doświadczenia z takim drzewem, którego korzenie rosłyby w górę a gałęzie w dół, ale to nie znaczy, że taka rzecz nie istnieje. Drzewem takim jest odbicie jakiegokolwiek drzewa w zbiorniku wodnym. Możemy zobaczyć, że drzewo rosnące na brzegu takiego zbiornika i odbijające się w nim, ma w tym odbiciu gałęzie skierowane w dół, a korzenie w górę. Innymi słowy, drzewo tego świata materialnego jest jedynie odbiciem prawdziwego drzewa świata duchowego. To odzwierciedlenie świata duchowego opiera się na pragnieniu, tak jak odzwierciedlenie drzewa spoczywa na tafli wodnej. To właśnie pożądanie jest przyczyną usytuowania rzeczy w tym odbitym świetle materialnym. Kto chce wydostać się z tego świata materialnego, ten musi dokładnie poznać to drzewo poprzez studia analityczne. Wtedy będzie mógł przeciąć więzy łączące go z nim.
Drzewo to, będąc odzwierciedleniem drzewa prawdziwego, jest dokładną jego kopią. Wszystko istnieje w świecie duchowym. Za korzeń tego drzewa materialnego impersonaliści uważają Brahmana. I z tego korzenia, według filozofii Sankhya, pochodzi prakrti, purusa, następnie trzy guny, pięć wielkich elementów materialnych (panca-maha-bhuta), dziesięć zmysłów (daśendriya), umysł itd. W ten sposób dzielą oni cały świat materialny na dwadzieścia cztery elementy. Jeżeli Brahman jest centrum wszystkich manifestacji, wobec tego ten świat materialny jest manifestacją 180 stopni, a następne 180 stopni tworzy świat duchowy. Świat materialny jest odzwierciedleniem wypaczonym, więc świat duchowy musi mieć tę samą różnorodność, ale rzeczywistą. Prakrti jest zewnętrzną energią Najwyższego Pana, a purusa jest to Sam Najwyższy Pan. Wszystko to wytłumaczone jest w Bhagavad-gicie. Ponieważ manifestacja ta jest materialna, jest ona tymczasowa. Odzwierciedlenie to jest okresowe, ponieważ czasami jest widoczne, a czasami niewidoczne. Ale źródło tego odzwierciedlonego obrazu jest wieczne. To materialne odbicie prawdziwego drzewa musi zostać odcięte. Kiedy mówi się, że jakaś osoba zna Vedy, to znaczy, iż wie ona, w jaki sposób przeciąć więzy łączące ją z tym światem materialnym. Kto zna ten proces, ten prawdziwie zna Vedy. A kto oczarowany jest rytualistycznymi formułami Ved, ten oczarowany jest pięknymi i zielonymi liśćmi tego drzewa; nie zna on dokładnie celu Ved. Tym celem Ved, jak zostało to wyjawione przez Samego Najwyższą Osobę Boga jest ścięcie drzewa odzwierciedlonego i osiągnięcie prawdziwego drzewa świata duchowego.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 15.01)

Ofiary i ostateczny sukces

2007-06-25T14:42:00.000+02:00

Wszystko cokolwiek robione jest bez celu transcendentalnego – czy to pełnienie ofiar, czy praktykowanie dobroczynności albo odbywanie pokut – jest bezużyteczne. Dlatego werset ten mówi, że takie działanie nie jest dobre. Wszelkie czyny należy ofiarować Najwyższemu, w świadomości Krsny. Bez takiej wiary i bez właściwego przewodnictwa nigdy nie osiągniemy żadnego efektu. Wiarę w Najwyższego polecają wszystkie pisma wedyjskie. Zrozumienie Krsny powinno być, według instrukcji wedyjskich, celem wszystkich zajęć. Nikt nie może osiągnąć sukcesu, nie stosując się do tej zasady. Dlatego najlepszą rzeczą jest działanie od początku w świadomości Krsny, pod przewodnictwem bona fide mistrza duchowego. Jest to sposób na osiągnięcie sukcesu we wszystkim, cokolwiek robimy.
W uwarunkowanym stanie życia ludzie skłonni są do wielbienia półbogów, duchów czy Yaksów, takich jak Kuvera. Guna dobroci lepsza jest od guny pasji i ignorancji, ale kto bezpośrednio przyjmuje świadomość Krsny, ten jest transcendentalny do wszystkich tych sił natury materialnej. Chociaż istnieje proces stopniowego postępu, to jednak najlepszym sposobem jest przyjęcie świadomości Krsny dzięki towarzystwu czystych wielbicieli. I to poleca ten rozdział. Aby osiągnąć sukces na tej ścieżce, należy najpierw znaleźć właściwego mistrza duchowego i pod jego kierunkiem odbyć szkolenie. Wtedy można osiągnąć wiarę w Najwyższego. Kiedy wiara ta dojrzewa z biegiem czasu, wtedy nazywana jest miłością do Boga. Ta miłość jest ostatecznym celem wszystkich żywych istot Należy zatem bezpośrednio przyjąć świadomość Krsny.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 17.28)

Pokarm

2007-06-25T14:35:00.001+02:00

Pokarm ma przedłużać życie, oczyścić umysł i dać siłę ciału. Jest to jedyny cel spożywania pokarmu. W przeszłości wielkie autorytety wybrały ten rodzaj pożywienia, który jest najlepszy dla zdrowia i przedłuża życie, to znaczy: produkty mleczne, cukier, ryż, pszenica, owoce i warzywa. W takim pożywieniu gustują ludzie będący w gunie dobroci. Inne rodzaje pokarmu, takie jak pieczone ziarno i melasa, które same nie są smaczne, mogą stać się takimi przez dodanie do nich mleka czy zmieszanie z innymi produktami. Wtedy są one również w gunie dobroci. Wszystkie tego rodzaju pokarmy są czyste z natury. Są one całkowicie różne od takich ohydnych rzeczy jak mięso czy napoje alkoholowe. Tłuste pożywienie, wspomniane w wersecie ósmym, nie ma żadnego związku z tłuszczem zwierzęcym otrzymywanym z uboju. Tłuszcz zwierzęcy dostępny jest w postaci mleka, które jest najwspanialszym rodzajem pokarmu. Tłuszczu zwierzęcego dostarczają mleko, masło, ser i podobne produkty, w takiej formie, która wyklucza potrzebę zabijania niewinnych stworzeń. Przyczyną tego ohydnego procederu jest niewątpliwie zwierzęca mentalność. Cywilizowaną metodą otrzymywania tłuszczu jest przeróbka mleka. Rzeź jest natomiast metodą istot niższych niż ludzie. Proteiny w obfitych ilościach znajdują się w grochu, dalu, pełnej pszenicy itd.
Pożywienie w gunie pasji, które jest gorzkie, zbyt słone albo zbyt gorące, lub też nadmiernie przyprawione czerwoną, ostrą papryką, jest zawsze przyczyną kłopotu, ponieważ powoduje zmniejszenie ilości śluzu w żołądku, co prowadzi do choroby. Pożywienie w gunie ignorancji, czyli ciemności, to zasadniczo to, które nie jest świeże. Każde pożywienie gotowane na dłużej niż trzy godziny przed spożyciem (za wyjątkiem prasadam, pokarmu ofiarowanego Panu) jest pożywieniem w gunie ciemności. Ponieważ rozkłada się ono, wydziela nieprzyjemny zapach, który często przyciąga ludzi w tej gunie, ale jest odrażający dla ludzi w gunie dobroci.
Pozostałości pokarmu mogą być spożywane tylko wtedy, kiedy są one częścią pożywienia wpierw ofiarowanego Najwyższemu Panu albo jedzonego najpierw przez święte osoby, szczególnie mistrza duchowego. Spożywanie resztek pokarmu w innych wypadkach jest w gunie ciemności, zwiększa ono infekcję oraz jest przyczyną chorób. Takiego pożywienia, chociaż bardzo smacznego dla osób w gunie ciemności, nigdy nie lubią ani nawet nie dotykają osoby będące w gunie dobroci. Najlepszym pożywieniem są pozostałości pokarmu ofiarowanego Najwyższemu Panu. W Bhagavad-gicie Najwyższy Pan mówi, że przyjmuje pokarm przygotowany z warzyw, mąki i mleka, kiedy ofiarowany jest on z oddaniem. Patram puspam phalam toyam. Oczywiście, oddanie i miłość są głównymi rzeczami, które Najwyższa Osoba Boga przyjmuje, ale jest również powiedziane, że prasadam powinno zostać przygotowane w określony sposób. Każdy pokarm przygotowany zgodnie z zaleceniami pism świętych i ofiarowany Najwyższej Osobie Boga może być spożywany nawet wtedy, jeśli został przygotowany dużo wcześniej, gdyż taki pokarm jest transcendentalny. Dlatego, aby uczynić pokarm antyseptycznym, pożywnym i smacznym dla wszystkich – należy ofiarować go Najwyższej Osobie Boga.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 17.10)

Pokuty i posty

2007-06-25T14:16:00.000+02:00

Istnieją ludzie, którzy wymyślają różnego rodzaju pokuty i umartwienia nie zalecane przez pisma święte. Na przykład, w pismach takich nie ma mowy o poszczeniu dla jakiegoś skrytego, na przykład czysto politycznego celu. Pisma święte polecają posty dla postępu duchowego, a nie dla celów politycznych czy społecznych. Ci, którzy oddają się tego rodzaju pokutom, są według Bhagavad-gity osobami demonicznymi. Czyny ich są niezgodne z zaleceniami pism i nie są korzystne dla ogółu ludzkości. W rzeczywistości są oni powodowani dumą, fałszywym ego, żądzą i przywiązaniem do uciech materialnych. Przez takie postępowanie nie tylko niszczą układ elementów materialnych, z których zbudowane jest ciało, ale również niepokoją Samą Najwyższą Osobę Boga, przebywającego wewnątrz ich ciała. Takie nieaprobowane posty i umartwianie się dla celów politycznych jest z pewnością również niepokojące dla innych. O tego rodzaju postach nie ma mowy w literaturze wedyjskiej. Demoniczna osoba może myśleć, że tą metodą będzie w stanie zmusić swojego wroga albo stronę przeciwną do spełnienia swych pragnień, ale czasem taki post kończy się śmiercią. Czynów takich nie aprobuje Najwyższa Osoba Boga i mówi On, że ci, którzy angażują się w nie, są niewątpliwie demonami. Takie demonstracje, będąc nieposłuszeństwem wobec zaleceń pism świętych, są obrazą dla Najwyższej Osoby Boga. Ważne w tym związku jest słowo acetasah – osoby o normalnej psychice muszą stosować się do zaleceń pism świętych. Ci, których sytuacja jest inna, nie są posłuszni tym zaleceniom i lekceważą pisma święte, wytwarzając swój własny proces pokut i umartwiania się. Należy zawsze pamiętać o tym, jaki jest ostateczny los takich demonicznych ludzi, o którym wspomina rozdział poprzedni. Pan zmusza ich do powtarzających się narodzin w łonach osób równie demonicznych. Wskutek tego będą żyli według demonicznych zasad narodziny po narodzinach, nie znając swojego związku z Najwyższą Osobą Boga. Jeśli jednakże będą wystarczająco szczęśliwi, by przyjąć przewodnictwo mistrza duchowego, który może skierować ich na ścieżkę mądrości wedyjskiej, wtedy będą mogli wydostać się z tego uwikłania i w końcu osiągną najwyższy cel.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 17.05-06)

Wiara

2007-06-25T14:05:00.000+02:00

Każdy ma jakiś określony typ wiary, bez względu na to, kim by nie był. Wiara ta uważana jest za dobrą lub będącą w pasji czy ignorancji, odpowiednio do natury, jaką posiada dana osoba. I odpowiednio do swojego określonego typu wiary, osoba ta obcuje z określonymi osobami. Ale rzeczywistym faktem jest to, że żywa istota – jak to zostało powiedziane w Rozdziale Piętnastym – jest oryginalnie fragmentaryczną, integralną cząstką Najwyższego Pana. Dlatego w swoim czystym stanie jest ona transcendentalna do wszystkich gun natury materialnej. Lecz kiedy zapomina o swoim związku z Najwyższą Osobą Boga i wchodzi w kontakt z naturą materialną w uwarunkowanym stanie życia, to stwarza wtedy, poprzez związek z różnorodnościami natury materialnej, swoją własną pozycję. Zaś wynikająca z niej sztuczna wiara i sposób życia są jedynie czymś materialnym. Chociaż może ona znajdować się pod wpływem pewnego wrażenia czy koncepcji życia, to jednak oryginalnie jest ona nirguna, czyli transcendentalna. Aby zatem odnowić swój związek z Najwyższym Panem, musi się ona uwolnić od wszelkich nabytych zanieczyszczeń materialnych. Jest to jedyna, wolna od strachu ścieżka powrotu – świadomość Krsny. Kiedy ktoś usytuowany jest w świadomości Krsny, wtedy ścieżka ta jest dla niego gwarancją osiągnięcia stanu doskonałości. A kto nie przyjmuje tej ścieżki samorealizacji, ten z pewnością pozostanie pod wpływem gun natury materialnej.

Bardzo ważne w tym wersecie jest słowo śraddha, czyli "wiara". Śraddha albo wiara jest oryginalnie rezultatem guny dobroci. Można wierzyć w półboga, jakiegoś Boga stworzonego przez siebie, albo w jakieś wytwory umysłowe. Uważa się, że ta mocna wiara w coś jest przyczyną tego, że podejmujemy działanie w gunie dobroci. Ale w materialnym, uwarunkowanym życiu żadne działanie nie jest całkowicie czyste. Zawsze jest zanieczyszczone i nigdy nie jest w czystej dobroci. Czysta dobroć jest transcendentalna. W oczyszczonej dobroci można zrozumieć prawdziwą naturę Najwyższej Osoby Boga. Dopóki czyjaś wiara nie jest całkowicie w czystej dobroci, tak długo narażona jest ona na zanieczyszczenie którąkolwiek guną natury. Te nieczyste guny oddziaływują na serce. Wiara utrwala się odpowiednio do stanu serca w kontakcie z określoną guną materialną. Jeśli serce danej osoby jest w gunie dobroci, to również jej wiara jest w gunie dobroci. Jeżeli serce jej jest w gunie pasji, to w takiej samej gunie jest też jej wiara. A jeśli czyjeś serce jest w gunie ciemności, złudzenia, to w taki sam sposób zanieczyszczona jest również jego wiara. Stąd też taka różnorodność wierzeń i systemów religijnych, odpowiednio do różnych typów wiary. Prawdziwa zasada wiary religijnej usytuowana jest w czystej dobroci, ale ponieważ nasze serca zostały skażone, stworzyliśmy różne typy zasad religijnych. I tak oto, w zależności od różnych typów wiary, powstają różne odmiany kultu.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 17.03)

Lenistwo

2007-06-25T14:02:00.000+02:00

Ci, którzy znają zasady pism świętych, ale z powodu lenistwa i opieszałości nie przestrzegają ich, rządzeni są przez siły natury materialnej. Odpowiednio do swoich przeszłych czynów w gunie dobroci, pasji czy ignorancji, osiągają naturę o określonych cechach. Żywa istota już od chwili kiedy weszła w kontakt z tą naturą materialną – bezustannie obcuje z różnymi gunami natury materialnej. I w zależności od kontaktu z określonymi gunami natury, zdobywa ona określoną mentalność. Jednak, przez obcowanie z bona fide mistrzem duchowym i stosowanie się do jego wskazówek oraz wskazówek pism świętych, może ona zmienić swoją naturę. Stopniowo może ona zmienić swoją pozycję, z ignorancji wznosząc się do dobroci czy też z pasji do dobroci. Wniosek jest taki, że ślepa wiara w określonej gunie natury nie może pomóc takiej osobie osiągnąć stanu doskonałości. Musi ona z pomocą mistrza duchowego wszystko dokładnie rozważyć, używając przy tym całej swojej inteligencji. W ten sposób może ona zmienić swoją pozycję i wznieść się do wyższej guny natury.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 17.02)

Kobiety

2007-06-25T11:11:00.001+02:00

Jeśli chodzi o zachowanie, to istnieje wiele zasad i przepisów regulujących ludzkie zachowanie, jak na przykład Manu-samhita, która jest zbiorem praw obowiązujących rasę ludzką. Hindusi stosują się do Manu-samhity do dnia dzisiejszego. Z księgi tej czerpane są prawa o dziedziczeniu i inne. Manu-samhita wyraźnie oznajmia, że kobieta nie powinna posiadać wolności. Nie znaczy to, że kobiety należy traktować jak niewolnice, ale są one jak dzieci. Dzieci nie mają wolności, ale nie oznacza to, że są one niewolnikami. Demony obecnie zlekceważyły ten nakaz i uważają, że kobieta powinna cieszyć się wolnością na równi z mężczyzną. Jednakże nie polepszyło to warunków społecznych świata. W rzeczywistości kobieta powinna być chroniona na każdym etapie życia. W dzieciństwie powinien sprawować nad nią opiekę ojciec, w młodości – mąż, a dorośli synowie wtedy, kiedy jest już w podeszłym wieku. Według Manu-samhity jest to właściwe postępowanie społeczne. Ale współczesna edukacja sztucznie wytworzyła dumną koncepcję życia kobiecego i dlatego małżeństwo w ludzkim społeczeństwie jest teraz praktycznie fikcją. Również stan moralny kobiet nie jest teraz najlepszy. Ale demony nie akceptują żadnych dobrych instrukcji dla społeczeństwa. I ponieważ nie korzystają z doświadczenia wielkich mędrców i nie przestrzegają praw i przepisów ustanowionych przez nich, ich społeczne warunki są bardzo żałosne.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 16.07)

Samokontrola

2007-06-25T11:04:00.000+02:00

Samokontrola (dama), nie tylko dotyczy tylko innych porządków życia w społeczeństwie religijnym, lecz szczególnie odnosi się ona do żyjących w małżeństwie. Nawet w małżeństwie nie powinno się niepotrzebnie angażować zmysłów w życie seksualne. Nawet małżeństwa obowiązują ograniczenia w życiu seksualnym, którego celem powinno być jedynie płodzenie potomstwa. Jeśli ktoś nie pragnie dzieci, to nie powinien utrzymywać ze swoją żoną stosunków seksualnych. Współczesne społeczeństwo nadużywa życia seksualnego, korzystając ze środków antykoncepcyjnych czy stosując jeszcze okropniejsze metody, aby uniknąć odpowiedzialności za dzieci. Nie jest to zgodne z cechami transcendentalnymi, ale jest wręcz demoniczne. Jeśli ktoś, nawet mając żonę, chce zrobić postęp w życiu duchowym, musi kontrolować swoje życie seksualne i nie powinien płodzić dzieci, jeżeli celem tego nie jest służenie Krsnie. Jeśli jest zdolnym do płodzenia dzieci, które będą świadome Krsny, to może mieć nawet setki dzieci, ale bez tej zdolności nie powinien angażować się w seks jedynie dla przyjemności zmysłowej.
Również spełnianie ofiar odnosi się szczególnie do żyjących w małżeństwie, jako że ofiary wymagają dużych nakładów pieniężnych. Osoby będące w innych porządkach życia, mianowicie brahmacarya, vanaprastha i sannyasa, nie mają pieniędzy i utrzymują się z datków. Więc spełnianie różnego typu ofiar jest zadaniem żyjących w małżeństwie. Według zaleceń literatury wedyjskiej, powinni oni spełniać ofiary agnihotra, ale ofiary takie są w obecnych czasach bardzo kosztowne, tak że właściwie spełnianie ich nie leży teraz w możliwościach żadnej rodziny. Najlepsza ofiara polecana dla tego wieku nazwana jest sankirtana-yajną i polega ona na intonowaniu

Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare
Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 16.01-03)

Varnaśrama-dharma

2007-06-25T10:59:00.000+02:00

Społeczna instytucja znana jako varnaśrama-dharma – instytucja dzieląca społeczeństwo na cztery grupy życia społecznego i cztery grupy zawodowe, czyli kasty – nie istnieje po to, by dzielić ludzkie społeczeństwo według narodzin. Podział taki ma odpowiadać kwalifikacjom nabytym dzięki wykształceniu i ma on utrzymać społeczeństwo w stanie spokoju i zapewnić mu dobrobyt. Cechy wymienione w tym wersecie (wolność od strachu, oczyszczenie życia, kultywowanie wiedzy duchowej, dobroczynność, samokontrola, spełnianie ofiar, studiowanie Ved, pokuty i prostota, łagodność, prawdomówność, wolność od złości, wyrzeczenie, spokój, niechęć do krytykowania, współczucie dla wszystkich żywych istot, wolność od żądzy, delikatność, skromność i mocna determinacja; wigor, zdolność przebaczania innym, hart ducha, czystość, wolność od zazdrości i pragnienia honorów – te transcendentalne cechy, o synu Bharaty, przynależą ludziom pobożnym o boskiej naturze) nazwane zostały transcendentalnymi. I dzięki tym cechom osoby posiadające je mogą zrobić postęp w poznaniu duchowym i wyzwolić się z tego materialnego świata.
Za głowę albo mistrza duchowego wszystkich statusów i porządków społecznych w instytucji varnaśrama uważany jest sannyasin, czyli osoba w wyrzeczonym porządku życia. Bramin uważany jest za mistrza duchowego pozostałych trzech grup społecznych, mianowicie ksatriyów, vaiśyów i śudrów, ale sannyasin, który znajduje się na szczycie tej instytucji, uważany jest za mistrza duchowego również braminów. Pierwszą cechą sannyasina powinna być nieustraszoność. Ponieważ sannyasin musi być zawsze sam, bez żadnego wsparcia czy gwarancji wsparcia, ma on polegać jedynie na łasce Najwyższej Osoby Boga. Jeżeli myśli: "Kto będzie mnie chronił po tym, jak zerwę wszelkie związki?", to nie powinien przyjmować wyrzeczonego porządku życia. Trzeba być całkowicie przekonanym, że Krsna, czyli Najwyższa Osoba Boga w Swoim zlokalizowanym aspekcie jako Paramatma, jest zawsze w sercu, widzi wszystko i zawsze wie, co ktoś zamierza zrobić. Należy być święcie przekonanym o tym, iż Krsna jako Paramatma będzie troszczył się o duszę podporządkowaną Sobie. Należy myśleć: "Nigdy nie będę sam. Nawet gdybym żył w najciemniejszych rejonach lasu, Krsna będzie mi towarzyszył i zawsze będzie mnie chronił." Przekonanie takie nazywane jest abhayam, czyli wolnością od strachu. Taki stan umysłu jest konieczny dla osoby w wyrzeczonym porządku życia.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada (Śrimad Bhagavad Gita 16.01-03)

Śmierć i narodziny

2007-06-22T00:09:00.000+02:00

"To, jaki stan istnienia pamięta osoba, która opuszcza swoje obecne ciało, decyduje o tym, jaką formę otrzyma ona w swoim życiu przyszłym."

W życiu przyzwyczajeni jesteśmy do myślenia albo o energii materialnej, albo o duchowej. W jaki sposób możemy odwrócić nasze myśli od energii materialnej do duchowej? Literatura, która napełnia nasze myśli energią materialną – gazety, powieści itd. jest bardzo obszerna. Nasze myśli, które teraz tak bardzo zaabsorbowane są literaturą tego rodzaju, muszą zostać skierowane na literaturę wedyjską. Dlatego wielcy mędrcy zostawili tak pokaźną literaturę wedyjską, jak Purany itd. Purany nie są fantazją. Są one zapiskami historycznymi. W Caitanya-caritamrta (Madhya 20.122) jest następujący werset

maya-mugdha jivera nahi svatah krsna-jnana
jivere krpaya kaila krsna veda-purana

Skłonne do zapominania żywe istoty, czyli uwarunkowane dusze, zapomniały o swoim związku z Najwyższym Panem i zaabsorbowane są myślami o czynnościach materialnych. Aby tę ich zdolność myślenia skierować na niebo duchowe, Krsna-dvaipayana Vyasa dał obszerną literaturę wedyjską. Najpierw podzielił Vedy na cztery części, następnie wytłumaczył je w Puranach, a dla mniej pojętnych ludzi napisał Mahabharatę. Mahabharata zawiera Bhagavad-gitę. Potem cała literatura wedyjska została streszczona w Vedanta-sutrze, a jako wskazówki na przyszłość pozostawił naturalny komentarz do Vedanta-sutry, nazwany Śrimad-Bhagavatam.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Wieczne królestwo

2007-06-22T00:06:00.000+02:00

padam avyayam, czyli wieczne królestwo, może osiągnąć ten, kto jest nirmana-moha. Co to znaczy? My jesteśmy zwolennikami desygnatów. Ktoś chce zostać "panem", ktoś chce zostać "władcą", ktoś prezydentem, bogatym człowiekiem, królem czy jeszcze kimś innym. Tak długo, jak przywiązani jesteśmy do tych desygnatów, przywiązani jesteśmy do ciała, ponieważ desygnaty te przynależą do ciała. Jednak my nie jesteśmy tymi ciałami i uświadomienie sobie tego jest pierwszym krokiem w realizacji duchowej. Jesteśmy związani z trzema gunami natury materialnej, ale musimy uniezależnić się od nich poprzez służbę oddania dla Pana. Jeśli nie jesteśmy przywiązani do służby oddania dla Pana, nie możemy uniezależnić się od sił natury materialnej. Przyczyną różnego rodzaju desygnatów i przywiązań jest nasza żądza i pragnienie, chęć panowania nad naturą materialną. Dopóki nie wyzbędziemy się tej skłonności do panowania nad naturą materialną, tak długo nie będziemy mieli możliwości powrotu do królestwa Najwyższego, do sanatana-dhamy. Wieczne, nigdy nie ulegające zniszczeniu królestwo może osiągnąć ten, kogo nie oszałamiają atrakcje fałszywych uciech materialnych i kto pełni służbę dla Najwyższego Pana. Taka osoba może bez trudu osiągnąć najwyższą siedzibę.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

3 Światy

2007-06-22T00:04:00.000+02:00

Istnieją trzy różne położenia planet w wyższym, średnim i niższym systemie planetarnym. Ziemia należy do średniego systemu planetarnego. Bhagavad-gita informuje nas w jaki sposób podróżować do wyższych systemów planetarnych (Devaloka), podając bardzo prosty przepis: yanti deva-vrata devan. Należy tylko czcić określonego półboga zamieszkującego określoną planetę, i w ten sposób będzie można dostać się na księżyc, słońce albo na którykolwiek z wyższych systemów planetarnych.

Jednakże Bhagavad-gita nie poleca nam starania się o którąkolwiek z planet w tym świecie materialnym. Nawet gdybyśmy dotarli na najwyższą planetę, Brahmalokę, za pomocą jakiegoś urządzenia mechanicznego, podróżując może przez czterdzieści tysięcy lat (a kto żyłby tak długo?), to również spotkamy się tam z problemami materialnymi, związanymi z narodzinami, śmiercią, chorobą i starością. Lecz ten, kto chce osiągnąć najwyższą planetę, Krsnalokę, albo którąkolwiek z innych planet nieba duchowego, nie znajdzie tam tych materialnych problemów. Pomiędzy wszystkimi planetami w niebie duchowym jest jedna, najwyższa planeta, nazywana Goloka Vrndavana, która jest oryginalną planetą w siedzibie oryginalnej Osoby Boga, Śri Krsny. Wszystkie te informacje zawarte są w Bhagavad-gicie, która uczy nas również, w jaki sposób opuścić ten materialny świat i rozpocząć prawdziwie radosne życie w niebie duchowym.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Najwyższy podmiot radości

2007-06-22T00:02:00.001+02:00

Najwyższy Pan jest najwyższym podmiotem radości, a my, żywe istoty, jesteśmy Jego sługami. Zostaliśmy stworzeni dla Jego radości i stajemy się szczęśliwi wtedy, gdy uczestniczymy w tej wiecznej radości z Najwyższą Osobą Boga. Nie możemy osiągnąć szczęścia w żaden inny sposób. Nie można być szczęśliwym niezależnie, tak jak żadna część ciała nie może być szczęśliwa bez współpracy z żołądkiem. Nie ma możliwości szczęścia dla żywej istoty bez pełnienia transcendentalnej służby miłości dla Najwyższego Pana.

Bhagavad-gita nie pochwala wielbienia różnych półbogów ani pełnienia dla nich służby. Dwudziesty werset Siódmego Rozdziału Bhagavad-gity mówi:
kamais tais tair hrta-jnanah prapadyante 'nya-devatah
tam tam niyamam asthaya prakrtya niyatah svaya
"Ci, których umysły zostały wypaczone przez pragnienia materialne, podporządkowują się półbogom i przestrzegają określonych zasad kultu, odpowiednio do swojej natury." Wyraźnie powiedziano tutaj, że ci, którymi rządzi pożądanie, oddają cześć półbogom, a nie Najwyższemu Panu Krsnie. Gdy wymieniamy imię Krsna, nie przytaczamy żadnego imienia sekciarskiego. Krsna oznacza najwyższą przyjemność, gdyż Najwyższy Pan jest skarbnicą wszelkich przyjemności. Ananda-mayo 'bhyasat (Vedanta-sutra 1.1.12). Żywe istoty, podobnie jak Pan, są pełne świadomości i pragną szczęścia. Pan jest wiecznie szczęśliwy i jeśli żywe istoty obcują z Panem, współpracują z Nim i towarzyszą Mu, wtedy również są szczęśliwe.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Wieczne obowiązki

2007-06-21T23:59:00.000+02:00

Gdy Sanatana Gosvami zapytał Śri Caitanyę Mahaprabhu o svarupę, czyli konstytucjonalną pozycję żywej istoty, Pan odpowiedział że svarupą, czyli konstytucjonalną pozycją żywej istoty jest pełnienie służby dla Najwyższej Osoby Boga. Jeśli przeanalizujemy tę wypowiedź Pana Caitanyi, będziemy mogli bez trudu przekonać się, że każda żywa istota jest bezustannie zaangażowana w pełnienie służby dla innej żywej istoty. Żywa istota służy innym żywym istotom w różnym charakterze. Postępując w ten sposób, żywa istota cieszy się życiem. Niższe zwierzęta służą istotom ludzkim, tak jak słudzy służą swemu panu. A służy panu B, B służy pan C, C służy panu D itd. Wobec tego widzimy, że przyjaciel służy swemu przyjacielowi, matka służy synowi, żona służy mężowi, mąż żonie itd. Jeśli będziemy badali dalej w tym duchu, przekonamy się, że nie ma wyjątków w społeczeństwie żywych istot jeśli chodzi o zaangażowanie w służbę. Polityk przedstawia publiczności swój manifest, aby przekonać ją o swojej zdolności służenia. Głosujący udzielaj mu zatem swoich cennych głosów, myśląc iż będzie pełnił on wartościową służbę dla społeczeństwa. Właściciel sklepu służy klientowi, a rzemieślnik służy kapitaliście. Kapitalista służy rodzinie, a rodzina służy państwu, zgodnie z wieczną właściwością wiecznej żywej istoty. W ten sposób możemy przekonać się, że żadna żywa istota nie jest wyłączona z pełnienia służby oddania dla innych żywych istot a zatem możemy śmiało wnioskować, że służba jest stałym towarzyszem żywej istoty, i że pełnienie służby jest jej wieczną religią.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Religia

2007-06-21T23:57:00.000+02:00

Słowo "religia" różni się nieco od sanatana-dharmy. Religia zawiera idee wiary, a wiara może się zmieniać. Ktoś może wierzyć w określony proces i może zmienić swoją wiarę i przyjąć inną, ale sanatana-dharma odnosi się do takiego zajęcia, którego nie można zmienić. Na przykład nie można wody pozbawić płynności ani ognia pozbawić ciepła. Podobnie, wiecznej żywej istoty nie można pozbawić jej wiecznej funkcji. Sanatana-dharma jest wiecznie integralna z żywą istotą. Zatem, gdy mówimy o sanatana-dharmie, musimy, opierając się na autorytecie Śripada Ramanujacaryi, przyjąć za pewnik, że nie ma ona ani początku ani końca. To co nie ma początku ani końca, nie może być czymś sekciarskim, gdyż nie może zostać określone żadnymi granicami. Jednakże ci, którzy należą do jakiejś sekciarskiej wiary, będą błędnie uważać, że sanatana-dharma jest również czymś sekciarskim. Jeśli jednak zagłębimy się w temacie i rozważymy go w świetle współczesnej nauki, będziemy mogli się przekonać, że sanatana-dharma jest interesem wszystkich ludzi świata – mało tego, wszystkich żywych istot we wszechświecie.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Sanatana-dharma

2007-06-21T23:56:00.001+02:00

Zatem sanatana-dharma nie odnosi się da jakiegoś sekciarskiego procesu religii. Jest ona wieczną funkcją wiecznych żywych istot w związku z wiecznym Najwyższym Panem. Sanatana-dharma odnosi się, jak to oznajmiono wcześniej, do wiecznego zajęcia żywej istoty. Śripada Ramanujacarya wytłumaczył słowo sanatana jako "to, co nie ma początku ani końca", więc gdy mówimy o sanatana-dharmie, musimy przyjąć to za pewnik, opierając się na autorytecie Śripada Ramanujacaryi, że nie ma ona ani początku, ani końca.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Żywe istoty

2007-06-21T23:55:00.001+02:00

Zarówno Najwyższy Pan, jak i Jego transcendentalna siedziba są sanatana. Takimi są również żywe istoty; a obcowanie żywych istot z Najwyższym Panem w wiecznej (sanatana) siedzibie jest doskonałością ludzkiego życia. Pan jest bardzo dobry dla żywych istot, ponieważ są one Jego synami. Pan Krsna oznajmia w Bhagavad-gicie: sarva-yonisu...aham bija-pradah pita: "Ja jestem ojcem wszystkiego." Istnieją różnego typu żywe istoty, odpowiednio do ich różnej karmy, ale Pan zapewnia tutaj, że jest ojcem wszystkich. Pan zstępuje w tym celu, aby wszystkie te upadłe, uwarunkowane dusze skierować na drogę poprawy i z powrotem przywołać je do sanatana wiecznego nieba, tak aby sanatana (wieczne) żywe istoty mogły odzyskać swoją wieczną sanatana pozycję w wiecznym obcowaniu z Panem. Aby odzyskać uwarunkowane dusze, Pan przychodzi osobiście w różnych inkarnacjach albo posyła Swoje zaufane sługi, jak synów, Swoich towarzyszy czy acaryów.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Przeznaczenie

2007-06-21T23:53:00.001+02:00

Przeznaczeniem ludzi w tym świecie nie jest życie w niezgodzie jak psy i koty. Człowiek musi być inteligentny, aby zdać sobie sprawę z wagi ludzkiego życia i nie godzić się na postępowanie, które można przypisać zwykłemu zwierzęciu. Istota ludzka powinna uświadomić sobie cel ludzkiego życia i tego uczy cała literatura wedyjska, a esencja tej wiedzy zawarta jest w Bhagavad-gicie. Literatura wedyjska jest przeznaczona dla istot ludzkich, nie dla zwierząt. Zwierzęta mogą zabijać inne zwierzęta i nie ma mowy o grzechu z ich strony, ale jeśli człowiek zabije zwierzę, aby zadowolić swój niekontrolowany smak, musi on ponieść odpowiedzialność za złamanie praw natury. Bhagavad-gita wyraźnie tłumaczy, że są trzy rodzaje postępowania zgodne z różnymi gunami natury materialnej: postępowanie w dobroci, pasji i ignorancji. Podobnie, istnieją trzy rodzaje pożywienia: pożywienie odpowiadające gunom: dobroci; pasji i ignorancji. Wszystko to zostało wyraźnie opisane i jeśli zrobimy właściwy użytek z pouczeń Bhagavad-gity, wtedy całe nasze życie oczyści się i ostatecznie będziemy mogli osiągnąć przeznaczenie, które znajduje się poza tym materialnym niebem (yad gatva na nivartante tad dhama paramam mama).
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Moc Najwyższego

2007-06-21T23:50:00.000+02:00

Osoba Boga, posiada bezgraniczne moce (parasya śaktir vividhaiva śruyate). Bhagavad-gita tłumaczy również to, w jaki sposób Krsna działa poprzez Swoje różne moce. Ten świat zjawiskowy, czyli świat materialny, w którym jesteśmy umieszczeni, również jest kompletny w sobie, ponieważ dwadzieścia cztery elementy, z których ten materialny świat zamanifestował się czasowo, są – według filozofii Sankhya – całkowicie przystosowane do produkcji kompletnych środków potrzebnych do jego utrzymania. Nie ma w nim nic zbędnego ani niczego nie brakuje. Ta tymczasowa manifestacja ma swój własny czas, ustalony przez energię najwyższej całości, i kiedy czas jej wypełni się, zostanie unicestwiona przez kompletną aranżację kompletnego. Małe kompletne jednostki, mianowicie żywe istoty, posiadają doskonałe warunki do zrealizowania całości, a wszelkiego rodzaju niekompletności doświadczane są z powodu niekompletnej wiedzy o kompletnej całości. Więc Bhagavad-gita zawiera doskonałą, kompletną wiedzy mądrości wedyjskiej.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Kompletna całość

2007-06-21T23:45:00.000+02:00

Ludzie mniej inteligentni uważają, że Najwyższa Prawda jest bezosobowy, ale On jest transcendentalną Osobą i potwierdza to cała literatura wedyjska. Nityo nityanam cetanaś cetananam. (Katha Upanisad 2.2.13) Tak jak my wszyscy jesteśmy indywidualnymi żywymi istotami i posiadamy swoją indywidualność, również Najwyższa Absolutna Prawda jest ostatecznie osobą, a realizacja Osoby Boga jest realizacją wszystkich cech transcendentalnych w Jego kompletnej formie. Kompletna całość nie jest pozbawiony formy. Gdyby był On pozbawiony formy albo gdyby brakowało Mu czegoś, nie mógłby być wtedy kompletną całością. Kompletna całość musi mieć w sobie wszystko to, co obejmuje nasze doświadczenie i co znajduje się poza naszym doświadczeniem, inaczej nie mogłaby być ona kompletna.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Najczystsza świadomość

2007-06-21T23:41:00.002+02:00

W najwyższym stopniu świadomy iśvara podobny jest do żywej istoty pod tym względem, że zarówno świadomość Pana, jak i świadomość żywej istoty są transcendentalne. Świadomość nie jest produktem związków materii. Jest to błędna idea. Bhagavad-gita nie potwierdza teorii mówiącej, że świadomość rozwija się w pewnych warunkach, w których materia tworzy związki. Świadomość może być fałszywie odzwierciedlona przez warunki materialne, tak jak światło przenikające przez kolorowe szkło może wydawać się być pewnego koloru. Ale świadomość Pana wolna jest od materialnych wpływów. Pan Krsna mówi: mayadhyaksena prakrtih. Kiedy schodzi On w ten świat materialny, Jego świadomość nie ulega materialnym wpływom, Gdyby tak było, nie byłby On zdolny do rozważania tematów transcendentalnych, tak jak to czyni w Bhagavad-gicie. Nie można powiedzieć niczego o świecie transcendentalnym, nie będąc wolnym od materialnie zanieczyszczonej świadomości. Więc Pan nie jest skażony materialnie. Jednak nasza świadomość jest w obecnym momencie materialnie zanieczyszczona. Bhagavad-gita naucza, że musimy tę materialnie skażoną świadomość oczyścić. W czystej świadomości nasze czyny będą zgodne z wolą iśvary i to uczyni nas szczęśliwymi. Nie znaczy to, że powinniśmy porzucić wszelką działalność. Raczej nasze działanie powinno zostać oczyszczone, a oczyszczone działanie nazywa się bhakti. Działanie w bhakti zdaje się być zwykłym działaniem, ale nie jest ono zanieczyszczone. Ignorantowi może wydawać się, że bhakta postępuje lub pracuje jak zwykły człowiek, ale taka osoba o ubogim zasobie wiedzy nie wie, że czynności bhakty albo czynności Pana nie są skażone nieczystą świadomością, czyli materią. Są one transcendentalne w stosunku do trzech gun natury materialnej. Powinniśmy wiedzieć jednakże, że w obecnej chwili nasza świadomość jest zanieczyszczona.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Paramatma

2007-06-21T23:41:00.001+02:00

Pan jest ksetra-jna, czyli świadomy, tak jak świadoma jest żywa istota, ale żywa istota jest świadoma tylko swojego indywidualnego ciała, podczas gdy Pan jest świadomy wszystkich ciał. Ponieważ przebywa On w sercu każdej żywej istoty, jest On świadomy mechanizmu psychicznego poszczególnych jiv. Nie powinniśmy o tym zapominać. Wytłumaczone zostało również to, że Paramatma, Najwyższa Osoba Boga, przebywa w sercu każdego jako iśvara (kontroler) i daje wskazówki żywej istocie, aby postępowała ona zgodnie ze swoimi pragnieniami. Żywa istota zapomina o tym co powinna robić. Najpierw postanawia działać w pewien sposób, a następnie zostaje uwikłana w działanie i skutki swojej własnej karmy. Po porzuceniu jednego typu ciała, przyjmuje następne, tak jak my wkładamy i zdejmujemy stare ubranie. Wędrując w ten sposób, dusza cierpi z powodu skutków swojego własnego postępowania. To postępowanie może zostać zmienione wówczas, gdy żywa istota znajdzie się w gunie dobroci, jest rozsądna i rozumie jaką linię postępowania powinna obrać. Jeśli to uczyni, wtedy wszystkie jej działania i skutki jej przeszłych czynów mogą ulec zmianie. Zatem karma nie jest wieczna. Dlatego zaznaczyliśmy, że z tych pięciu pojęć (iśvara, jiva, prakrti, czas i karma), cztery są wieczne, podczas gdy karma nie jest wieczna.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Iśvara

2007-06-21T23:37:00.000+02:00

Najwyższy Pan, jest obdarzony najwyższą świadomością. Jivy, czyli żywe istoty, będąc cząstkami Najwyższego Pana, są również świadome. Zarówno żywa istota, jak i natura materialna objaśnione zostały jako prakrti, energia Najwyższego Pana. ale jedna z tych dwóch, mianowicie jiva, jest świadoma. Druga prakrti nie posiada świadomości. Taka jest różnica Jiva-prakrti jest nazywana wyższą, ponieważ jiva posiada świadomość podobną do świadomości Pana. Jednakże świadomość Pana jest najwyższą świadomością i nie należy twierdzić, że jiva (żywa istota) jest również w najwyższym stopniu świadoma. Żywa istota nie może posiadać najwyższej świadomości w żadnym stanie swojej doskonałości i błędna jest teoria, która mówi, że może ona taką świadomość osiągnąć. Świadomą być ona może, ale nie jest świadomą doskonale czy w najwyższym stopniu.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Karma

2007-06-21T23:35:00.000+02:00

Na samą naturę materialną, składaj się trzy jakości: guna dobroci, guna pasji i guna ignorancji. Oprócz tych gun istnieje wieczny czas i przez kombinację tych sił natury – pod kontrolą i w granicach czasu – powstają różne czynności, które nazywane są karmą. Czynności te spełniane są od czasów niepamiętnych, a my albo cieszymy się owocami naszych czynów, albo cierpimy z ich powodu. Na przykład przypuśćmy, że jestem człowiekiem interesu, pracowałem bardzo ciężko i inteligentnie i zgromadziłem ogromną sumę w banku. Mogę więc używać życia. Ale przypuśćmy, że potem straciłem wszystkie pieniądze w interesach – wtedy cierpię. Podobnie, w każdej dziedzinie życia albo cieszymy się z rezultatów naszej pracy, albo cierpimy z ich powodu. To nazywane jest karmą.
Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Duch Bhagavad-gity

2007-06-21T23:19:00.001+02:00

Duch Bhagavad-gity zawarty jest w samej Bhagavad-gicie. Jest to tak: jeśli chcemy zażyć jakieś lekarstwo, musimy zażyć je zgodnie z zaleceniami recepty. Nie możemy przyjąć lekarstwa według własnej fantazji lub kierując się wskazówkami przyjaciela. Musimy zażyć je zgodnie ze wskazówkami umieszczonymi na etykietce albo zgodnie z zaleceniem lekarza. Podobnie, Bhagavad-gitę powinniśmy rozumieć i przyjmować tak, jak poleca to jej autor. Autorem Bhagavad-gity jest Pan Śri Krsna. Jest On wspominany na każdej stronie Bhagavad-gity jako Najwyższa Osoba Boga, Bhagavan. Oczywiście słowo bhagavan czasami odnosi się do jakiejś potężnej osoby albo potężnego półboga, i niewątpliwie tutaj też bhagavan wskazuje na Pana Śri Krsnę jako wielką osobowość, ale równocześnie powinniśmy wiedzieć, że Pan Śri Krsna jest Najwyższą Osobą Boga, jak potwierdzili to wszyscy wielcy acaryowie (mistrzowie duchowi), jak Śankaracarya, Ramanujacarya, Madhvacarya, Nimbarka Svami, Śri Caitanya Mahaprabhu i wiele innych autorytetów wiedzy wedyjskiej w Indiach. Pan Sam dowodzi w Bhagavad-gicie, że jest Najwyższą Osobą Boga i jest przyjęty jako taki w Brahma-samhicie, wszystkich Puranach, a szczególnie w Śrimad-Bhagavatam, znanym jako Bhagavata Purana (krsnas tu bhagavan svayam). Zatem powinniśmy przyjąć Bhagavad-gitę tak, jak poleca to Sam Osoba Boga.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Ze wstępu do Śri Śrimad Bhagavad Gity

2007-06-21T23:15:00.000+02:00

Ludzie na ogół, szczególnie w tym wieku Kali, oczarowani są zewnętrzną energią Krsny i błędnie rozumują, że poprzez rozwój materialnego dobrobytu każdy człowiek będzie szczęśliwy. Nie posiadają wiedzy o tym, że ta materialna, zewnętrzna natura jest bardzo silna i każdy jest mocno ograniczony przez jej ścisłe prawa. Żywa istota jest szczęśliwie cząstką Pana, zatem jej naturalną funkcją jest bezpośrednia służba dla Pana. Pod wpływem złudzenia próbuje ona osiągnąć szczęście, służąc na różne sposoby zadowalaniu własnych zmysłów, co jednak nigdy nie uczyni jej szczęśliwą. Zamiast zadowalać swoje własne, materialne zmysły, powinna zadowalać zmysły Pana. Jest to najwyższą doskonałością życia. Pan chce tego i żąda tego. Należy zrozumieć to centralne zagadnienie Bhagavad-gity.

Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada

5 Elementów

2007-06-21T12:39:00.000+02:00

"Pięcioma czynnikami działania są: miejsce działania (ciało), działający, różne zmysły, rozmaitego rodzaju wysiłek i ostatecznie Dusza Najwyższa": Bhagavad Gita

Yogamaya

Przystanek Woodstock 2011 - Pokojowa Wioska Kryszny

ROZKŁAD KONCERTÓW SCENY POKOJOWEJ WIOSKI KRYSZNY

Astrologiczne kalkulacje

Pas Kuipera

Perseidy 2010

Centrum naszej galaktyki

Pomyślny czas przeprowadzenia ceremoni ślubnej

Hary Kriszna ;)

Zweryfikuj swoją wiedzę.

Gajatri Mahima Madhuri

Przystanek Woodstock - Małe Indie 2008

Pobij rekord Guinnessa

Adobe Photoshop Express - udostępnij swoje zdjęcia

Mózg ludzki a płeć

Linux Mandriva

Maitreya's Dream

Maitreya - Release Notes

Release 5.0

Major Changes

Minor Changes

Astrologia a karma

Atyahara

Prajalpa

Odliczanie czasu na podstawie atomu

Vidya, avidya

Antaryami i Virat

Energie Najwyższego

Rozmowa Judhiszthiry z Nahuszą

Pięciocyfrowa przez 7

Urdhva-tiryagbhyam

Nikhilam Navatashcaramam Dashatah

Proste mnożenie dużych liczb

Dzielenie i mnożenie przez 9

Nikhilam Navatashcaramam Dashatah

Mnożenie przez 11 do 19

Rozwinięcia dziesiętne

Matematyczne Sutry

Mnożenie xy i xz (gdzie y+z=10)

Mnożenie liczb dwucyfrowych typu xy i xz (gdzie y+z=10)

Przez jeden więcej niż poprzednia

Przez jeden więcej niż poprzednia

Trochę matematyki

Sukcesja

Ezoteryczne wygłupy

Kultywacja wiedzy filozoficznej

Najwyższa Łaska

Czysty wielbiciel

Czysty wielbiciel

Zasłona yoga-mayi

4 rodzaje osób posłusznych

4 rodzaje łotrów

Współczucie wajsznawy

Spokój

Skąd się bierze złość ?

Osoba kontemplująca przedmioty zmysłów rozwija przywiązanie do nich. Z takiego przywiązania rodzi się pożądanie, a z pożądania pochodzi złość (B.G. 02.62)

Karma-kanda

"Ja" i "Moje"

Maleńki Kryszna

Logika "żaby w studni"

Brahma

Yogamaya

Ramiona Formy Kosmicznej

Zwierzchnictwo

Kali Yuga a Śrimad Bhagavatam

Rasa - smak - relacje

Pojawienie się Śri Caitayi Mahaprabhu

Pan Caitanya

Autor Śrimad Bhagavatam

Srimad Bhagavatam

Oczy wiedzy

Pragnienia i koncepcje

Nasza tożsamość

Podporządkowanie

Cel Ved

Ofiary i ostateczny sukces

Pokarm

Pokuty i posty

Wiara

Lenistwo

ROZKŁAD KONCERTÓW SCENY
POKOJOWEJ WIOSKI KRYSZNY